Tous les chapitres de : Chapitre 141 - Chapitre 150

An awkward silence stretched between me and Olive. We're alone together here in the garden. Nagdidilig siya ng mga halaman samantalang pinaaarawan ko muna si Alias bago ako magtungo sa Art Gallery ni Eiser. I know that my son's old enough for this but I can't just get over with the things I used to do. Baby pa rin naman si Alias sa paningin ko at mananatili siyang baby ko kahit unti-unti na siyang lumalaki. Kanina ko pa napapansin ang pananahimik ni Olive mula pa sa hapag-kainan. Ang lahat ay tahimik na nag-almusal at alam kong hindi lang ako ang nakapansin nito. “Mama's going outside. You wanna come, hmm?” I brushed my son's hair. Olive remained silent. Nakatutok siya sa pagdidilig ngunit mababanaag ang lumbay sa kaniyang mga mata. It's probably because of Ruan.“Butterfly!” Alias exclaimed while his little hand is in the air.I chuckled. Nilapitan namin ang paru-paro at gaya ng usual reaction ay agad itong lumipad palayo.My son clapped

I am resting on Russel's chest while he's playing some strands of my hair using his fingers. Nilalaro-laro niya iyon na nagdudulot ng antok sa akin. Kanina pa ako nakapikit at pinipigilan ko lang makatulog nang tuluyan. Ang isang braso niya'y nakapulupot sa baywang ko.“When do you wanna move?” he asked.“Tomorrow...” I murmured. I just missed being trapped in his arms. Kanina pa nga kami rito at nagpapaalam siyang may gagawin saglit pero ayaw ko siyang paalisin. Hindi rin naman siya nagrereklamo kaya ayos lang. “Are you sure?” I nodded.Napag-usapan na namin ang paglipat ng bahay. Ako ang nagdesisyon nito dahil hindi naman niya ugaling mamilit. Nagtaka pa nga siya nang bigla kong buksan ang usapan tungkol sa paglipat namin. Ika ko'y hindi ko na hihintayin ang kasal namin. Bukod sa excited akong lumipat kami, malapit lang doon ang planta kung saan siya nagtatrabaho. Ang ilan naman sa properties na nakuha niya sa mga Lewisham ay maayos a

Kabado akong pumasok sa planta matapos akong paunlakan ng dalawang guard. I still have this awkward feeling whenever I encounter guard because of my past. I have met so many of them in Britain and no one had treated me bad there. Ito lamang isang partikular na karanasan ko sa CMC ang nagpapaalala sa akin ng masasamang alaala. I was treated bad in my own country and that's what I couldn't accept not until the guards in plantation welcomed me so warm - hindi dahil sa kinakasama ako ni Russel kundi dahil ganoon talaga sila kabait. In fact, they have asked my name and some information so they could let me enter. I don't know if they're still the same guards here after all those years. I can barely remember that.Nagpakawala ako ng malalim na paghinga. Kung maghurumentado ang puso ko'y parang ito ang unang beses na makikilala ko si Russel. The same old familiar and notable puppy feeling still consumes me whenever I feel excited and anxious at the same time. We'll, I'm excited to

“Oh, bakit ang bilis mong nakabalik?”Pagpasok ko'y si Nanay kaagad ang namataan ko. Iginala ko ang aking paningin at nakita ang aking anak na naglalaro ng bricks. Gaya ng nakasanayan ay nakaupo siya sa carpet ng sahig.“Busy po kasi si Russel...” dahilan ko. Lumapit ako kay Alias at hinalikan ito sa pisngi. Ang mga bagay na nasa isip ko'y marapating sarilini na lang kaysa gumulo pa. Hindi naman na ako gaya ng dati na mabilis mawalan ng tiwala. Syempre, may tiwala pa rin ako kay Russel at hindi matutumbasan ng kahit ano iyon. It's just that... I don't think I have to meddle with their problems. Ang nasisiguro ko'y may problema si Alodia sa kaniyang ama. At base sa mga narinig ko, pinakiusapan ng tatay ni Alodia si Russel na kumbinsihin siya.Russel is her father's last resort... bagay na nagpatunay lamang na may mabuting relasyon sila noon. I know for sure that Alodia introduced him to his father that created a good interaction. Ang dahilan naman ng hiwalayan ng dal

“And?” Naniningkit na ang mga mata ni Venus habang nakikinig sa mga sinasabi ko.Panay ang pagsalubong ng hangin sa aking mukha dahil nakaharap ako sa kanluran kung saan ito nanggagaling. We are here, sitting and talking under the mahogany trees. Kung ang lupain ni Russel ay napalilibutan ng iba't ibang punungkahoy, ang kay Daimler naman ay naglalaman ng mahogany trees.Bukod sa kagustuhan kong dalawin si Venus, nangangailangan din ako ng kausap ngayon. Ayaw ko namang pumunta kina Olive dahil maraming makakarinig doon kung sakali. Nagpasya akong puntahan si Venus ngayong araw at isinama ko si Alias. Ang anak ko naman ay tuwang-tuwa nang muli silang magkita ng kaniyang Tito Daimler. Mahigit dalawang linggo na rin buhat nang huli silang magkita. Oo nga't madalas nang nagagawi si Daimler kina Kleen, wala naman na kami roon kaya hindi pa rin kami nagkakakita-kita.“Pumayag ka? Oh my gosh!” Dinunggol niya ako sa braso habang gulat na nakatingin sa akin. Mayro