《BLEEDING》全部章節：第 1 章 - 第 10 章

Umalingawngaw ang Intercom sa kusina.“Max! Mang Seryo! Pumunta kayo rito! Dali! Si Ser! Si Ser!” Alas nueve ng gabi, pinuno ng sunod-sunod na sirena ng mga ambulansya at mobile patrol ang harap ng mansyon. Nagsasalimbayan ang tunog ng mga camera sa malaking silid mula sa media. Hindik na hindik sila sa apat na bangkay na naliligo sa sariling mga dugo, mula sa lihim na basement hanggang sa mismong silid ng business magnate. At pumailanlang ang live report ng isang TV reporter… “Natagpuang may tama ng baril ang tatlong kilalang negosyante at may saksak sa likod ng katawan ang prominenteng business tycoon na si Mr. Valderama…” Habang live na nag-uulat ang iba, sinalubong ng mga kasamahan nito ang dumating na hepe ng Sagrada Police kasama ang mga tauhan nito. Pinutakte ng mga reporter si Col. Marlon Zamora para hingan ng paunang pahayag kaugnay sa brutal na pamamaslang. “Sir, ano ang masasabi ninyo sa pinakamalaking krimeng naganap ngayong taon sa bayang ito?” “Tama ka. Ito nga

Kinabukasan,  maaga pa’y nagpuputak na sa karinderya niya si Aling Teysi… “Kung kailan magpapasko, saka lumayas ang babaeng iyon! At ikaw, Cindy wala kang ginawa kundi maglakwatsa!” Ang kinakausap nito ay isang maputing babae na nakasuot ng seksing damit habang nakangusong nagkukulapol ng make up sa kanyang mukha. “Mama naman… mag-a-apply nga ako ng trabaho!” “Ngayon pa? Nagtanan si Lolita, menopause na nagawa pang lumandi! “At ang sinamahan, para na niyang anak! Ang landi-landi ng hitad!”  Halos umuusok ang ilong ni Aling Teysi sa matinding galit. Nagdadabog habang naghahain ng order ng mga pagkain sa mga kostumer. “Teysi, hayaan mo na kung saan siya maligaya. Natural lang naman na ipagpalit niya ang pagiging cook sa iyo, iba naman ang pakakanin niya!” Hindi maipinta ang mukha ng 65-anyos na biyudang negosyante salubong ang ginuhitang kilay nito at lalong umalsa ang matulis niyang nguso. “Hummmp! Wala

“Iyong Nena bang tinutukoy mo, Mendez? Napansin ko nga  malaking pagkakahawig nila sa pangangatawan ng babaeng suspect,  pero imposible!”“Iyon din ang nasa isip ko, Sir. Gusgusin ang tindera ni Aling Teysi at mukhang mabagal mag-isip. Kaya’t imposibleng kaya niyang pumatay ng tao.”Alam ni PO3 Mendez ang ibig sabihin ng kanyang hepe. Lalo na’t kauna-unahang pagkakataon pa lang nilang humawak ng kaso ng isang babaeng killer.“Mas mahirap maghanap ng babaeng serial killer, Sir. Lalo ang mag-kategorya ng female serial killing. ‘Di malaman kung saan ipa-pattern at ano’ng motibo sa pagpatay.”“Ang pinakakaraniwan namang motibo ng babae para pumatay ay kung may materyal siyang pakinabang sa kanyang biktima, o dahil sa pansariling kasiyahan…”“Trip lang ba, Sir?"Naroroon na sila sa opisina ni Major Gonsales. “Ganoon nga, pero bi

Natigil din sa kanilang pagsasayaw sina Tracy at Kelly. Sa kanilang table malapit ang kaguluhan, inalala nila ang kanilang mga gamit na naiwan sa table. Sumaklolo ang dalawang lalaking kasama ng sumigaw na babae na nagsasayaw din sana. Agad inundayan ng suntok ng mga ito ang nabiglang stranger. “Loko ka! Minanyak mong kaibigan namin, hah! Um!” “Bangasan ng kamanyakan ito! Um!” “Eeeeeeeeee!” Balandra sa table nina Tracy ang stranger, kaya napilitan silang tumakbo sa kanilang lugar. “Ang mga gamit namin!” Subalit sumugod pa ang mga barkada ng babae. Kaya’t bumagsak din sa sahig ang mga bag nina Tracy at Kelly na naglalaman ng kung anu-ano. Iba-iba ang sigaw ng mga miron sa paligid. “Eeeeeeeeeee! Awatin n’yo! Awatin n’yo!” “Upakan n’yo pa! Upakan n’yo!” “Ilabas n’yo na iyan! Ilabas n’yo!” Dumating din agad ang mga bouncer at security guards. Sinikap nilang awatin ang mga lalaki. Naihiwalay nila ang

 “Zaldy!”“D-Daddy!”“Huh? S-Ser? Zaldy?”“Lumabas ka rito sa kuwarto, labas! Ngayundin!”“S-Ser? B-Bakit po? Ano’ng ginawa ni Zaldy?”“Ila-lock mo palagi ang pinto mo, huwag mo nang patutulugin dito si Zaldy! 11-anyos na siya, hindi na siya isang sanggol!”“B-Bakit po? A-Ano pong ginawa ni Zaldy?”“W-Wala siyang ginawa! Gusto ko lang huwag kang maiistorbo sa pagtulog dahil marami ka pang trabaho sa umaga. Basta sundin mong sinabi ko, Mameng!”“Opo! Opo, Ser!”Muling gumalaw ang talukap ng mga mata ni Col. Zamora. Ang sumunod niyang panaginip, nagbigay ng matinding pagkabagabag sa kanya.“Ano bang problema mo, hon? Bakit hindi mo pa ibinigay ang gadget sa anak mo? Narinig kong pumasok na siya sa silid niya?”“Galing na ako sa silid ni Zaldy…”&l