Lahat ng Kabanata ng Blazing Mess: Kabanata 61 - Kabanata 70

  "Hala! Bitter yata!" Charice exclaimed. "Walk out pa nga!" si Arabella. Iyon ang una't huling beses na nagtanong sila tungkol sa amin ni Rednax. Mas okay na rin iyon para wala ng hot seat pa, baka mabadtrip na naman ang lalaki kung sakali. Natawa ako sa naisip ko. Hay. Nagpakalunod ako sa schoolworks para hindi mapadpad sa kung saan-saan ang mga iniisip ko. Mas mabuti na lang na sa pag-aaral ko ituon ang buong atensyon ko. Pero gabi-gabi, 'pag hindi agad ako nilalamon ng antok ay nauuwi sa pag-iyak ko. I admit, I miss him. I miss everything about him. I miss his touch. I miss his embrace. I miss his warmth. I miss his kisses. I miss his smile. I miss those everytime he's making me feel secured and protected. I miss the times where he'll say he won't leave me. I miss those times he'll say how much he loved me. I

Naguguluhan akong tumitig kay Mama. I tried to read her through her eyes but she didn't let me. Umiwas siya ng tingin sa akin. "They helped me to look for my daughter..." halos pabulong na sabi ni Mama. Nanigas ako sa kinauupuan ko. "Y-You had a d-daughter?" gulat kong tanong. Mama nodded. "Yes. Itinakas siya ng ama niya sa akin noon. He ran away with my daughter but in the midst of their running they met an accident. Nasagasaan sila but my daughter survived according to the witnesses... naidala silang pareho sa ospital and when we came there, wala na ang anak ko. The doctor said that a couple took her sa pag-aakalang guardians niya ang mga ito," tears rolled down over her cheeks as she told me. "Kinuha namin ang records nang nagsabing guardians ng mga anak ko, kahit confidential iyon pero nang mapuntahan namin sila ay wala naman sa kanila ang anak ko dahil iniwan naman daw nila

Habang nandito sa Dylanic ay wala akong pinalagpas na araw para mabalikan ang nakaraan ko. Sabi nila past is past. Let go of the past even if it's hurting you. Man! It's easy to say but when it comes to action? It's freaking hard! Sa sarili ko, gusto kong balikan ang nakaraan ko. Ilang taon akong namuhay nang hindi kinikilala ang nakaraan ko.  Reminiscing those memories will help me find and heal myself.  Mas marami ang alaalang masaya ako bago nangyari ang trahedyang iyon.  Mga alaala na handa kong pulutin isa-isa para lang maramdamang buo ako ulit. Nagpasama ako kay Yven dito sa Dylanic Real Academy. Nasa loob lang kami ng sasakyan habang nakatanaw sa paaralang huling pinanggalingan ko. At dahil bakasyon ngayon ay w

  Sunod naman ay nagawi ang paningin ko sa teenage pictures niya. May pictures siya habang nagbibilliards siya.  I smiled. I remember when we were child, he's so determined to learn billiards just because I really love watching it. Nakita niya kasi ako one time na nanonood ng billiard games kaya nagpursigi naman siyang matutunan iyon, hindi nga naman siya nabigo dahil magaling siyang maglaro ng billiards. May ganito rin kaya si Rednax? I would love to see it. I stopped playing billiards nang mawala ang babaeng gustong-gusto akong panoorin na maglaro no'n. I remembered those words said by him. Is he really referring to me that time? So he really did stopped playing when I was gone? Nagawi ang tingin ko sa childhood pictures niya. Mayroon pang pictures naming dalawa. No wait, halos lahat ng childhood pictures

"A-Ang hirap..." I sobbed. "Alam namin... andito lang kami," aniya Landrithel. "We're all ears babe. Ikaw lang ang hinihintay namin." sabi ni Lunox habang hinahagod ang buhok ko. Nang kumalma ako ay nag-aya sila na umahon na kami sa pool at naupo sa lounge.  When was the last time I cried this hard? That night where I lost Mom and Dad? When he broke me the first time? Nitong mga nakalipas na araw ay puro pigil na pag-iyak ang ginagawa ko kaya mas masakit sa dibdib. Ngayon na may mga taong handang makinig ay nakakaluwag sa pakiramdam. Ikinuwento ko sa kanila ang nangyari sa pamilya ko. Ikinuwento ko lang ang bahaging may nagsunog ng mansion na 'to at binaril ang mga magulang ko na harapan ko pang nakita and Tita Ferlie rescued me that night but I already had an amnesia when I woke up and she hid that fact to me.