A Wife's Karma의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

Dave POVRinig ko ang malakas na iyak ni Millicent sa loob ng kwarto. Pinipigilan ko ang iyak ko dahil ayokong makita nila na mahina ako. Ayokong makita nila ako na umiiyak. Pagkakita ko kay Yssa sa hindi magandang kalagayan, ay bigla akong natulala. Hindi ko kayang makita siya sa ganoong kalagayan kaya lumabas ako sa kanyang kwarto. Nasa loob silang lahat at malulungkot ang mga mukha. Ako nandito sa labas kasi masakit dahil sa ganitong kalagayan ko nakita ang asawa ko. Akala ko ay okay lang siya at walang problema pero bakit ganito ang nangyari. Ang dami kong tanong sa isip ngayon na hindi ko alam kung saan ko hahanapin ang sagot.Nakupo ako dito sa may patio ng rest house ni Xander. Nakatingala ako sa madilim na langit at pilit na pinipigilan ang aking luha. Walang buwan at mga bituin na makikita. Parang balak makidalamhati at gustong bumagsak ang malakas na ulan. Tulala lang ako kaya hindi ko namalayan ang lumapit at tumabi sa akin."Dave, are you alright?" t

Dave pov Nakatingin pa rin ako sa baby na hawak ko. Hindi pa rin ako makapaniwala na ang batang hawak-hawak ko ngayon ay ang anak namin ni Yssa. Ang bunga ng pagmamahalan naming dalawa. Lalo ko lang napatunayan na napakagago kong dahil napakawalang kwentang asawa kasi hindi ko lang naisip na magkakaanak kaming dalawa. Ang tanga tanga ko talaga.Ang dami ko pang tanong pero hindi ko maisatinig ito. Gusto ko lang tignan ang anak ko. Ang batang galing sa akin. Ang dugo at laman ko. Hindi ko mapigilan ang mapaluhang muli dahil sa pagsisisi. Napapaluha ako ngayon dahil sa kasiyahan at pagsisisi dahil hindi ko man lang naalagaan ang asawa ko habang buntis siya."Paano? Bat hindi niya sinabi sa akin to?" tanong ko sa mahinang boses pe

Xander POV"Anong nangyari kay Yssa after manganak? Papaano siya napadpad dito kung nasa ICU siya ng hospital? Bakit hindi mo sinabi man lang sa amin ang nalalaman mo? Ang tagal ko siyang hinahanap dahil alalang-alala na ako sa kaniya. Akala ko magkakaibigan tayo dito?" sunod-sunod na tanong ni Millicent sa akin. Pinakinggan ko lang ng maigi ang mga tanong niya. Huminga muna ako ng malalim bago ko pinagpatuloy ang pagkukwento at pagsagot sa mga katanungan nila.Umabot ng dalawang linggo si Yssa sa Intensive Care unit ng hospital dahil madaming test at monitoring ang ginawa ng doktor. Halin-hinanan kami ni Manang sa pagbabantay kay Yssa at pag-aalaga kay baby Yade. After three days ng pangaganak kay baby Yade ay agad rin siyang pinalabas ng doktor dahil walang nagging problema ang results ng newborn screening niya. Bago namin siya inuwi ay humingi kami ng permiso sa doktor para mailapit at mabisita ni baby Yade ang Mommy niya kahit saglit lang. 

Dave POV7amExactly 7:30 am ay uumpisahan na ang operation ni Yssa. Ang sabi ng doctor ay masyadong critical ang mga oras para sa kanya dahil ilang months na rin siyang unconcious. Mas maganda daw kung magising siya bago ang operation dahil malaki ang chance na she will survive and her heart will be good as a normal person. Sa sitwasyon niya ngayon ay 50-50 ang chance niya na makasurvive pero hindi ako nawawalan ng pag-asa sa kanya kasi alam kong malakas siya at lalaban siya. Naniniwala ako na tutulungan at gagabayan kami ng Diyos sa laban namin na ito.Hindi ako mapakali simula kagabi pa kasi biglang humina ang pagtibok ng puso niya. Yung tipong bumababa ang rate ng pagtibok niya sa normal na tao. Ilang oras din ganoon ang puso niya hanggang sa maging stable after an hour. Hindi ako nakat

Yssa POV2 days later  Naririnig ko ang ingay sa paligid. Kwentuhan ng mga taong naririto sa lugar kung saan ako naroroon. Iyak ng sanggol at tawanan ng mga boses na animo'y  hindi na bago sa pandinig ko. Pilit kong ibinubukaat iminumulat ang aking mata ko pero hirap na hirap akong buksan ito. Tila ba ang tagal kong hindi naibuka ang mata ko dahil kahit anong gawin kong pilit na imulat ay hirap na hirap ako ng husto. Gustong gusto ko ng gumising at malaman kung sino ang mga kasama ko dito. Gusto ko na din makita kung sino ang taong nakahawak sa kamay ko. Antok na antok pa ako pero may nagsasabi sa akin na dapat na akong magising dahil iyon ang nararapat. Dahan dahan kong binuksan ang mata ko pero agad kong ipinikit. Liwanag... Matinding liwanag ang sumalubong sa mga mata ko. Iminulat kong muli ng dahan-dahan ang mga mata ko at medyo hindi na gaanong kaliwanag