Malayang Diyos ng Digmaan의 모든 챕터: 챕터 861 - 챕터 870

Nakatingin si Jade sa gilid habang may hawak na tasa ng tsaa."Lucas, nakakatuwang gamitin mo si Ted para tanggalin ang Harvard.“Tapos, gumastos ka lang ng $2,000,000 at ginawa mong malaking pabor si Ted."Wala kang mahahanap na iba na makakagawa ng mga ganoong bagay sa murang halaga."Ngumisi si Lucas at sinabing, "Hindi niya ako tinulungan. Tinutulungan niya ang sarili niya. Gamit ang pera, matagumpay niyang nabayaran ang utang ng kanyang kumpanya, at nagtatago siya sa ibang bansa para i-enjoy ang kanyang buhay ngayon. Yan ang tinatawag na win-win situation para sa aming dalawa."Tumango si Jade. "Narinig ko na nagalit si Harvard kaya nakahiga siya sa ospital dahil dito. Lucas, puntahan natin siya?""Oo, siyempre dapat bisitahin natin siya." Tumigil sa pagsasayaw si Lucas. “Pumunta tayo sa ospital at bisitahin ang pinsan nating may mentally injured. Haha!”Pagkatapos niyang magsalita ay magkasunod na lumabas ng opisina ang dalawa.Sa isang maikling sandali, kumalat ang balit

Not to mention, pasikretong ginugulo ni Lucas ang mga bagay-bagay. Kung sino man ang humingi kay Harvard, sasabihin ni Lucas ng masama ang tungkol sa Harvard sa taong iyon at pipigilan si Harvard sa pagkamit ng anuman.Nakakahiya talaga ang underhanded action na ito, pero maganda ang epekto nito.Si Harvard ay pinilit na patayin ni Lucas.“Gah…”Nakaupo siya sa opisina niya habang bumuntong-hininga. Kung magpapatuloy ang ganitong sitwasyon, kakasuhan siya ng Urban Construction Bureau sa loob ng isang linggo.Ano ang dapat niyang gawin?Nang makaramdam siya ng kaguluhan, biglang tumakbo ang kanyang sekretarya sa kanyang opisina na balisa, at sinabing, “Mr. Hill, dumating ang miyembro ng korte. Gusto nilang pumunta ka sa korte."“Korte?”Natigilan si Harvard. Tinanong niya si Stanley na nakaupo sa tapat niya, "Stanley, bakit ako pinuntahan ng korte?"hula ni Stanley. “Hindi kaya nagsampa na ng kaso ang Urban Construction Bureau? Sila ang mga opisyal ng gobyerno. Kung gusto ka ni

“Hoy, magandang balita iyan. Sa pagkakataong ito, nakinabang ka na sa kasawian. Sa pabrika ni Ted, hindi mo kailangang problemahin ang mga hilaw na materyales. Kung pinamamahalaan mo ito nang maayos, maaari mong gawin, i-promote, at gamitin ito para sa iyong sarili. Ito ay katumbas ng halaga.”Ganun din ang naisip ni Harvard.Sa pabrika, nagkaroon ng higit na kapangyarihan si Harvard, at nagkaroon din siya ng higit na kumpiyansa na makipagkumpitensya kay Lucas.Minsan talaga blessing in disguise ang kamalasan.Huminto sandali si Harvard bago niya tinanong ang tanong na labis niyang ikinabahala. "Ah, may itatanong sana ako sayo."“Ano ito?”"Thomas, ikaw ba ang taong tumulong sa akin na malampasan ang paghihirap na ito?"Katahimikan sa kabilang dulo ng tawag ng ilang segundo bago marinig ang masayang tawa ni Thomas.“Harvard, hindi ako ang tumulong sa iyo this time. Tadhana. Napakaswerte mo, kaya nagagawa mong gawing swerte ang panganib. Ngunit, kailangan mong mag-ingat. Kung ma

Ininom ni Thomas ang huling higop ng tsaa. "Mukhang nakatulong kami kay Harvard sa ibabaw, ngunit talagang nakakasira ito sa kanya."Ang isang spoiled na bata ay hindi lumaking maturely.“Kung gusto niyang umunlad, kailangan niyang makaranas ng mga hadlang at kahirapan. Kung gusto nating sanayin si Harvard na maging pinuno ng pamilya Hill at gawin siyang independent, kailangan nating hayaan siyang makaranas ng higit pang mga hadlang at makatagpo ng iba't ibang mga problema.“Halimbawa, nagturo si Lucas ng leksyon kay Harvard sa pagkakataong ito. Kung mangyari muli ang ganitong uri ng bagay, naniniwala ako na ang Harvard ay magiging lubhang maingat at maingat, at hindi na siya muling malilinlang.Sa wakas ay naunawaan ni Richard ang intensyon ni Thomas.Hindi pinagbigyan ni Thomas sina Lucas at Jade. Sa halip, pinapanatili niya ang mga ito upang sanayin ang Harvard upang ang Harvard ay makatagpo ng iba't ibang uri ng mga paghihirap at mapabuti ang kanyang sarili sa pinakamaikling p

“Paano mo idedefine ang isang mayaman? Ganito ang gagawin mo!"Ang mga nakatatandang miyembro ng pamilyang ito ay patuloy na pinupuri si Thomas. Pinuri nila ang lahat ng aspeto na pwede nilang, tulad ng kanyang kakayahan, karakter, at hitsura.Napahiya ito kay Thomas. Umupo siya sa upuan at ibinaba ang ulo. Halos wala na siyang lakas ng loob na tumingin sa paligid.Maraming paghihirap ang pinagdaanan ni Thomas, ngunit ang tanging kahinaan niya ay maaaring mahiya siya kapag pinuri siya ng mga nakatatandang miyembro ng pamilyang ito. Mas naging awkward pa ito kaysa noong iniinsulto siya.Tinulak ni Emma si Thomas. Humagikgik siya at sinabing, “Nahihiya ka ba? Hindi ka naman ganyan ah."Walang magawa si Thomas. Wala siyang masabi.Humalakhak si Emma at sinabing, “Karaniwan kang walang pakialam sa kahit ano. Kahit gaano ka insultuhin at pagalitan ng mga tao, wala kang pakialam. Bakit bigla kang nag-aalala ngayon? Haha!”Hindi pinansin ni Thomas si Emma nang inaasar siya nito. Tahimi