บททั้งหมดของ Sukdulan ng Buhay: บทที่ 101 - บทที่ 110

Ang maliwanag na ngiti ng kaniyang ama ay nakatatak sa kaniyang isipan, na para bang kasama niya ito roon sa sandaling ‘yon. Ang pagkaalala sa ngiti niya ay winasak ang puso ni Alex.“Ama, ikaw ang pumili at bumili sa lugar na ‘to. Nabuhay ka rito!“Babawiin ‘to ng anak mo para sa ‘yo,” bulong ni Alex sa kaniyang sarili.Ipinikit niya ang kaniyang mga mata, nagpapalamon sa kaniyang mga iniisip.Alas singko na ng gabi noong bumalik si John sa manor mula sa ospital, tila gustong-gusto nang pumatay. Sinisi niya sina Alex at Brittany para sa kinalalagyan ng kaniyang anak at kaniyang ama. Ninais niyang ilabas ang kaniyang galit at kawawain ang dalawang p*ta na ‘yon.Ngunit noong makarating siya sa pasukan, nakita niya ang mga bantay.Noong buksan ni Fred ang kaniyang bibig, tinulak siya sa gilid ni John at malamig na tinanong, “Narito ba ang pesteng si Alex na ‘yon?”Hindi naglakas-loob si Fred na sumuway at sinabi, “Narito siya.”“Buti naman,” sabi ni John noong magmadaling siyang magtungo

Sumingasing si John. “‘Wag kayong mag-alala. Ang Rockefeller Group at ang manor na ‘to ay pagmamay-ari ng ating Pamilya Rockefeller. Dahil patay na si William, imposibleng mabawi pa ni Alex ang lahat. Managinip na lang siya. Wala akong ibibigay sa kaniyang kahit isang sentabos!”“Pero, mukhang naging makapangyarihan siya. Sinanay ba niya ang kaniyang sarili noong mawala siya? Tingnan niyo ang mesa… sinasabi nila na mga manlalaban lamang ang may kayang gawin ‘yon,” sagot ni Carol.Bilang bahagi ng mayayaman ng California, makatwiran para kay Carol na malaman ang tungkol sa ganoong mga tao—mga manlalaban.“Ano naman kung manlalaban siya? Ano’ng dekada na ba? Kahit gaano pa siya kalakas sa pakikipaglaban, mahina pa rin siya at imposibleng maiwasan niya ang isang bala,” sumingasing si John.Tumingin siya nang masama kay Pepper Kimmich at naisip, ‘Dalawang buwan? Hmph, sa loob ng dalawang buwan na ‘to ay ipapadala ko kayong dalawa ng ina mo sa impyerno.’Sa isang iglap, gumaan ang pakiramda

Tumingin siya nang diretso, ngunit ang kaniyang mga mata ay napatingin sa leeg ni Waltz, at sa sandaling ‘yon nararamdaman niya na siya ay binabati ng isang napakagandang tanawin mula sa isang mataas na lugar. Kahit na ang kaniyang isipan ay kanina pa tumatanggi, ang kaniyang katawan ay mas matapat. Nang bigla, ang kaniyang mga kamay ay napahawak sa baywang ni Waltz.“Hindi naman sa ayaw kitang turuan, sadyang masyadong masama ang mga nalalaman mo.” Si Alex ay mabilis na humihinga at hindi makapag-isip nang diretso.“Oh, talaga? Ano ang dapat kong gawin? Senior, ang tungkol sa chakra pill na binanggit mo noong nakaraan, ano ‘yon?” Muli niyang ginalaw ang kaniyang katawan at nagsalita sa isang nang-aakit na boses.“Hmm, ang chakra pill ay…”Bago pa siya matapos sa pagsasalita, nakarinig siya ng ubo na nanggagaling mula sa hagdan.Ito ay si Brittany, na nakatayo sa hagdan kanina pa, nakatingin sa kanila nang may nagulat at kakaibang ekspresyon habang may iniisip na, “Bata, siya ang juni

Sumingasing nang malamig si Claire at tumingin nang mapanghinala kay Alex. “Ano naman? Isang pabor lang naman ‘yon. At saka, naghihinala ako na pinirmahan lamang ni Charles Carter ng Waylon Realty ang kontrata dahil naaakit siya sa kagandahan mo. Pagkatapos, gusto mong ituro si Alex para magbago ang pag-uugali ko sa kaniya, tama ba ako?”“Diyos ko!”Si Dorothy ay walang masabi. Nang mapagtanto na hindi na niya magawang makausap si Claire, hinila niya ang kamay ni Alex at sinabi, “Pumunta ka na sa kwarto ko, ngayon mismo.”“Tumigil ka! Ano’ng kwalipikasyon ang mayroon siya para pumasok sa kwarto mo?” Sigaw ni Claire.“Dahil siya ang legal na asawa ko.”“Hindi, hindi pwede. Isang tao lamang ang pwedeng pumasok sa kwarto mo, iyon ay si Felix Shepherd ng Pegasus International. Ngayon, siya lamang ang kinikilala ko bilang manugang ko.”“Haha,” tumawa si Alex nang may walang paking ekspresyon habang nakatingin nang kalmado kay Claire.Akala niya ay magbabago ng ugali nito nang kaunti pagkata

Smack! Smack!Hindi naging marahan si Alex kay Felix, at nagbato ng tatlong malalakas na hampas sa likod niya.Tatlong mga sugat ang agad na lumitaw sa likod ni Felix, at nagsimulang lumabas ang dugo mula sa mga ito.Pagkatapos no’n, tinapon ni Alex ang sangay at sinabi, “Tumayo ka, tandaan mo ang sinabi mo ngayong araw.”Lumabas ang mga salita ng pasasalamat mula sa bibig ni Felix noong tumayo siya. Naglabas pa siya ng isang maliit na regalo at binigay ito kay Alex. “Ginoong Rockefeller, maraming salamat para sa tatlong hampas. Tatandaan ko ang mga tinuro mo. Ito ay isang regalo para sa ‘yo bilang pasasalamat! Ginoong Rockefeller, pasensya na sa abala at aalis na ako! Nawa’y magkaroon kayo ng mahaba at masayang buhay nang magkasama.”Pagkatapos ibigay ang regalo kay Alex, tumalikod siya at umalis.Nakatingin sa naglalahong pigura ni Felix, patagong inisip ni Alex, “Matalino naman pala siya, eh! Buti naman, lalayuan ko na ang mga Shepherd sa ngayon.”Si Felix ay wala na ngunit sina Cla