《Mahirap hanapin ang Ex-Wife Ko》全部章節：第 1141 章 - 第 1150 章

“Balak mo ba na pumunta sa Blue Bay Villa? Mabuti pala. Ngayon at gising ka ako, ayaw ko na rin manatili sa hospital. Gusto kong bumalik sa Blue Bay Villa.”Nawala ang lahat ng kulay sa mukha ni Adrian dahil sa mga sinabi ni Joshua. Alam ni Joshua ang tungkol sa nangyari sa Blue Bay Villa. Ibig sabihin… narinig niya bawat salita na sinabi ni Adrian kay Luna kanina.Sumingkit ang mga mata ni Adrian at sinabi niya ng mahina. “Joshua, sa tingin ko ay dapat kang manatili sa hospital para magpahinga. Bakit parang balisa kang umuwi…”“Kapatid ko pa rin ang ibang anak mo. Hindi ko pa siya nakikita dati. Dapat akong umuwi para makilala siya.”Pagkatapos, lumingon si Joshua at tumingin siya sa doctor na gumagawa ng check up sa kanya. “Doctor, kamusta po? Pwede na ba akong umuwi?”Tumango ang doctor. “Noong wala kang malay sa mga nakalipas na araw, gumaling na ng mabuti ang katawan mo. Ngayon at gumising ka na, medyo mahina lang ang katawan mo. Mag ingat ka lang at wag ka masyadong gumalaw

Sa tabi, tinikom ni Nellie ang mga labi niya. Agad niyang sinabi, “Sa sandali po na dumating sina, gusto nila kaming palayasin nila Nigel. Sinabi po nila na ito na ang tirahan nila ngayon.“Mabuti na lang po at matalino kami ni Nigel. Sinabi po namin na may dalawang susi para sa villa. Ang isa po ay kay Daddy, ang isa naman po ay nilagay ni Daddy sa caha de yero na nasa ilalim ni lawa. Balisa po sila para hanapin ang susi, kaya hindi po nila kami kayang palayasin ni Nigel.”Dahil sa mga sinabi ni Nellie, naintindihan na ni Luna kung bakit gusto nila Michael at Celia na ubusin ang laman ng lawa. Kumunot ang noo niya at inutusan niya ang mga katulong na tumigil na. “Tumigil na kayo sa pag ubos ng tubig. Walang nasa lawa.”Dahil sa mga sinabi ni Luna, nawalan ng kulay ang mukha nila Michael at Celia.Ang dalawang matanda ay… niloko ng dalawang bwisit na mga bata!“Naghahanap ng susi?” Ngumiti ng mapanglait si Joshua. “Bakit niyo hinahanap ang susi ng villa? Sa tingin niyo ba ay sa in

Kaya naman…Ang mga sinabi ni Joshua kanina ay tungkol lang sa pekeng kasal nila?Ang sinabi ni Luna na hindi siya galit pero hindi niya gusto si Joshua…Pakiramdam ni Luna ay isa siyang tanga. Akala siguro ni Joshua ay nababaliw na siya.Nang makita na nakatayo lang si Luna sa isang pwesto at hindi sumasagot, nagbuntong hininga si Joshua. May bahid ng pagkadismaya sa mga mata niya. “Luna, alam mo naman an ito ang pinakamagandang paraan para guluhin ang mga plano ni Aura.”Bumalik sa sarili si Luna dahil sa mga sinabi ni Joshua. Kinagat niya ang mga labi niya at hindi niya mapigilan na huminga ng malalim.“S-Sye…mpre. M-Maghanap tayo n-ng oras para maengage,” Ang sabi ni Luna, sinara niya ang pinto at tumakas na siya.Slam! Si Joshua na lang ang natira sa kwarto. Sumandal siya sa kama at tumingin siya sa saradong pinto. Ngumiti siya at tinawanan ang kanyang sarili.Naisip ni Luna ang eksena kung saan natuklasan niya na gustong magpakasal ni Joshua sa kanya. Sa sobrang sabik n

Pumangit ang ekspresyon nila Adrian, Celia, at Michal nang marinig nila ang sinabi ni Joshua.Sa kapangyarihan ni Joshua, kaya sila nitong patulugin sa kalye. Pati, sa mga nakalipas na taon, akala ng lahat ay hindi muling magpapakasal si Adrian dahil mapagmahal at tapat siyang lalaki. Kapag nalaman ng iba na pagkatapos lang ng pagkamatay ng nanay ni Joshua, si Rianna, nakilala ni Adrian si Celia at ipinanganak si Michael…“Hayaan na natin.” Nang makita na lumala ang sitwasyon, tinikom ni Celia ang mga labi niya at hinila niya ang manggas ni Adrian. “‘Wag mo nang abalahin si Joshua, anak mo pa rin naman siya.”Pagkatapos, huminga siya ng malalim at tumingin siya sa likod ni Joshua.“Joshua, biglaan lang itong ipinaalam sayo ng tatay mo. Tama ka. Wala kaming karapatan para makialam sa personal mong buhay. Aalis na kami ng tatay mo. ‘Wag kang mag alala, hindi kami gagawa ng gulo sa engagement ceremony mamayang gabi!”Pagkatapos, hinawakan niya ng magkabilang kamay ang mga kamay nila

Si Luna, na nakatingin pa rin sa mga dokumento, ay tumigil ng ilang sandali. “Ano ‘yun?”Tumingin ng malalim si Joshua. “Sa susunod… kapag bumalik na ang mga alaala ni Neil, aalis ka pa rin ba?”Nabigla ng ilang sandali si Luna, pagkatapos ay tumawa siya ng awkward, “Siguro.”“Kung aalis ka talaga…” Nagbuntong hininga si Joshua at sinabi niya, “Sana ay malalapitan pa rin kita.”Muling tumigil ang kamay ni Luna na nakahawak sa mga dokumento. “Anong problema?”“Ayaw ko na malayo ako sa mga bata. Ayaw ko na kamuhian ako ng sarili kong mga anak tulad ng kamuhian ko sa tatay ko.”Kinagat ni Luna ang mga labi niya. Naintindihan niya na ang ibig sabihin ni Joshua. Nagbuntong hininga siya at sinabi niya, “Hindi darating sa ganun, gusto ka talaga ng mga bata. Pati, hindi ikaw ang tatay mo.”Tahimik si Joshua at tumingin siya ng matagal kay Luna bago siya ngumiti. “Tama ka.”Pagkatapos, kinuha niya ang dokumento sa mga kamay ni Luna. “Sige na.”Tinikom ni Luna ang mga labi niya. Binasa