Tears of the Battered Wife のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

 "You want to eat some fruits? Marami rito. Kailangan mong magpalakas."Hindi ko ito sinagot at tahimik lang na umiling,  bahala na kung hindi niya ako nakita. Umaatras talaga ang dila ko sa tuwing siya na ang nakikipag-usap sa akin.I've been staying here for 5? 6? 1 week? I don't know. Nagsimula na rin akong mabagot dahil sa sobrang katahimikan dito. My phone was left in the house at parati na lang boses ni Tyrone ang pumupuno rito sa silid.Araw-gabi ring bumibisita rito ang doktor upang icheck ako. Sabi niya ay kinabukasan, pwede na raw ako magdischarge dito. Sabi ng doktor ay nagka-back injury raw ako buhat ng malakas na pagkabangga ng likurang bahagi ng baywang ko, at laceration buhat ng gunting na nandoon sa mesa kung saan ako nabangga kaya nagkasugat ang likurang parte ng baywang ko. Kaya siguro nangingilo ang parte kong ito sa tuwing inaangat ko ang likuran k

 "Hello, Sammy? Napatawag ka?" bungad ni Joy nang sagutin niya ang tawag ko.  "Ah, Joy. Busy ka ba?" I asked.  I was just bored. Mag-isa lang ako ngayon dito sa bahay at umalis sina mommy at daddy for work, mabilis lang naman si mommy dahil bibisitahin niya lang ang shop niya. Nakakabagot talaga.  "Oo, Sam. Nagbreak muna kami saglit sa pinagtatrabahuan ko, sakto namang tumawag ka. Bakit?" she answered. Napanguso ako sa narinig.  I shouldn't be feeling this since sanay na akong parating mag-isa sa bahay namin ni Tyrone. Pero kasi, sa loob ng mahigit dalawang linggo kong pamamalagi ko rito ay nasanay na ulit ako sa ingay. Hinahanap-hanap ko na

 Hinihingal ako habang natatarantang sinara ang gate. Mahigpit kong hinawakan iyon pagkatapos habang nakapikit ang mga mata ko at pilit na pinapakalma ang sarili ko.  "God.." bulong ko na lamang para pakalmahin ang sarili ko. Pakiramdam ko ay mahihimtay ako ng wala sa oras dahil sa sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko inaasahan ang biglang pagsulpot niya kanina at basta-basta na lang ako hinila sa kung saan.For the last time, I took a deep breath as I gently massaged my chest. Afterwards, I decided to go back inside our house but to my shock,"Ah!" I accidentally shouted out of fright when one of the helpers showed up in my front."Ma'am, sorry nagulat ko po ata kayo." paghingi pa ng tawad nito kaya itinaas ko na lamang ang isang kamay ko upang sabih

Nagising ang diwa ko nang maramdaman ko ang biglangpagbaliktad ng sikmura ko. Sa kabila ng kaantukan ko, napilitan akong maupo na sana'y hindi ko na lang nagawa dahil sa biglang pag-ikot ng paningin ko na mas lalo lamang ikinalala ng nararamdaman ko.  Tumakbo ako sa banyo at doon inilibas ang nais na kumawala sa sikmura ko. Oh, my God. What is wrong with me? Hindi naman ako kumain ng panis kagabi, hindi rin masakit ang tiyan ko saka hindi rin masama ang pakiramdam ko. It's just my head kept on spinning. Napapikit ako ng mga mata at hinayaang matapos ang pagkahilong iyon.  Ilang minuto ang nakalipas ay laking pasasalamat ko nang mahimasmasan na ang pakiramdam ko. Lumabas na agad ako ng banyo kunin ang pamunas ko sa mukha, mayamaya'y napagdesisyunan ko nang lumabas ng kwarto at magtungo sa kusina para uminom ng tubig.

 Napangiwi ako nang umikot na naman ang mundo ko. Napaungol ako at tatayo na sana upang magtungo sa banyo nang may naramdaman akong mabigat na kamay na nakayakap sa aking baywang at isang paa na nakadantay sa aking hita. Doon ko lang naalala ang nangyari. Wala pala ako sa kwarto ko!  Teka, anong oras na ba?! Lumipat ang mga mata ko sa bintana nitong kwarto at nakitang madilim na pala. Napasinghap ako nang minsang nahagilap ng mga mata ko ang orasan.  11:57 PM na pala! Ganoon ba kahaba ang tinulog ko?! Umaga pa lang noong nagpunta ako rito! Akala ko panaginip lang ang lahat! Shoot! What happened between us was just so surreal! Lalo na iyong mga katagang sinabi niya. Teka, tama ba ang pagkakarinig ko? He