บททั้งหมดของ Marriage For Convenience (Taglish): บทที่ 31 - บทที่ 40

Paulit-ulit ang katok ni Caspian sa pinto ng kwarto ni Steph dahil gabi na ay hindi pa rin ito lumalabas ng kaniyang kwarto simula ng pumasok ito rito. "Steph, Steph. Open the door," sigaw niya habang patuloy sa pagkatok ng pintuan ngunit mag-iilang minuto na siya dito ay wala man lang sumasagot sa kanyang tawag. Muli niyang tinawag ang pangalan ng asawa at ng wala talagang sumagot ay napilitan na siya piliting buksan ang pintuan ng kwarto. Labis ang kaba niya habang binubuksan ang pinto dahil imposibleng hindi sasagot si Steph sa kanya kapag ginugulo niya ito. Nagulat na lang siya ng matagpuan niya itong nakahiga sa kanyang kama at balot ng makapal na kumot. "Anong nangyayari sayo? Kanina pa ko kumakatok sa pinto," saway niya rito habang palapit siya dahil nakita naman niya itong nakadilat ang mga mata pero hindi ito sumagot. "Bakit ka umiiyak?" Tanong niya ng mas makalapit sa kanya at nakita ang tu

“Steph’s POV”Nanghina ang aking mga tuhod at napaupo ako sa kama matapos marinig ang masakit na salita na nagmula sa kanyang bibig, pakiramdam ko tuloy ay isa akong babaeng mababa lang sa kanyang paningin dahil sa binitawan niyang salita at kahit kailan ay hindi niya magugustuhan ang tulad ko. Ano ba ang tulad ko? Masama ba akong babae, nakakasuka? Nakakadiri o pangit? Ganun ba ang tingin niya sakin. Masakit para sakin na malaman ang tumatakbo sa isipan niya laban sa akin. Susubukan kong kalimutan ang nararamdaman ko para sa kanya dahil ayokong mas lumalim pa ito at ayokong maramdaman ang labis labis na sakit dahil hindi ko ito kakayanin. Nakalingon lang ako sa bintana sa kaliwang side ko habang pinipigil ko ang aking mga luha na tumulo palabas ng aking mga mata nang maramdaman ko ang pagkirot ng aking ulo at marinig ko siyang muling magsalita, “may masakit pa ba sayo?” 

“Caspian’s POV” "STEPH! STEPH!" Magkakasunod na katok ang aking ginawa sa pintuan ng kanyang kwarto pero hindi pa rin siya lumalabas. Maaaring tinotoo nga niya ang kanyang sinabi na dumistansya na kami sa isa't-isa na dapat ay ikatuwa ko pero hindi ko maiwasan ang hindi mag-alala para sa kanya dahil nitong mga nagdaang araw ay wala siyang ginawa kundi ang manatili sa loob ng bahay at wala siya nagawang kamalian na imposibleng mangyari sa buong buhay niya dahil ang Steph na kilala ko ay parating gumagawa ng kung anong nais niya, reckless, at higit sa lahat never nanatili sa loob ng bahay sa buong linggo. Hindi naman sa nag ooverthink ako at may pakialam ako sa kanya pero wala talaga at imposibleng magkaroon ako ng pakialam sa kanya ang pinag-aalala ko lang ay baka mas malaki pang problema ang ibigay niya sakin. "Steph! Bumangon ka na diyan! Naghihintay ang mga parents mo satin sa man

“Caspian’s POV” Iniikot ko ang aking tingin sa buong garden na pagmamay-aring ng pamilya ni Steph and I can say na sobrang laki pala ng kanilang lupain. I didn’t expect na ganto pala sila kayaman katulad ng narinig ko sa iba. Hindi ko naman akalain na birthday pala niya ngayon, nakapaghanda man lang sana ako ng gift niya if ever na dadalhin niya ako dito. Hindi naman sa may pakialam ako sa special day niya but it was just for a show pero hayaan ko na lang since andito na ako, wala na akong ibang magagawa. Nakalingkis pa rin si Steph saking braso na parang ewan ko ba kung bakit kailangan niya pang gawin ito pero sinang-ayunan ko pa rin siya dito. Pumayag ako na gawin niya yun, hindi dahil nahuhulog na ako sa kanya kundi dahil ayoko siyang biguin ngayon kaarawan niya saka simple lang naman ang request niya, ipagkakait ko pa ba? Hindi ko lubos akalain marami

Hindi pa rin makapaniwala si Steph sa ikinikilos ng kanyang asawa, at iniisip pa rin niya kung paanong andaming alam nito tungkol sa kanya gayong alam niya na hindi naman sila nag-uusap tungkol sa personal na gusto nila. Natapos ang kanilang malaking salo-salo, nakatanggap siya ng iba’t-ibang regalo mula sa mga bisita, kamag-anak, at mga magulang. Masayang-masaya si Steph sa araw na ito pero merong isang bagay ang kanyang pinakaaabangan at yun ay ang malaman kung anong surpresa ang sinasabi ng kanyang asawa. Stephanie really thinks na mayroong surpresa si Caspian sa kanya, kaya sobrang lawak ng kanyang ngiti ng sandaling iyon. Napansin ni Caspian ang paglinga-linga ng asawa na parang nabo-bored na, “would you like to leave now?” Tanong nito. Napatingin naman si Steph sa kanya, at napangiti, “sure.” “Then… let’s go?” Nag-aalan