บททั้งหมดของ The Rented Wife: บทที่ 141 - บทที่ 150

Naglalakad ako ngayon papunta sa office ni Michael. Hindi ko alam kung ano ang nangyari basta may nakarating na lang sa akin na notice kung saan may malaking pera raw ang nawawala sa kompanya. At bilang isang pekeng asawa ni Michael, at acting chairwoman of the board, kailangan nila ang presensya ko. Sa totoo lang ay hindi ko alam kung paano ako gagalaw mamaya dahil hindi naman malalim ang mga impormasyong nalalaman ko tungkol sa business, sana lang ay hindi nila ako masyadong pag initan dahil 'di naman ako magaling sa bagay na ito. Hindi ko naman kasi alam kung bakit ngayon pa ito nangyari kung kailan wala si Michael. Siya dapat ang nandito at hindi ko. Patuloy lang ako sa paglalakad nang bigla na lamang nagawi ang aking paningin sa elevator papunta sa opisina ni Michael. Napatingala ako upang tignan kung nasaan ang opisina nang lalaking 'yon. Napahinga ako ng malalim. Bigla tuloy pumasok sa isip ko kung ano ang nangyari noong araw na 'yon. F

Hindi ko na alam kung ilang araw na ba ang nakaraan. Hindi ko na rin alam kung anong araw ba ako huling beses na lumabas. Basta alam ko lang, wala akong lakas na gumalaw. Wala akong lakas para lumabas. Nang huling beses na lumabas pa ako ay sa Seth Corporation pa ako nagpunta. Napahinga ako ng malalim. Na-mi-miss ko si Michael, naiinis ako dahil palagi na lang akong mag isa rito. Kinagat ko ang pang ibaba kong labi bago ako mabagal na tumayo sa kama. Napatingin ako sa paligid ko bago sa phone kong nakapatong sa ibabaw ng lamesa. Kaagad na napakunot ang aking noo nang maalala ko ang araw na ibigay sa akin 'yon ni Michael. Flashback Nanatili akong nakaupo sa upuan habang patuloy kong iniisip kung bakit nga ba pinili kong pumayag sa deal na 'to. Napabuntong hininga ako. "Para sa pamilya mo, Renice. Hindi ba?" pagkausap ko sa aking sarili. Kinagat ko ang pang-ibaba kong labi at saka ko kinuha ang cellphone kong lowb

Kagat kagat ko ang pang ibaba kong labi habang hawak ang isang baril na hindi ko alam kung ano ang tawag. Kung nandito lang si Michael, sasabihin niya sa akin kaagad kung anong baril ba itong gamit ko ngayon. Napahinga ako ng malalim. Kanina pa ako rito, pilit kong inaalala kung paano ba ang tamang paghawak at distansya para maayos kong mabaril ang standing target. Malakas akong huminga bago ko itinutok ang baril at pinindot ang trigger. "Kainis!" bulyaw ko nang muli na namang hindi tinamaan ang target. Kahit daplis ay wala man lang. Marahas akong umupo sa cemented floor nitong training room. Nandito ako ngayon sa bahay nila Michael, kung nasaan nakalibing ang mga magulang niya. Hindi ko naman na kailangan pa ng abiso ng kahit na sino dahil alam ko naman na kung saan nakatago ang mga spare key ng bahay na 'to. Malalim akong huminga bago ko ginulo ang magulo ko ng buhok. Nandito ako ngayon para ituloy ang pag-ti-training, pero paano ko

"Kumain ka na," sabi ko kay Michael bago ko ibinaba ang hawak kong plato na may lamang pagkain sa kanyang harapan. Hindi naman siya umimik. Nanatili lang ang kanyang tingin sa akin habang nakaupo sa mesa rito sa kusina. "Kakain ka ba o hindi?" tanong ko pa. Hanggang ngayon kasi ay naiinis pa rin ako sa kanya. Pakiramdam ko kasi ay nagpapakita lang siya sa akin tuwing gusto niya at wala ang babaeng 'yon. "Hindi? Edi 'wag," inis na sabi ko bago ako naupo sa upuan at iniayos ang plato na gagamitin ko. Wala pa talaga sana akong balak na kumain pa, pero hindi ko na nagawa pa dahil gusto ko kasing umiwas na sa lalaking 'to. Matapos kasi nang naging pag uusap namin kanina ay nakaramdam na ako ng kakaibang hiya sa paligid  naming dalawa. Napahinga ako ng malalim nang maalala ko ang naging pag-uusap namin kani-kanina lang. Flashback Kagat kagat ko ang pang ibaba kong labi habang hawak ang isang baril na hindi ko ala

Patuloy lang ako sa paglalakad papunta sa bahay ni Michael. Sa ilang araw na hindi ko siya nakikita matapos nang huling pagkikita namin noong nag-training ako mag isa, aaminin ko na lalo ko siyang na-miss. Malalim naman akong napabuntong hininga. Ang bigat na naman ng d*bdib ko. Ang bigat na naman. Kinagat ko naman ang pang ibaba kong labi nang bigla na namang may pumasok sa isip ko. Flashback Patuloy ako sa paglakad papasok ng mall. Medyo masama ang loob ko sa ginawang pagtawa sa akin ng lalaking 'yon. "Where are you going?" rinig kong tanong ni Michael mula sa aking likod. Patuloy pa rin ako sa paglalakad kahit 'di ko alam kung saan ba ako dapat magtungo. "Hey," rinig kong sabi niya bago ko naramdaman ang paghapit niya sa aking kamay. "Ano ba?!" bulyaw ko. Napatingin naman si Michael sa paligid bago siya tumingin ulit sa akin. "You are being too loud again," nakakunot noong sabi niya. Hindi nam