บททั้งหมดของ I'm sorry wife: บทที่ 11 - บทที่ 20

YSABELL'S POV Ilang araw na ang lumipas pero hindi parin ako lumalabas ng kwarto ko, natatakot kasi ako baka pag labas ko nasa labas pala yung taxi driver, I just feed my self with biscuits na nandito sa kwarto ko. Na trauma ako sa nangyari noong nakaraang araw, hindi ko pa rin mawari kung paano ako nakaligtas noon. And if you're asking if I am mad to Xavier? YES very, dahil hindi ko mararanasan yun kung di niya ako pina bayaan, sana di nalang niya ako sinama kung ganun rin naman siya. And last night I received a message from Dexter, he ask me how I am doing at ayun sinabi ko sa kanya yung tootong nangyayari sa akin dito, ayun galit na galit siya gusto pa nga niyang umuwi dito sa Pinas kahit marami siyang ginagawa eh, pero sinabi ko na wag na siyang umuwi at haharapin ko to dahil pinasukan ko ang problemang to. Natawa pa nga ako nung sinabi niya na kahit bakla siya kaya niyang bi

YSABELL'S POV Nagising ako na nasa may hagdanan na at medyo nahihilo parin, unti unting bumabalik yung memorya ko kung bakit ako narito, tinulak nga pala ako ni Jhika kanina at umalis nalang, wala man lang konsenya, konting tiis nalang at pagsisihan niyo rin tong ginawa niyo sa akin. Sabi ko sa aking sarili. Nung kinapa ko yung parte na may sugat, basa pa rin pero di naman na dumudugo pag tingin ko sa sahig ang daming dugo buti nalang huminto ito ng kusa dahil kung hindi patay na ako ngayon dahil naubos na yung dugo ko. Unti-unti akong bumangon at pumunta sa may couch, after a minute of resting I decided na gamutin yung sugat ko. Medyo nahihilo parin ako dala siguro sa nawalang dugo kanina kaya nag pahinga ulit ako. Nagising ako bandang alas 4 :28 ng hapon at nilinis ko agad yung kalat sa may hagdanan yung mga bobug ng vase nagkalat pa at yung mga dugo ko kanina, medyo matatagala

YSABELL'S POV "Where have you been?" Yan agad ang bumungad sa akin pag ka pasok ko sa bahay, 7pm na kasi at ngayon ko lang naisipan umuwi, pumunta pa kasi akong park eh at dun inilabas lahat ng bigat ng loob ko dun ko iniyak lahat ng hinaing ko. "Dun lang sa parke, nag punta ako dun kasi wala naman akong ginagawa dito sa bahay kaya naisipan kong lumabas." Sabi ko sa napakahinang boses tama lang na marinig niya. "Don't tell me na whole day ka din sa park because I won't believe that anymore." Sabi niya na parang nag dududa. "Ahh nag iikot ako sa mall kaninang umaga, di na kasi ako naka punta dun." Sabi ko sa kanya na iniiwasan na mapatingin sa mata niya kahit hihuhuli niya ang mata ko, wala akong balak sabihin kung saan ako galing kaninang umaga at yung tungkol sa kondisyon ko. "Wow! Ang sarap pala ng buhay mo noh? Buti ka pa nakakapag liwaliw eh ako ito puro trabaho inaatupag, pa

YSABELL'S POV "Come here attorney," narinig kong sabi ni Xavier, naka tungo parin ako kaya di ko makita yung kausap niya. Naka tungo lang ako habang nag uusap sila at wala akong mintindihan sa pinaguusapan nila dahil wala ang atensyon ko sa kanila kundi sa ulo at pisngi ko na sobrang sakit. "Tumayo ka diyan umupo ka rito," sinununod ko naman siya. "And now sign this annulment paper," kahit namimilipit sa sakit tiningala ko parin siya. "Xavier no, please wag mo tong gagawin papagalitan ako ni dad please," bigla akong natauhan dahil sa pinapagawa niya sa akin. "I will still help your dad even if hiwalay na tayo kaya wag mo na iyang idahilan pa." Sabi niya. "No Xavier please, kahit maltratuhin mo ako dito please wag mo lang akong hiwalayan, we could still work on this Xavier wag ka naman ganyan ohh , wag mo naman akong iwan sa ere." Sabi ko

YSABELL'S POV Five years had passed at ito ako ngayon nag susumikap para sa aking anak na si Zyron E. Smith, yes I have a son, anak namin ni Xavier at apilyido din niya ang pinadala ko dahil ayaw kong ipagkait sa anak ko ang tunay niyang ama, kahit naman ganun ang nangyari sa amin ng ama niya di ko kayang ipagkait sa kanya ang karapatan na gamitin ang apilyido nito dahil anak naman siya nito. He is now 4 years old but acting like 10 years old boy, ang advance niya mag isip grabe, siya din ang nangunguna sa kanilang klase. A big school once offer him to take an exam at naipasa niya and the school offer na ipa jump siya into higher level which is grade 5 dahil nga mataas ang IQ niya at napaka advance, pero di ako pumayag sapagkat gusto kong maranasan niya ang pagiging pre- schooler katulad ng mga kaedad niya. Lahat ng features niya namana niya sa ama yung buhok lang ang nakuha niya sa akin na blonde.&n