Crumpled Heart (Tagalog) のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

“Let’s go, then?” anyaya ko sa kanya para maka alis na dahil dumadami na ang tumitingin dito sa hallway. Tumango si Rigo at ‘tsaka ngumiti. Nagsimula na kaming maglakas sa hallway papunta sa hagdanan upang makababa na at sa kalagitnaan ng paglalakad ay may mga nakasalubong kami kanina na rito rin sa building nito ang room. “Hi Rigo!” kinikilig na sabi ng grupo ng babae kanina nang malagpasan namin sila. Tumingin ako sa kanila at nakita ang pagtingin din nila sa akin na para bang nakakadiri dahil nakikita nila ako. They even looked at me from head to toe! Tumango lang si Rigo sa kanila habang ako namna ay tahimik lang na pinagmamasdan sila at bago pa maka lagpas sa amin ang grupo ay may narinig akong bulong ng kung sino sa kanila. “Nilandi na naman niya siguro iyan.” Narinig kong bulong ng kung sino. Hindi na ako lumingon pa sa kanila at napasingap. Sabi

Sumakay na kami sa kanyang sasakyan at naging mabilis naman ang aming pagbyahe dahil maluwag naman ang daan. Hindi naman trinatraffic dito dahil probinsiya siya kaya mabilis din kaming nakabalik. Ilang minuto na lamang kasi at magsstart na ang klase ni Rigo samantalang ako ay mamayang one thirty pa. Hindi namin kasi namalayan ang oras dahil napasarap ang pagkwekwentuhan namin kaya noong nag park siya roon sa parking lot ay nagsalita siya. “I am sorry I can’t take you to your room—” pagsabi niya nang paumanhin kahit na hindi naman na kailangan iyon kaya agad ko siyang pinutol. ‘Okay lang, Rigo at ‘tsaka hindi naman na kailangan.” Sabi ko kaagad so he won’t feel sorry again. He sighed and after that he nodded and then he opened the door beside him kaya ginawa ko na rin iyon upang makalabas na rin sa kanyang sasakyan. Pagkalabas ay patungo na siya sa akin. 

Ipinag sawalang bahala ko iyon at mas pinili na lamang makinig sa tinuturo ng aming guro na nasa harapan namin ngayon. Hindi ko alam kung ano ang problema pero wala na akong pakialam doon. If I hurt him just with that then be it. He kinda deserve it though since he said that he will give me books basta lang huwag na akong lumabas kasama si Rigo?! Pathetic. It just not making sense. Matagal naubos ang oras dahil nababagot na ako rito at hanggang ngayon ay hindi pa natatapos ang klase. Hindi ko alam kung bakit nangangati ang sarili kong magbasa na. Siguro ay bago kasi iyong libro at ngayon ko lang nakita ang mga iyon kaya siguro ako nagkakaganito. Pagkatapos ng klase na ito ay magtutungo kami ulit sa gym upang magpractice muli. Medyo na excite ako dahil dadalhin ko na lamang ang librong binabasa kanina upang doon basahin kapag nagpahinga kami sa pagpapractice. Kaya ang laman ng aking isipan sa mga natitirang oras sa klase na iyon ay lumilipad sa mangyayari mamaya.

Kaya noong sinabi na ni Jasmine na mag break na muna ay dali dali na akong bumaba sa bleachers upang magtungo sa kung nasaan si Leon. “Maren!” narinig kong tawag sa akin ni Lhara ngunit dahil gusto ko nang magtungo sa bleachers ay hindi ko na nahintay pa si Lharang bumaba kasama siya. Hindi ko siya niligon at nagpatuloy lamang sa pagbaba mula sa bleachers na kinalalagyan. At noong nakasalampak na sa baba ng court ay dahan dahan na ang aking paglalakad patungo sa kaniya dahil kinakalma ko ang aking sarili upang maharap ko si Leon ng mabuti. I know he saw me when I get into the side of the court. Nakita ko ang paglingon nang mata niya sa banda ko kahit na ang libro ay nasa kaniyang harapan. Pagkatapos noon ay bumalik muli ang kaniyang tingin sa libro at nagkunwaring nagbabasa at seryoso. Rumiin ang aking tingin sa kaniya habang palapit. Tumigil ako sa kaniyang harapan ng makadating na at nanatili ang maririin na tingin ko sa kaniya

I am just telling what I see on internet. Maganda naman talagang mag modelo pero alam kong hindi ako nababagay doon dahil wala naman akong perpektong postura. At kahit pa man mag apply pa ako sa mga kompanya riyan ay alam kong hindi ako matatanggap. “Try natin, Maren! Kahit isang project lang? Hindi naman ako gaanong fan ng pagmomodelo, gusto ko lang iyon itry kahit isang beses lang for experience na rin! Goal kumbaga!” masaya niyang sabi. “Ikaw ang mas nababagay doon, Lhara. You have your gorgeous face, nice, angled shape body and the height too. You should try it,” suggestion ko. “Bakit wala ka ba lahat ng mga sinabi mo? You literary describe your own posture to be honest!” sabi niya na aking namang ikinabilog ng aking mga mata. Nagulat ako kasi hindi ko naman talaga diniscribe ang sarili ko. Para sa akin siya talaga ang mas maganda sa aming dalawa. Nakikita ko i