The Rented Wife のすべてのチャプター: チャプター 191 - チャプター 200

Kararating ko lang dito sa bahay matapos kong pumunta sa university na papasukan ko. Sa totoo lang ay walang katumbas na saya ang naramdaman ko matapos makausap ang Dean nang school na iyon. Mukhang totoo nga ang sabi sa akin ni Tyron, naihanda na nga lahat ni Michael ang pagpasok ko. Kinagat ko ang pang ibaba kong labi. Sa totoo lang ay nami-miss ko siya. Sa totoo lang ay gusto ko nang makita ang lalaking 'yon. Pero anong magagawa ko? Ilang araw na kaming 'di nagkikita pero parang hindi man lamang niya ako naaalala. Napabuntong hininga ako bago ko tinignan ang mga messages dito sa phone ko na ibinigay pa sa akin ni Michael. "Puro mga networks naman mga nag-text sa akin," untag ko sa sarili ko. Hindi rin ako mini-message ko tinatawagan man lamang ni Michael. Hindi ko kasi alam kung bakit parang medyo nahihiya akong tawagan siya. Napahinga ako nang malalim bago ako napaupo sa upuan na malapit sa akin. Sa totoo lang ay nasasaktan ako. Nasasaktan ako na baka nga, baka nga dahil sa

Kasalukuyan na akong naglalakad ngayon papunta sa univeristy na papasukan ko. Paaralan 'yon sa totoo lang ng mga mayayamang tao tulad ni Michael. At hindi naman talaga ako makakapasok doon kung hindi dahil sa tulong ng lalaking 'yon. Kanina pa ako nakaalis ng bahay. Pero dahil ito pa lang ang pangalawang beses na pupunta ako sa school na 'yon ay lumagpas ako ng bababaan. Wala naman sa akin 'yon dahil sanay naman na ako sa mahabang lakaran. Kinagat ko ang pang ibaba kong labi. Ang dami rin kasing tumatakbo sa isip ko kaya ito ngayon ako, naglalakad sa gitna ng araw. Sana hindi ako mangamoy pawis. Unang araw pa naman ng school year, at ito ang unang araw na bumalik ako sa pag-aaral matapos ang ilang taon. Patuloy lang ako sa paglalakad habang palinga-linga sa paligid. Nadala na kasi ako nang nangyari noon kung saan na-kidnap ako at muntik na akong mapatay. Napahinga ako ng malalim, pero baka nga mas mainam na ang ganito. Baka mas maigi na nga na 'di na kami nagkikita ni Michael, bak

Agad akong napatingin sa lalaki. Hindi ko alam pero nagulat ako matapos nang narinig ko. Nakatingin siya ngayon sa phone niyang hawak niya. Hindi naman ako kumibo. Nanatili lang akong nakatingin sa kanya. "Look. This mafia boss is great. I want to be like him. If only mafia group exist, pilitin ko maging parte nila," nakangiting sabi ng lalaki bago niya inilapit sa akin ang hawak niyang phone. Napatingin naman ako sa screen no'n. Naka-flash ang mukha ng isang pamilyar na lalaki. Ang lalaking 'yon ay artista mula sa ibang bansa. "Ikaw? May alam ka bang mafia group? Alam mo gusto ko maging katulad nila," sabi niya sa akin bago nakitingin sa schedule na hawak ko. Nanatili naman ang tingin ko sa kanya. Totoong may mafia groups, at totoong may mga mafia boss. Kapag nalaman mo kung paano umikot ang mundo nila, gugustuhin mo na lang na sana hindi mo na lang ipinangarap pa. "Wow! Pareho tayo ng sched! Ibig sabihin ba no'n magkaklase tayo?" nakangiting sabi niya. Napatingin naman ako sa

Mabagal akong umupo mula sa pagkakahiga sa kama. Masakit ang ulo ko at mahapdi ang aking mga mata. "Anong oras na ba?" untag ko bago ako napahinga ng malalim. Mag-a-ala-sais na pala ng umaga. Kailangan ko nang kumilos dahil alas-otso ang oras ng klase ko ngayon. Tumayo ako mula sa pagkakaupo sa kama bago ako naglakad papunta sa vanity table. Magang maga ang mga mata ko at pulang pula. Paano kaya ang gagawin ko nito? Hindi kasi ako nakatulog matapos kong umiyak ng umiyak kagabi. Inilabas ko ang lahat ng sama ng loob na nararamdaman ko. Dahil hindi ko deserve ang ganito, akala ko maayos kami. Akala ko okay kami. Pero ito, buwan na ang nakaraan pero wala pa rin siyang paramdam. Malalim akong huminga bago ako naglakad na papunta sa pintuan nitong kuwarto. Wala na si Ranie rito sa kuwarto dahil alas-sais ang oras nang simula ng klase niya. Pareho sila ni Reev, at sabay rin silang pumapasok. "Mommy?" pagtawag ko kay mommy nang makalabas na ako ng kwarto. "Mommy?" pagtawag kong muli.

Patuloy lamang ako sa paglalakad nang bigla na lamang pumasok sa isip ko ang nangyari dati sa bahay nila Michael. Dahil sa mga nakita ko, pakiramdam ko bumalik ang nangyari noon. Flashback Kasalukuyan na akong nandito sa kwarto na tinutulugan ko rito sa bahay ni Michael. Kanina pa ako nakahiga rito matapos naming mag-usap ni Michael sa hallway. Hindi ko alam kung bakit hindi ako makatulog. Ang tangi ko lang ginawa magmula kanina ay ang magpaikot-ikot dito sa kama at isipin ang mga bagay na patuloy na bumabagabag sa akin. Mariin kong ipinikit ang aking mga mata. Umaasa na baka 'di magtagal ay makalimutan ko na ang kung ano mang mga nangyari nitong nakaraan. Kinagat ko pa ang pang ibaba kong labi. Ilang araw ko pa lang nakikilala si Michael, pero ang dami na kaagad nangyari. Mga pangyayari na ni-minsan ay hindi pumasok sa isip ko na mararanasan ko. Muli kong idinilat ang aking mga mata bago ako mabagal na umupo sa kama. Isa pa sa bumabagabag sa akin sa mga oras na ito ay ang mga s