All Chapters of Black Butterfly (Queen of the Gangsters): Chapter 211 - Chapter 218

CEMETERYBella’s Point of ViewUmuulan nang bahagya.The sky looked dead.Parang pati langit ay napagod na ring lumaban matapos ang lahat ng dugong dumanak sa mundong minsang nilamon kaming lahat.Tahimik akong nakatayo sa harap ng dalawang puntod habang ang malamig na hangin ay marahang humahaplos sa basa kong balat.Selena Brown.Dash Montero.Dalawang pangalan na minsang naging tahanan ng tiwala namin ni Jarvis. Dalawang taong itinuring naming pamilya sa mundong puno ng kasinungalingan. At dalawang taong parehong namatay para protektahan kami.Nanginginig ang mga daliri ko habang marahan kong hinaplos ang basang lapida ni Selena.“They’re really gone…” halos pabulong kong sabi.Parang hanggang ngayon ay hindi pa rin kayang tanggapin ng puso ko.Na wala na si Selena... Ang babaeng palaging matapang sa harap ng lahat kahit unti-unti nang nadudurog sa loob.Na wala na si Dash... ang lalaking palaging nakangisi at palaging handang mamatay para sa mga taong mahal niya kahit hindi niya k

Bella's Point of ViewTahimik ang buong kwarto.Ngunit ako ay parang nawalan ng pandinig. “What…?” mahina kong sambit habang nakatitig sa matanda.Narinig kong bumuntong-hininga si Quatro habang si Dos naman ay tahimik lang na nakatingin sa akin na para bang matagal na nilang inaasahan ang reaksyon ko. Nanlamig ang buong katawan ko dahil alam ko kung gaano ako kahalaga kay Uno. Alam ko kung gaano niya ako binantayan, kung gaano niya ako pinrotektahan at kung gaano niya ako paulit-ulit na ginabayan patungo sa isang direksyong hindi ko kailanman lubos na naunawaan. Ngunit kahit alam ko ang lahat ng iyon ay hindi ko kailanman inakala na hahantong ito sa ganito. Agad na tumayo si Jarvis. “No,” malamig niyang sambit habang humaharang sa harapan ko. “She already suffered enough.”“Jarvis…” mahina kong tawag ngunit hindi niya inalis ang tingin niya sa kanila. “She’s not becoming part of this hell.”Ngunit muli lamang nagsalita ang matanda. “At ayon sa sealed records left by Queen Uno…” mab

Bella’s Point of ViewFor years, I believed a crown was the highest form of power.Akala ko noon ay ito ang simbolo ng pagiging pinakamalakas na kapag nasa ulo mo na ang korona ay ikaw na ang may kontrol. Ikaw na ang nasa tuktok at ikaw na ang hindi na kailanman matatalo.But standing here now, I finally understand how wrong I had been.A crown is never a reward. It is a responsibility— a promise that every decision you make will carry the weight of thousands of lives. A promise that there will be days when choosing what is right will also mean sacrificing the people you love including yourself.Dahan-dahan akong napayuko, the weight of their faith settling on my shoulders.Am I really ready for this?I knew how to lead people into battle. I knew how to protect them. I knew how to make impossible decisions when our lives hung by a thread. I had done it countless times before and each time I had walked away still standing. But this… this wasn’t just another mission. This was a promise

Bella’s Point of ViewHindi ko na namalayang matagal na pala akong nakatayo sa parehong puwesto.Patuloy pa rin ang tugtog ng musika sa loob ng bulwagan. Maririnig ang mahihinang tawanan, ang tunog ng mga basong nagbabanggaan at ang masasayang usapan ng mga taong nakapaligid sa amin.Everything looked so alive.And yet, for a moment, it felt as though a little part of my world had quietly come to an end.Hindi ko namalayang nakapikit na pala ako. Marahan akong huminga na pilit na inaayos ang magulong damdaming naiwan sa dibdib ko.Then I smiled.A genuine smile, even through the tears gathering in my eyes.“Be happy, Taki,” bulong ko sa sarili ko. “Please. This time, don’t come back because someone needs you. Come back only when your heart tells you to.”Hindi ko alam kung narinig niya ang mga salitang iyon bago siya tuluyang mawala sa paningin ko.Pero sana, kahit hindi niya narinig ay maramdaman niya.Sana sa unang pagkakataon sa buhay niya hindi na niya kailangang lumingon para sig