Book 2 : Night Shift のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Natulala ako matapos na ipaliwanag ni Giorre ang lahat sa akin, he really do me a big favor, at mataas ang respeto n`ya kay Papa, kaya noong tumawag ako para sa kanya, hindi ito kaagad nagdalawang isip sa pabor na hinihingi ko sa kanya. Isang araw matapos ko na matawagan si Giorre, andito na ang lahat ng impormasyon, at kahit ako ay nagulat, dahil lahat ng issue ng Montezur, bawat isa sa kanila ay nasa kamay ko. Natatakot ako ginagawa ko ngayon, I heard that this man is from the family of mafia, that is why he is not afraid of anyone. “Just chose kung sino ang babatuhin mo, as a gift sinama ko na lahat sila, just in case na hindi natinag si Dana,” he said at marahan akong tumango, humigpit ang yakap ko sa folder. Nasa condo unit ako ngayon, si Papa ay tinakot ang may-ari ng building. At kung hindi nila pprotektahan ang privacy ko, kakasuhan ni Papa ito, dahil may nilabag nga sila. Mabuti at natakot sila, but

Ito ang araw na masasabi ko na pinaka payapa pa sa lahat, dahil sa nakikita ko ang mga anak ko, kasama ang magulang ko at nasa iisang bubong kaming lahat. Kumakain sa hapag na para bang walang humahabol sa aming problema. This is so good, even I knew that my children experienced something bad sa kamay ni Dana. Masaya pa rin ang mga bata, nakatingin sa lolo at lola nila. Like they knew kung sino ba talaga kami sa buhay nila. I hope they know who is their real mother. But that is too greedy kung hihilingin ko na alam na nila. Kahit ako, ayokong magulat sila sa kung sino at ano ang tunay na sitwasyon. But if there is a chance, sasabihin ko. Pero sa ngayon, kailangan nilang makapag-pahinga. “Thank you so much po sa food, ang sarap-sarap po. Tapos may chocolates pa kami.” Cassianna rose up the chocolate, na para bang sinasamba n`ya ang chocolate na bigay ni Mama sa kanta. Natawa lang ang nanay ko at hinaplos ang ulo ni Cassiana. Si Le

Ang laki ng ngiti ng mga bata habang inaalalayan ko sila sa school work nila, si Remon ay hindi pa rin napasok sa trabaho n’ya, kaya magkakasama kaming apat sa bahay.Si Mama at Papa naman ay nasa labas, inaasikaso ni Papa ang process sa kaso para sa pananakit ni Dana sa akin, samantalang ang mga bata naman ay pang-samantalang naka home schooled, dahil posibleng kuhain ni Dana ang mga anak ko sa school, o kung hindi ay madamay ang mga bata sa school, dahil mainit na usapan ang kaso ni Dana, ang child abuse at sa kasamaang palad, kailangan na mag-tesify ng mga bata tungkol sa pagbubuhat ng kamay ni Dana sa kanila.Kung puwede lang na akuin ko na lang lahat ng sakit na nararamdaman ng mga anak ko, alam ko na nasasaktan sila sa nangyayare ngayon, pero kung hindi ako lalaban, papaano kami mabubuo at magkakasama.“Mama, it said in the activity, a family picture.” Tinuro ni Lesandro ang work book niya at tinignan ko ito, hindi naman kami makalabas dahil sa kasama ang mga bata. Saglit ako na

I am wiping my tears while packing my things, aalis na ako sa hotel kung saan kami nag-check in ni Remon.Kailangan ko ng sariwang hangin, at makalayo sa kanila. Remon know that I am not selfish when it comes to him, at hindi n'ya naman kailangan na mamili between Isabella and me, because I am already used to the pain.Hindi na sobrang sakit na kagaya noong una, it's a good thing that I can still feel the pain, kahit na ang dami ko na pinag-daanan sa kanya.What makes me feel suspicious about Isabella is why Remon avoid that woman in the first place? It's mean he's hiding something about the pregnancy of that woman.A lot of thoughts makes my hand shake and my chest clutch, my tears are falling now. I don't want to be in this kind of situation again, where the cold is creeping me and the dark is welcoming me once again.Para akong tanga na pinaniniwala ang sarili ko na sanay na ako, at kaya ko na ihandle ang ganitong sitwasyon, but still. I cannot.Mabilis ko na kinuha ang bag ko, lum

Nakatulala pa rin ako habang sila Mama at Papa ay nagyakapan sa harap ko, habang yung nasa gilid namin, ang side nila Dana at pamilya n'ya ay nakatungo, hindi ako makapaniwala na nanalo kami sa kaso, at wala na sila magawa ngayon.I feel happy now, my children is hugging me tight, si Remon na nasa gilid ko ay naka akbay sa akin, malaki ang ngiti at patong-patong na kaso pa ang kakaharapin nila Dana ngayon.I smile sweetly and kissed the head of my children, now, I can really call them mine, mula sa mata ng diyos, ng batas at sa mata ng mga tao."That woman is a fucking home wrecker, hindi ako papayag at hindi ko papalampasin ito!" Nag-umpisang mag-wala si Dana sa kabila. Ang magulang ni Dana ay pinipigilan itong makalapit sa amin."And this kinds, how ungreatful you are! Matapos ko ibigay lahat sa inyo, mga pangangailangan n'yo, matapos ko maging ina sa inyo sa mahabang panahon na wala yang nanay n'yo, ngayon trinaydor n'yo ako!" Nagtago ang mga bata sa likod ko, nag-umpisang umiyak a