บททั้งหมดของ Tears of the Battered Wife : บทที่ 31 - บทที่ 40

Naalimpungatan ako sa ingay na aking naririnig. Sinubukan kong igalaw ang kamay ko ngunit parang may nakakabit na kung sa bandang iyon.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Kalauna'y napangiwi ako dahil sa ilaw."My baby is awake!" narinig ko ang boses ni mommy."Oh. Thank you, Lord! " boses ni daddy ang naririnig ko.Nilingon ko ang mga ito. Nakaupo sila sa mga upuan na malapit sa pinto."M-Mommy.. " mahinang bulong ko. Agad silang lumapit sa akin pagkatapos ay hinawakan ang mga kamay ko."Baby, what did you feel? Are you hurt? Tell me. " mommy asked.Napangiti ako at umilin

Tahimik akong nakamasid sa anak ko habang natutulog. Bryne was sleeping peacefully.Nakaupo lang ako sa silyang katabi ng crib na tinutulugan ng anak ko, nakatukod ang mga siko ko at nakangiting pinagmamasdan siya."Baby, I promise. When everything is fine, babalikan kita, kayo ni daddy. I'll explain everything. " I blinked back a tear, but it escaped and slid down on my cheeks. I silently cried, ayokong magising si Tyrone sa likod ko at makita niyang umiiyak ako.It's already 2:34 in the morning but my soul was completely wide awake. As I turned my head, Tyrone was sleeping soundly, I stared at his face.I do really hate myself for hurting this kind of man. For the past few days, hindi ko na siya pinapansin. Gusto ko siyang sana

"Nyayaya!" tila batang sambit ni Tyrone habang nilaro-laro ang anak namin.Naiiling akong tinitingnan ang mga ito. Natatawa pa ako dahil mukhang ewan itong si Tyrone.Kagagaling lang kasi nitong anak ko sa pag-iyak. Mukhang ayaw niyang umalis ang daddy niya sa trabaho, ayaw yata akong makasama eh."Sige na, Tyrone. Pumasok ka na. Mukhang hindi na yata mainit ang ulo ni Bryne. " natatawang wika ko at naglakad papalapit sa kanila."Huwag na muna, paniguradong iiyak na naman 'to mamaya.. " saad nito na ikinunot ng noo ko."Kasi naman, sinanay mo siya na palagi kang nandyan eh." pabulong kong sambit at tumalikod, kunwari'y may ginagawa ako.

Katulad ng nakasanayan ko, I left him there. I went to our bedroom and waited until he finally left the unit.Ngunit, habang nakaupo ako sa paanan ng kama namin kung saan nakahiga ang mga anak ko ngayon at hinihintay ang pag-alis ng lalaking iyon dito. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako.Kinabukasan, maaga akong nagising. I woke up at 3:00 AM. Hindi ko na nagawang magpaalam pa sa mga anak ko at isa-isa na lamang silang hinalikan sa noo. Nag-iwan ako ng tig-iisang sticky notes sa bawat gilid nila at nang mabasa ka agad nila ito pagkagising nila.Pinaglutuan ko na rin ng mga ulam at pinagtimplahan ng gatas ang mga anak ko. I also left a note there telling him what foods aren't allowed to be eaten. Pinagbabawalan ko silang kumai

"Hey! Watch your step kiddo!" I shouted as I ran towards my son who's already on the floor.Nang makalapit na ako ay kaagad kong inalalayan patayo ang tatlong taong gulang kong anak na ngayo'y naluluha na. Nanlaki pa ang mga mata ko nang mapansin ang gasgas sa kamay at tuhod niya.Tinapunan ko ng isang masamang tingin ang batang tumulak sa anak ko kanina. Napansin ko ang takot sa mga mata nito habang nakatingin pa rin sa akin."S-Sorry po.." halos pabulong nitong saad.Nang-init lalo ang dugo ko sa narinig ko. Ang ayoko sa lahat ay nasasaktan ang anak ko, nandidilim ang paningin ko sa tuwing nakikita ko sa ganitong kalagayan ang anak ko.Hindi ko na halos makontrol ang sarili. Wala n