ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / The Billionaire's Prostitute (Tagalog) / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ The Billionaire's Prostitute (Tagalog): บทที่ 1 - บทที่ 10

73

Prologue

“Chloe, sa table five!” sambit ng Manager namin nang mapadaan siya sa counter.    Agad akong tumalima sa utos nito at nagtungo sa table five. Dalawa lamang kami ni Ate May Ann ngayong araw dahil nag-absent ang dalawa ko pang kasamahan. Unfortunately, dagsaan ang mga costumer na karaniwan ay estudyante. Siguro ay tapos na ang kanilang mid-term examination.    “Hello, may I take your order?” magalang kong tanong.    Nag-angat sa akin ng tingin ang isang binata na sa tingin ko ay engineering student, marahil na rin sa nakapaskil na ID niya. “What?”    Pilit ko itong nginitian at muling tinanong kung ano ang kanyang order. Lima silang nasa mesa at kapwa estudyante. May isang nakatutok lamang sa kanyang laptop habang
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 1

Nakatitig ako sa kalmadong mukha ni Clein. Maraming aparatos ang nakakabit sa kanyang katawan at minimal ang pagtibok ng puso niya. Natatakot ako na baka bumitiw siya. Mayroon din kasi siyang sakit sa puso.     Hindi ko alam kung ano ang mga naging kasalanan ng pamilya namin para danasin ang ganito kapait na buhay. Kung bakit kinakailangang magdusa ang kapatid ko.     “Chloe,” Patty called when she entered Clein's room.    Agad kong pinunasan ang luha sa aking pisngi at suminghot bago siya hinarap. I plastered my fake smile and cleared my throat. “Patty...”    “Pasensiya ka na kung natagalan ako sa pagdating. Nagkapalitan kami ni mama ng salita, e.” Mapag-umanhin itong ngumiti.  
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 2

Pagod akong bumuga ng hangin at nag-inat ng katawan. Sinuri ko muna ang oras sa pader at napangiwi nang mapansin kong alas kuwatro na. Dito na ako pinatulog ni Madam sa bakanteng silid dito sa bar dahil hindi na siya pumayag na umuwi ako dahil malalim na ang gabi.     Tumungo ako sa banyo at naglihamos nang todo. Binura ko ang make up na nakalimutan kong tanggalin kagabi. Paniguradong mangangati na naman pisngi ko nito. Bawal pa naman daw matulog na may make up dahil nakakasira ng balat. Hay nako.     Matapos ay nagbihis ako ng dala kong extrang pantalon at long T na damit na kulay puti. I tied my hair into a bun while humming a song. Hanggang ngayon ay maingay pa rin sa baba. Mamayang alas siete pa magsasara ang bar kaya't alive na alive pa ang mga tao ngayon.     I glanced at the time for
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 3

Humugot ako ng malalim na hininga at hinilot ang aking sintido. Sumakit likod ko du'n, ha. Hindi ako aware na buong floor pala ang lilinisan ko mag-isa. Wala akong kasama. Muntikan pa akong atakehin ng takot dahil baka may multo dito o ano. Dagdag pang sobrang tahimik. I pressed the button of the elevator and huffed. Mabuti na lang talaga at tapos na ako. Gusto ko na ring magpahinga. Pasadong ala una na ng madaling araw. Antok na antok na ako. Jayjay invited me for a coffee but I declined. Gusto ko na makita ang kapatid ko. Nang makabalik ako sa faculty room, naabutan ko sila doon na busy sa pag-aayos ng mga panglinis na ginamit nila kanina. Si Jayjay ay nakabihis na ng panggayak. Talagang may lakad pa ang mga ito bago umuwi.  “Hindi ka talaga sasama, Chloe?” tanong sa 'kin ni Rey. I smiled. “Hindi na. May babantayan pa ako sa ospital.”  “I
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 4

Matapos naming kumain, nagpahinga na si Clein. Nagpaalam din ako sa kaniya na may raket pa ako. Nagtanong pa ito kung anong klaseng trabaho ang meron ako, and I answered him truthfully. Na isa akong janitress sa isang malaking building. Nang masiguro kong tulog na siya ay saka lamang ako umalis. Nagbihis ako ng isang itim na t-shirt at bughaw na pantalon. Nilakad-takbo ko na lang ang distansiya ng Ferrell building mula sa ospital dala ang pepper spray, in case of emergency.  Kaagad din akong nakarating sa building. Nakilala naman ako ng security guard na nginitian lang ako nang matamis. Nasa mid 20's yata ang edad niya. “Good evening, Chloe!” he greeted.  Nginitian ko ito at bumati pabalik bago tuluyang pumasok ng building at dumiretso sa faculty room. Doon ko naabutan si Jayjay, Rey, at Ervin kasama ang isang bakla. I guess this our head.  “Kayon
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 5

Kaninong panty 'to?  Hindi ko maiwasang mapangiwi. Pikit-mata ko itong inilagay sa trash bin at nang mahulog ko na ito ay saka pa lamang ako nakahinga nang maluwag. I roamed my eyes around and pouted. Kaya pala pakiramdam ko may kakaiba. May kababalaghan sigurong nangyari dito kanina.  I shrugged to myself and decided to start cleaning. Kumuha ako ng gloves at mop para unahin ang sahig. Tinali ko rin nang maigi ang buhok ko para hindi ito magsihulog habang ako'y naglilinis. Minsan kasi nakakarita na kaya naiisip kong magpagupit ng buhok. Si Clein lang naman ang dahilan ba't hanggang ngayon ganito pa rin ang buhok ko. He loves my hair and that's why I don't cut it anymore like before.  Habang naglilinis, bigla akong napaisip. Ang unfair naman ni Mr. Ferrell na hindi ako pagtrabahuin sa bar e gayong siya ay nakikipag-siping sa iba. Baka may HIV pa 'yung babae at maipasa sa 'kin. Ang kirot niya sa atay, ha. H
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 6

“Clein!” masiglang bati ko. “Good afternoon!”  He slowly opened his eyes and a soft and happy smiled lifted his lips. Napangiti rin ako sa kaniya. Hindi pa siya pwedeng magsalita dahil kakatapos pa lang ng operasiyon nung isang araw. Hindi ko maipaliwanag ang naramdaman ko. Sobrang saya ko. Kung siguro nandito si Patty, matutuwa rin 'yun. Sa wakas na operahan na si Clein.  It's been four days since the first night I had a conversation with Mr. Ferrell. Laking tuwa ko nang sabihin ng doctor ni Clein na handa na raw ang kidney at kailangan na ng pera. To the rescue naman sa 'kin si Madam Julia. Siya ang nag-abot ng pera sa donor kaya naoperahan agad ang kapatid ko. Pinisil kong muli ang kaniyang kamay at matamis na ngumiti. Half day ako ngayon sa café kaya ngayong ala una, lalarga na ako. Sayang kung hindi ako papasok. A-kinse pa naman ngayon, sweldo namin. Thou
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 7

“Madam, anong susuotin ko?” kinakabahan kong anas. She pointed the blue tops and fitted short hanging inside the closet. Tipid akong napangiti rito at mabilis na isinuot ang damit. Kung bakit ba kasi nakalimutan ko ang tungkol sa bagay na 'to. Nasa isip ko na kaninang umaga na ngayong gabi magsisimula ang nakakainis na trabaho ko. Ang trabahong sumalba sa buhay ng kapatid ko.  Nang matapos akong magbihis ay pinasadahan ko ng tingin ang aking sarili sa salamin. Magulo ang aking buhok at wala pa akong suot na maskara. Hindi ko alam kung saan pa ang pagmi-make up sa 'kin ni Madam kung matatakpan lang ng maskara.  Hapit na hapit ang suot kong lingerie tops at tanging ut*ng ko na lang ang nakikita. Inaamin kong kinakabahan ako. Hindi ko alam kung paano gawin ang bagay na ito dahil ito ang unang pagkakataong sumalang ako sa ganitong uri ng trabaho.  “Ch
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 8

Napahigpit ang kapit ko sa pader at humugot ng malalim na hininga. Muli akong nag-angat ng tingin sa harap ng main entrance ng Ferrell Building. Mariin kong pinikit ang aking mga mata at pinakiramdaman ang sarili. I can feel the heart of my core pulsating. Nanghihina pa rin ang tuhod ko sa nangyari sa opisina ni Mr. Ferrell.  “Tangina, Chloe. Muhka kang tanga.” Lihim kong kinutusan ang aking sarili.  Mabuti na lang at pagkatapos niyang gawin 'yun ay pumayag siyang umuwi na ako. Bukod sa may trabaho pa akong hahabulin bilang janitress dahil sayang ang sweldo, gusto ko na ring umalis muna dahil hindi ko kaya ang presensiya niya. He's too much to handle.  Wala sa sarili akong napahawak sa 'king labi at tulalang tumingin sa kawalan. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwalang wala na ang virginity ng labi ko at may iba pang nakahawak sa pagkababae ko. Like, I aware of this but it didn't know
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 9

“You don't have a boyfriend?” he asked.  In fairness, ang daldal ni Mr. Ferrell  ngayong gabi, ah. Ito ba ang resulta ng nangyari sa amin kanina? E dapat nga magreklamo siya kasi sa halip na siya ang pagsilbihan ay ako pa ang inaano niya. Hay. Tumango ako rito at humikab. Hindi ko alam kung anong oras na. Napapahaba na ang aming usapan. Actually, ako lang ang nagkukwento at nakikinig at nagtatanong lamang siya ng mga bagay-bagay. “But you do have feelings for someone?” tanong nitong muli habang sumisimsim sa hawak niyang baso ng vodka. Sa tanong niya ay bigla kong naisip si Hector. Hindi ko alam kung bakit bigla siyang sumulpot sa isipan ko. Siguro tama nga si Ate May. May 'crush' ako kay Hector. Ang gwapo rin kasi nu'n, e. Kahit alam kong mas guwapo si Mr. Ferrell, hindi naman maipagkakailang gwapo talaga si Hector. “You're smiling,”
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
8
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status