บททั้งหมดของ THE BATTERED WIFE (TAGLISH): บทที่ 41 - บทที่ 50

HILLARY'S POV*FLASHBACK*Naglalakad ako sa hallway ng school habang nakayuko. I really don't like people staring at me lalo na at wala naman akong alam kung bakit sila tingin nang tingin.I am an achiever and kilala sa iba't-ibang larangan ng paaralang itp but it is not normal. Kasi ngayon lahat ng mga nadadaanan kong pasilyo ay may mga estudyanting nakasimangot na tumitingin sa akin, nakangiti at iba ay parang naiinis.What the?“Bagay naman sila eh.”“Oo nga kaso mahirap lang naman si Juanito.”“Well they are both popular so I think mag c-click sila...”Juanito? Click? Ano bang pinagsasabi ng mga taong ito.I was about to approach the group of students na nagsalita nun para alamin lang sana kung ano ba ang mga pinagsasabi nila nang biglang nagkagulo sa dulong bahagin ng hallway. Nagsitakbuhan ang mga tao kaya hindi ko na masyadong alam ang mga nangyayari. May nagsusuntukan yata kaya napailing na lang ako.Goodluck sa guidance mga friends.Aalis na lang sana sa kinatatayuan nang big

HILLARY'S POV"M-Mommy?"Nanlaki ang mga mata ko nang salubungin ako ng anak habang umiiyak. Niyakap nito ang tuhod ko kaya agad akong lumuhod para magpagtay ang taas namin. "Baby what's wrong?" Niyakap ko rin siya pabalik at hinimas ang buhok."I-I though you left me again tulad noong nangyari last time..." Hagulgol nitong iyak na nagpalambot ng puso ko.It is been a month since the day na dinala ako ni Juanito sa Zambales. Pagkatapos din ng iyakan namin ng gabing 'yun, agad niya akong hinatid paauwi sa Manila kaumagahan at hindi nga ako nagkamali nang salubungin ako nila Mommy kasama ang mga imbestigador na kinuha nila. Hindi daw kasi nila ako ma trace dahil may promoprotekda daw and I'm sure it was Juanito's men.Isang buwan na ring ganito si Gab. Natatakot na mawalay sa tabi ko kaya lagi siyang nakabuntot sa akin kahit saan ako pumunta. He was even asking me if pupwede siyang sumama sa work ko which I refused. Kasalukuyan kasi akong tumutulong sa company nila Mommy and I just don

HILLARY'S POVMarami naman sigurong Juanito sa buong mundo, hindi ba? Baka kapangalan lang. Oo baka nga."I saw him inside the shop, kaya sinamahan ko na lang na hanapin ka. Hinahanap ka rin masi niyan kanina pa," Adeus said before he walks towards us. Tumayo ako nang matuwid at huminga ng malalim to calm myself. Para akong nahihilo."Galing ako sa bahay ninyo, sabi naman ng katulong niyo wala kayo at nandito para asikasuhin ang birthday cake ni Gab kaya naisipan ko nalang ding dumaan..." He politely said. "Thank you so much, Adeus. But we need to go home, masama na rin kasi ang pakiramdam ko ngayon,”, I honestly informed him. I am telling the truth. Sobrang sakit ng buo kong katawan lalo na ang likod at ulo ko. Hindi ko na nga alam kung dahil ba ito sa trabaho o sadyang tunatanda na rin talaga ako at sumasakit na nang tuluyan ang mga buto-buto sa katawan.Pansin ko rin sa mga nakaraang linggo na parang napapadalas ang pagkahilo ko lalo na tuwing umaga. Syntomas lang siguro ng stre

HILLARY'S POVSumandal ako sa pinto ng ref namin dito sa kusina dahil sa panghihina.Sobrang daming nangyari sa araw na ito and I couldn't believe that my fear is now revealing. Wala na akong maitatago pa at wala na ring magagawa kundi tanggapin na lang ang katotohanang alam na rin sa wakas ni Juanito ang tungkol sa naging anak namin 8 years ago.Napabuntong hininga na lang ako bago umayos nang tayo at binuksan ang refrigirator. I get the water inside at sinalinan ang bibit sa kamay na puting baso. Ininom ko 'to at agad na hinugasan ang baso bago ibalik ang baso sa lagayan.Nang kumalma na ang buo kong katawan at utak, naglakad ulit ako pabalik sa sala kung saan ko iniwan ang anak kasama si Uan para naman makapag-usap sila sandali at kahit papaano.I am walking towards their direction at nasilayan ang hindi ko inaasahan na sitwasyon na pu-pwede kong masaksihan.My son, Gabriel is now sleeping peacefully on Juanito's masculine and toned chess and arms habang nakasandal ito sa leather c

HILLARY'S POV"Dave, where are we going?"Tanong ko nang mapansing hindi naman ito ang daanan papunta sa company building na pinagta-trabahuan ko.Kanina pa kami umalis ng bahay pagkatapos kung mag-ayos at nagpaalam sa anak. Hindi ko naman pinansin ang tatay niya kahit na alam kong sa akin lang siya nakatitig simula nang makababa ako ng hagdan.Si Gab lang naman ang pinunta niya noh so why bother."Sa hospital tayo. May kilala akong OB na para sa 'yo kaya chill ka lang riyan,""You said what?”Hindi ako pinansin ng bakla at patuloy lang sa pagmamaneho. Sabi ko na nga ba at hindi magandang ideya na pumayag akong sa iisang sasakyan lang kami sasakay."Shut up Alejandrona. Paano kung buntis ka nga tapos-""I'm not.""Sige nga tell me. Wala bang nangyari sa inyong dalawa ha? According to my connections in Zambales, may nagkalat na picture ninyo ni fafa Juanito na naghahalikan sa isang beach. Pasalamat ka, ginawan ko ng paraan para mabura iyon at hindi kumalat dahil kung hindi baka pinagpi