Waiting You To Love Me의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

"Bakit ka nandiyan?" Wala sa sarili kong tanong.Imbes na magsalita ay pinaandar niya ang kotse. Seryoso lang siyang nakatingin sa harapan na para bang wala ako sa tabi niya. Racey! Ano bang iniisip mo!"Ibaba mo 'ko, magtataxi na langa ako." Pero gaya kanina ay hindi niya ako pinansin. "Wesley!!" Bulyaw ko sa kanya. Dahil sa sigaw ko ay sumulyap siya ng mabilis sa akin."Hinahayaan mo siyang tawagin kang Miles? Akala ko ba ayaw mo? Akala ko ba ako lang ang pwedeng tamawag sa non? What just fucking happen? Bakit parang pinalitan mo na talaga ako?" Iginilid niya ang kotse at humarap sa akin. "Sunny, bakit ang sakit." Hindi ako makapagsalita. Kitang kita ko ang sakit sa mga mata niya.Sabi ko ipaparamdam ko ang sakit na pinaramdam siya sa akin, pero bakit nasasaktan ako ngayong nakikita ko siyang nasasaktan. Kinagat ko ang labi ko at nag iwas ng tingin."Bakit ka nandito? Wala ka bang trabaho? kahapon

"What do you think you are doing, Sunny? Be professional! Bakit bigla bigla ka na lang mag de-desisyon? It's a fucking work!" Halos mabingi ako nang sigawan ako ni Ate Hally nang sinabi kong pupunta ako sa Ilocos kasama si Bright at kinancel ang photoshoot ko sa loob ng isang buwan.  Nakita niya kasi akong nag-aayos ng mga gagamitin ko papuntang Ilocos kaya nagtanong siya kong saan ako pupunta.  "Ate, Nag-usap na kami ni Wesley, he said yes, so what's the problem" Sagot ko sa kanya.  "Nababaliw na ba siya? Friend ko ang isa sa team na kinuha niya for your photoshoot! Malaki ang binayad niya at ang ipatigil ito sa kalagitnaan-" Hinawakan niya ang noo niya. "You think hindi masasayang ang pera ni Wesley? Be professional, Sunny, hindi ka na bata, kaya wag kang umasta na parang bata! Matanda ka na kaya dapat isipin mo na ang kahalagahan ng trabaho! Hindi 'to laro, Sunny." sambit ni Ate Hally.

Mabilis akong humarap at tinignan siya ng masama.   "What are you doing here?" Kahit kinakabahan ay nagawa ko pa rin na tanungin yun nang hindi nauutal. Lumapit siya sa mga cubicle at kinatok isa isa, nang makasiguradong walang tao ay humarap siya sa akin.   "Anong ibig sabihin nang ginawa mo?" Mapanuyong tanong niya.   Tinalikuran ko siya at binuksan ang lipstick para lagyan ang labi ko, inabala ko na lang ang sarili ko at hindi siya pinansin. Iniiwasan kong tignan ang reflection niya sa salamin.   Halos mapamura ako nang maramdamam ko siya sa likod ko. Inilapit niya ang labi sa tenga ko at hinalikan iyon habang nakatitig sa reflection naming dalawa.   "Tell me, what's the meaning of that?" Bulong nito, kaya humarap ako sa kanya para itulak sana siy

Nagdrawing ako ng maliit na bilog sa dibdib niya habang nakahiga ako sa braso niya. Hindi ko maipaliwanag ang sayang nararamdaman ko. Kasama ko siya. Kasama ko ang taong mahal ko. Hindi ako makapaniwala "Is this really true?" Inangat ko ang ulo ko para matignan siya nang magsalita siya. Akala ko ako lang ang hindi makapaniwala, siya din pala."Hindi ko rin alam." Mahinang sambit ko."Masaya ako noong unang nangyare sa atin ang ganito, pero mas masaya pala pag yakap kita pagkatapos nating gawin. Tinanong ko pa nga ang sarili ko non, hindi ba ako magaling? Hindi mo ba nagustuhan? Kasi umalis ka na lang bigla, hindi mo man lang hinintay na magpakuha ako ng panty mo." Hindi ko alam kong maiinis ako, maawa o matatawa sa sinabi niya.Maawa ba ako kasi iniwan ko na lang siya noong araw na yun. Maiinis kasi pinaalala niya yung panty ko at matatawa kasi bigdeal sa kanya yung pag alis ko ng walang panty."Yung panty ko!

"Ma, please sa labas muna tayo." Sinubukan ni Wesley na palabasin ang ina, ngunit mas lalo itong nagalit. Nagulat ako nang mabilis itong lumapit sa akin at tinuro turo."Ikaw! Ang lakas ng loob mong matulog dito! Malandi! Yo--""MA!" Nagulat ang mama niya, pati na rin kami ni Annie nang biglamg sumigaw si Wesley. Dahil sa pagsigaw ay binalingan siya ng ina."Sinisigawan mo na ako because of this girl!? Nakatadhana na ikasal kayo ni Annie, Wesley!" Sigaw ng kanyang ina."How many times do I have to say na hindi ako magpapakasal kay Annie? Nilinaw ko na yun simula pa noong una." Hinawakan ni Wesley ang kanyang sintido at lumingon sa akin. Lumapit siya at hinalikan ang noo ko, hindi niya alintana ang dalawang taong nanonood sa mga galaw niya."Lumabas ka muna, go back to your room. Aayosin ko lang 'to." Bulong niya kaya dahan dahan a