“Sinabi mo na busy ka sa trabaho, pero nakita ko kung paano ka makihalubilo sa ibang mga babae. Umaakbay ang ibang mga babae sayo, pero may tiwala pa rin ako sayo, nagpapanggap ako na hindi ko ‘yun nakikita. Bakit pala ako tumigil sa pagtitiwala sayo?”Tumingin si Luna kay Joshua at binigkas niya ang bawat salita, “Dinurog mo ang tiwala ko sayo noon. Ang nangyari noong anim na taon na ang nakalipas, hanggang ngayon, hindi pa rin ako sigurado kung nakipag sabwatan ka kay Aura para saktan ako, o kung isa lang sa inyo ang may plano nito.”“Mabait ka sa amin ng mga bata ngayon, alam ko ‘yun. Nagpapasalamat din ako, pero hindi ito mabubura ang sakit na dinala mo dati. Sana ay ‘wag mo akong sisihin na wala akong tiwala sayo. Simula noong nangyari ang aksidente noong nakalipas na anim na taon, ang sarili ko na lang ang pinagkakatiwalaan ko.”Pagkatapos, huminga ng malalim si Luna, tumalikod siya, at naglakad na siya palayo.Sa walang laman at malamig na venue, nasa wheelchair si Joshua, t
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
