บททั้งหมดของ The Billionaire's Prostitute (Tagalog): บทที่ 11 - บทที่ 20

“Sabi ko na nga ba, e!” Pasimple akong siniko ni Cheryl at nginuso ang mesa nila Mr. Ferrell. “Magkaibigan pala sila. Sabi ko sa 'yo, e. Kaya pala pamilyar siya.”    Sumulyap ako sa pwesto nila Hector at Mr. Ferrell. Seryoso ang mga mukha nito na parang may seryosong pinag-uusapan. Nakasuot si Mr. Ferrell ng business suit nito at may kulay dark blue na necktie, habang si Hector ay nakauniporme. He's a personal security guard according to him, hindi ko lang alam kung sino ang pinagsisilbihan niya.   “Order for table eighteen!” anas ni Jane.   Agad akong gumalaw at tinanggap ang order para ihatid sa mesa ni Maya. Parang nagising ang buong diwa ko nang makita ko si Mr. Ferrell. Hindi naman na siguro siya magtataka kung bakit nandito ako, sinabi ko naman na sa kaniya na nagtatrabaho rin ako bilang waitress slash cashier, e.   “Here's your order, Maya!” masigla kong bungad at inilapag ang kaniyang or

“Teka lang! Puputulan niyo buhok ko?” I stopped the girl. Tumango ito at pinakita ang dala niyang gunting. “Ang dami mong split ends, Sis. We need to trim it. At isa pa, trust us, okay? Hindi kami kukunin ni Mr. Ferrell kung hindi kami professionals. At pwede rin bang h'wag ka nang umangal. May oras tayong hinahabol, gaga.”  Hindi ko maiwasang mapairap. Hindi na ako hinayaan ni Mr. Ferrell makaangal kanina. Matapos niya akong tanungin ay kinaladkad niya na ako papasok ng kotse at nagmaneho patungo rito sa salon na pagmamay-ari raw ng kaniyang pinsan. Halata namang may ibubuga ang may-ari, e. May nakita pa akong artista kanina na nagpapa-manicure.  “Ang ganda mo naman, pero 'yung kilay mo hindi inaahit. Hindi ka ba marunong? O wala ka lang oras? Ang kapal na, oh.”  Sinimangutan ko na lang ito at hindi na nagsalita pa. Hindi ko pa natatawagan si Clein,

“Hector?” Namilog ang aking mga mata.    Pakiramdam ko ay biglang nawala ang kasalasingan sa 'king katawan nang makita ko si Hector. Hindi ito nakasuot ng kaniyang uniform. Sa halip, nakaputing v-neck shirt ito at maong shorts. Mahahalata mong kakagaling lang sa lakad o gagayak pa lamang.   Nilingon ako ni Cameron. “You know him?”   Napakurap-kurap ako at napahilot sa 'king sintido nang makaramdam ako ng pagkahilo. I nodded my head and was about to tell him he's my crush I met in coffee shop when Hector spoke.   “Ihahatid ko na po siya, Mr. Ferrell. Enjoy the rest of your night,” anas ni Hector at nilapitan ako.   Tumambol ang aking puso habang pinapanood siyang palapit sa gawi ko. I can feel Cameron's eyes looking at us, or should I say observing us like a hawk. Inakay ako ni Hector sa pamamagitan ng paghawak sa 'king braso at inalalayan akong makapasok sa backseat ng sasak

Hinamig ko ang aking sarili habang naglalakad palabas ng skwater area bitbit ang isang payong. Tirik na ang haring araw kaya masakit na sa balat ang init nito. Kahit kakaligo ko lang sa bahay ay pinagpapawisan ako.I already texted Ate May Ann that I'll be late today. Alas singko na ako nakauwi kanina at natulog ako saglit. Mabuti na lang at tulog pa si Clein kanina. May pera pa rin ako kaya pinagbili ko muna siya ng uulamin niya mamayang tanghali. At dahil nga nagastos ko na ang pera ko kanina, maglalakad ako patungong café ngayon.“Chloe!”Napalingon ako sa isang tricycle na pumara sa gilid ko habang naglalakad ako sa gilid ng kalsada. “Po?”“Tirik na tirik ang araw naglalakad ka, saan ka ba pupunta? Ihahatid kita,” wika nito.Mabilis akong umiling sa suhestiyon nito at ngumiti. “Ayos lang ako, Mang Efren. Pumasada na po kayo. Wala rin po

It's been a week. Isang linggo na magmula nang ako na ang pumalit sa pwesto ni Ate Maia para maglinis sa top floor. It's been a week since I last saw Cameron and Hector. At hindi ko alam kung ipagpapasalamat ko ba 'yun o ano.Hinilot ko ang aking balikat at humikab. Lunch break namin ngayon sa café kaya rito kami sa locker's area nakatambay para kumain. Kakatapos ko lang kumain at nagpapahinga muna bago ipagpatuloy ang aking trabaho. Hindi ko maiwasang humikab muli at nag-inat ng katawan kahit nakaupo.“Chloe,” tawag pansin sa 'kin ni Ate May Ann. Nilingon ko ito nang may pagtataka sa mukha. Nginuso niya ang labas ng locker's area. “May naghahanap sa 'yo. Julia pangalan.”Namilog ang aking mga mata. Nasasabik akong magpaalam sa kanila at lumabas ng locker's area. Namataan ko si Madam Julia sa sulok na mesa at busy sa pagtitipa sa kaniyang cellphone. Suot niya'y isang maroon na t-shirt at sa t