บททั้งหมดของ Tears for Fears: บทที่ 31 - บทที่ 40

Chapter 30Naramdaman ko ang mahinang ihipng hangin at ang miminsang pag tamang ilaw sa aking mukha. Iyon angnaging dahilan ng pag mulat ng akingmata. Mabigat pa rin ang mga talukapng mata ko galing sa pag kakatulogngunit unti-unti ring naka-adjust nang makita ang iba't ibang ilaw ng mga sasakyan sa harap.Bahagya akong gumalaw.Naramdaman ko ang seat beltna nakaharang saking katawan. Nakasakay ako ngayon sa kotsehabang natutulog kanina. Naalerto ako dahil doon. Napatingin ako sa kaliwa.Nandoon si Nexus na seryosong nagmamaneho. Tumatama ang kulaydilaw na ilaw sa kaniya dala ng mgailaw sa poste at ilang ilaw mula sa iba't ibang sasakyan na nakakasalubong.Tumikhim ako tsaka umayos ng upo.Nakuha nang pag galaw ko angatensyon niya kaya gumawi ang tingin sa'kin, pero saglit lamang iyon. Tila hindi na nagulat na magising ako."Malapit na tayo. Sleep more, " aniyasaka seryoso uling nagmaneho.

Chapter 32Naging abala kami sa pag luluto ngumagahan. Panay parin ang pag tatalonilang dalawa paminsan-minsanngunit nang matapos makakain atmakapag ligpit ng plato, tahimik langkaming nag momovie marathon. Hindi ko namalayan ang oras ngunit panay ang tingin ko sa pintuan kung may biglang kakatok o mag iingay kung may parating man ngunit wala.Hindi ako rin sigurado kung sila Jasper at Ody ba ang inaabangan ko o iba.Hindi pa rin ako mapakali. Hanggang sa dumating na nga sila Jasper at Ody nang mag bandang tanghalian ngunit wala si Nexus. Hindi nila kasama. Hinintay ko pa dahil baka sakaling nahuli lang at nanatili lang sa sasakyan ngunit wala nang pumasok sa pinto. Ilang beses pa akong nagbalak na magtanong kung bakit hindi sya kasama nila Jasper pero sa huli, hindi ko rin itinuloy. Baka mag taka pa sila dahil sa ilang taon naming mag kasama sa isang grupo, ni minsan hindi ko iyon tinanong. Wala akong pakealam kung dumating sya o hindi, ni-

Chapter 34Pinaaulanan sya ng mga tanongat tukso nito pero hindi naman itosumasagot. Kumalabog ang pintuanng kotse hudyat na naisarado na nilaito. Hindi ko rin kita ang reaksyonnya dahil nakasakay na ako sasasakyan at naisarado na ang pintonang mapagusapan muli iyon peroalam kong hindi tumitigil si Jasper sakakaasar sa kanya dahil tanaw ko sila sa front mirror. Ganoon nga ang nangyare. Nang dumating kami sa bahay, naka set up na sa labas ang tinitiklop na lamesa at nakalagay na rin sang mga upuan. Nandoon na rin ang electric stove ko at ilang plato na paglalagyan.Ngayon ko lang napansin na dumilim na rin dahil alas tres nung umalis kami. Inabot kami ng mahigit isang oras doon kaya sa tingin ko, mag gagabi na rin. Umihip ang hangin habang nag aasikaso kami roon ng mga pinamili. Tinulungan kami ni Wesley na mag labas ng mga pinamili sa kotse samantalang ang dalawang babae naman ang syang nag aayos ng mga ito sa lamesa.

Chapter 36"Sana lang mag tagal pa sila lalo!"Uminom si Max at nilagok muna bagomag salita. "Ano ka ba, ipupusta ko si Wesley, mag tatagal yung dalawangyon! Nakita mo naman bumalik pa talaga si boy!""Yeah... It means he really love Claia," puno ang ningning ang mga mata ni Ody nang sabihin nya iyon.Parang asido namang natapon sa sistema ko ang narinig. Hindi akomakapag salita. Parang nag babara ang lalamunan ko at hindi na rin akosigurado kung sa baso na hawak ko banakuha ang panlalamig ng kamay o ano.May nakita akong gumalaw sa gilid ko, nilingon ko ito at iyon ang naging dahilan ng pagtatama ng tingin namin ni Nexus.Seryoso itong nakatingin ngunit hindimaipagkakaila ang madilim na mga mata nito na akala mo kabisado ang lahat ng tumatakbo sa isipan ko.Hindi ako nag salita. Hindi rin ako umalis o umiyak sa kung saan.Nanatili ako sa kinauupuan ko at pilitna kinakalma ang dibdib ko. Hindi rinnaman sya

Chapter 38Nakain ng mga tawa ang saya ni Freyanang maabutan kami nila Jasper atOdy na nag tatawanan. Nasa likod din nila si Wesley na busangot ang mukha habang may hawak na tray.Natigil na ang pag uusapan namin at tinignan nalang sila hanggang sanakaupo na ang dalawa at papunta narin si Wesley."Damn it. I-delete nyo na!" anito tsaka umupo sa tabi ni Max.Tawa lang ng tawa yung dalawa kayahindi namin alam kung bakit nagaalburoto sa inis si Wesley."Gusto nyong makita?" Sahalip namakinig sakanya, binalingan kami niJasper para lang sa tanong.Kinakapa pa nya ang cellphone sabulsa para siguro ipakita nga habangsinasabi iyon ngunit nasapak na agadni Wesely ang braso nito.Tumawa lang ito habang sinasalag ang kamao ni Wesley."Anong bang meron?" sabi ko. Kuryoso na rin sa harap ko si Freya, pero si Max mukhang walang pakealam. Nag susulat pa rin.