Início / Todos / The Day We Fall In Love / Capítulo 1 - Capítulo 10

Todos os capítulos de The Day We Fall In Love: Capítulo 1 - Capítulo 10

29 Capítulos

PROLOGUE

"I DON'T LOVE YOU ANYMORE."Mga salitang paulit-ulit na sumasagi sa aking isip.Ang limang salitang tumapos ng lahat lahat. Wala na. Iniwan na niya ako.. Iniwan na ako ng taong pinakamamahal ko.. Nag iisang taong minahal ko sa kabila ng lahat..Hindi ko na malaman ang gagawin. Patuloy lang ang pag agos ng aking mga luha. Walang tigil. Parang hindi nauubos.Masakit.Sakit na wala na yatang lunas. Ang sakit na dulot ng paglisan ng taong naging mundo mo sa mahabang panahon. Yung taong naging karamay mo sa lahat ng pagkakataon sa'yong buhay. Yung taong pinangarap mong makasama buong buhay mo. Wala na. Iniwan ka na lang ng gano'n gano'n na lang. Sa paglipas ng panahon, masakit malaman na ikaw na lang pala ang nagmamahal sa inyong dalawa. Ang masaklap sa lahat ay iyong alam mong wala ka ng magagawa pa, wala ng pag-asang maayos pa. Yung 7 years of relationship niyo, tinapos lang niya sa limang salita.Saan pa

Chapter 1

"Mads! Bilisan mo na, malelate na tayo!" sigaw ng Kuya ko mula sa baba. Hindi ako sumagot.Kanina pa ko gising ngunit ayokong kumilos. Wala akong balak pumasok.Nakahiga pa rin ako at yakap yakap ang unan na iniregalo sa akin ni Grant nung first year anniversary namin. Nakaunan naman ako sa malaking teddy bear nabigay niya last anniversary namin.Kapag nilibot mo ang kwarto ko, may bahagi rito na maraming pictures. Pictures naming dalawa. Lahat ng happy memories namin. Mag-uumpisa na naman ba ako?Mugto pa rin ang mga mata ko mula sa pag-iyak. Hindi ko alam kung paano huminto ang mga luha ko sa pagbagsak. Baka naubos na sa dami ng iniyak ko buong gabi.Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. Sa tingin ko nga ay madaling araw na 'yon eh.Nakarinig ako ng mahihinang katok sa pinto at ang marahang pagpihit ng doorknob ng kwarto ko. Dali-dali akong nsgsaklob ng kumot. Ayokong makita ni Kuya Maze ang itsura ko."Uy! Mads, w

Chapter 2

May sampong minuto na sigurong nakahinto ang Montero ni Grant sa parking lot ng condo pero walang naka-iisip na bumaba.Alam kong may gusto siyang sabihin sa akin kanina pa sa school, pero walang chance dahil medyo busy din kasi talaga kami pareho.Tahimik. Walang nagsasalita.Tiningnan ko siya na diretso lang ang tingin sa labas.Tulala.Hinawakan ko ang kamay niyang nasa manibela..Saka siya nagsalita.."Mads, I think we need space." Panimula nito.Naguluhan ako. Space?"What do you mean?""Let's take a break.." Tumingin siya sa aking gawi ngunit hindi siya talaga nakatingin sa akin. Lagpas sa akin ang mga titig niya.

Chapter 3

Alas onse na ng umaga nang ako'y magising.9 o'clock ang first subject ko. Pero heto ako, nakatulala sa kawalan. Sa buong pag-aaral ko, ngayon lang ako umabsent ng dalawang sunod na araw pa. And worst, wala akong malubhang sakit. Kahit may fever ako, hindi ako uma-absent. Ngayon pa lang. Ah, mali pala. May sakit ako. Masakit ang puso. Counted ba 'yon?Pangalawang araw na mula nang mawala siya sa buhay ko. Ganoon pa rin ang pakiramdam. Parang kagabi lang nangyari ang lahat. Parang yung pagpa-flash back ng mga pangyayari ay kanina lang naganap. Parang isang palabas sa telebisyon na paulit ulit ulit na ipinapalabas.Tiningnan ko ang phone ko. Kadalasan, pagkagising ko ay mga messages na mula sa kanya.Nasanay na akong tawag niya ang gumigising sa akin sa umaga. Lalo na kapag maaga ang pasok ko... kagaya ngayon, maaga ang pasok ko. Pero...Wala siyang text o tawa

Chapter 4

Alas onse na ng umaga nang ako'y magising.9 o'clock ang first subject ko. Pero heto ako, nakatulala sa kawalan. Sa buong pag-aaral ko, ngayon lang ako umabsent ng dalawang sunod na araw pa. And worst, wala akong malubhang sakit. Kahit may fever ako, hindi ako uma-absent. Ngayon pa lang. Ah, mali pala. May sakit ako. Masakit ang puso. Counted ba 'yon?Pangalawang araw na mula nang mawala siya sa buhay ko. Ganoon pa rin ang pakiramdam. Parang kagabi lang nangyari ang lahat. Parang yung pagpa-flash back ng mga pangyayari ay kanina lang naganap. Parang isang palabas sa telebisyon na paulit ulit ulit na ipinapalabas.Tiningnan ko ang phone ko. Kadalasan, pagkagising ko ay mga messages na mula sa kanya.Nasanay na akong tawag niya ang gumigising sa akin sa umaga. Lalo na kapag maaga ang pasok ko... kagaya ngayon, maaga ang pasok ko. Pero...Wala siyang text o tawa

Chapter 5

June 16, 20169 o'clock in the morning...Monthsary sana namin ngayon.Tinitignan ko ang paperbag sa may gilid ng sofa habang ako'y nakaupo at nakasandal kay Teddy.Kagigising ko lang.Nagising ako sa alarm ng celphone ko na nagpapaalala kung ano ba ang okasyong mayroon ngayon.06/16/16Happy 86th Monthsary babe! I love you! <3Siya pa nga ang naglagay niyan sa celphone ko. Ganoon din sa celphone niya.I'm wondering what he's thinking right now.

Chapter 6

Walang lingod likod akong pumara ng taxi sa harapan ng building. Hindi ko na tiningnan pa kung sumunod ba siya sa akin at nagtangka pang habulin ako. Wala na akong pakialam.Ang gusto ko lang ay makalayo kaagad sa building na iyon. Isinusumpa ko na hindi na ako babalik sa lugar na iyon kahit anong mangyari.Pinagsisisihan ko na rin na sinunod ko pa ang kagustuhan ng puso ko.Akala ko kasi, pareho kaming dalawa nang pinagdadaanan sa ngayon.Walang patid ang mga luha ko sa pagbuhos. Parang hindi nauubos."Kuya, sa bus terminal po tayo papuntang Tagaytay." turan ko sa driver ng taxi.Hindi naman ito umimik, p

Chapter 7

Nagising ako ng may naghawi sa aking buhok na nakasabog sa aking mukha. Paglingon ko ay si Kuya Maze.Wala na yatang alam gawin ang mata ko kundi ang lumuha. Umiiyak na naman ako."What happened, Princess? Grant again?" Konklusyon nito. "You're always crying over that guy these past few days."Umupo ako at sumandalsa headboard. Huminga ng malalim. Hindi ako makaisip ng tamang paraan kung paano uumpisahan ang lahat."Tell me, anong nangyari?""Promise me you won' tell to anyone... Don't mention it to Mom or Dad or even Kuya Malt and the others.""Promise, I won't. Just tell me what's wrong."

Chapter 8

Nagising ako ng may naghawi sa aking buhok na nakasabog sa aking mukha. Paglingon ko ay si Kuya Maze. Wala na yatang alam gawin ang mata ko kundi ang lumuha. Umiiyak na naman ako. "What happened, Princess? Grant again?" Konklusyon nito. "You're always crying over that guy these past few days." Umupo ako at sumandalsa headboard. Huminga ng malalim. Hindi ako makaisip ng tamang paraan kung paano uumpisahan ang lahat. "Tell me, anong nangyari?" "Promise me you won' tell to anyone... Don't mention it to Mom or Dad or even Kuya Malt and the others." "Promise, I won't. Just tell me what's wrong." Huminga ako ng malalim. Tumingin sa mga mata ng kapatid ko. Sa kanilang dalawang kuya ko, siya talaga ang pinaka-close ko. Siya ang madalas kong kakampi sa lahat ng bagay. Si kuya Maze lang din ang nakakaalam ng lahat ng nangyayari sa'kin sa school, sa amin ni Grant at sa kung anu-ano pa. Wala a

Chapter 9

"Uy, girl! Anong klaseng mukha 'yan?" siniko ako nitong si Trixie. "Bakit nakabusangot ka? Ang aga aga pa." litanya nitong kaibigan ko sa akin. "Anong gagawin ko sa Feasib ko?" naiiyak kong tanong. "Hala, girl! Hanggang ngayon, problema mo pa rin 'yan? Iba na 'yan, girl. Walang pagmove on d'yan ah." "Ilang araw mo nang problema 'yan Maddy. Kausapin mo na lang siya ng diretso." kampanteng sagot ni Macy sa akin. Palibhasa kasi, magkapartner sila ni Trixie. "Buti kayo, ma

ANTERIOR

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status