บททั้งหมดของ Marriage For Convenience (Taglish): บทที่ 61 - บทที่ 70

“Nagbibiro lang ako, hindi mo naman kailangan sagutin ang tanong ko dahil ayokong paulit-uliting saktan ang sarili ko dahil alam ko naman na wala ka talagang nararamdaman para sakin,” mapait niyang sagot sa kanya at pinipilit na ngumiti sa harap nito.   Biglang nabalot ng lungkot ang mukha ni Caspian ng mga sandaling ito ngunit hindi alam ni Steph kung bakit ganoon na lamang ang kanyang reaksyon, “hindi ba dapat ay matuwa siya dahil sa sinabi ko, does it mean na nalulungkot siya para sakin? But that was not possible…” Sabi niya sa kaniyang sarili.   “Th—en… It’s settled?” Tanong ni Caspian sa kaniya.   “No…” Humalukipkip si Steph matapos tanggihan ang tanong ng kanyang mister.   Tinignan ng mister ang mukha ng kanyang misis na parang nagtatanong ngunit wala pa rin itong imik kaya siya na ang nagkusang tanungin kung anong tumatakbo nga ba sa utak ng asawa, “anong ibig mong sabihin sa na hindi pa ito s

“Masarap ba?” Tanong ni Elise kay Caspian ng unahin nitong tikman ang kaniyang niluto.   “It’s good,” sabi niya. Walang planong tikman ni Caspian ang luto ng asawa niya dahil alam niya ang kalalabasang lasa nito ngunit nakita niya ang pag-asa sa mga mata niya at ayaw niyang biguin ito kung sakali man kaya naman tumusok siya ng kaunting karne galing sa niluto ni Steph at nais tikman kahit pa alam na niya na hindi maganda ang lasa nito.   “Taste it, alam kong paborito mo yan,” pag-enganyo ni Steph sa kanyang mister. Napangiwi si Caspian sa kanya sapagkat hindi naman ito ang kanyang paboritong pagkain ngunit hindi niya ito pinahalata dahil ayaw niyang ma-disappoint ang misis. Nais rin sana niyang pagsabihan ang misis dahil sa pakikialam na naman sa kanyang kitchen na kaniyang ipinagbawal rito ngunit hindi na lamang niya ito pinuna dahil pasko naman.   Pinanunuod nina Steph ang pagkain ng kanyang mister ng kanyang nilutong p

 “Aly’s POV”Kanina pa ako nakatitig rito sa aking kaibigang si Steph na mukhang tuliro at lutang na nakatitig lamang sa kawalan na parang lukaret dahil sa pagngisi nito sa di ko malamang dahilan. “Steph, Steph,” I have been calling her name and knocking on the table para kunin ang kanyang atensyon ngunit hindi pa rin siya kumikibo hanggang ngayon. “Steph, kung hindi mo ako papansinin mas mabuti pang umuwi na lamang ako,” sabi ko sa kanyang habang nakatulala pa rin. Hinawakan niya ang aking kamay nang ako ay tumayo at nagbabalak ng umalis sa coffee shop. Napaupo na lamang ako at hinintay kung kailan niya balak makipag-usap sakin dahil hindi na kami nakapag-usap pa matapos ang kanyang apology na ginawa para sa kanyang mister noong pasko. “Steph, when are you planning to talk to me?” Naiinip kong tanong sa kanya matapos ang napakatagal na oras na pag

“Steph’s POV”Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala matapos matagpuan ang aking sariling walang saplot kalapit ang aking asawa sa iisang kama na kapwa hubad rin. Pinamulahan ako ng pisngi ng maalala ang buong detalye kung paano ito nangyari. Hindi pa rin ako makabago sa aking hinihigaan dahil sa sakit ng aking buong katawan at sa pagkakadagan ng kanyang hita sa akin. Masarap ngunit masakit ang aking naranasan n gaming unang gabi ng pagsisiping at hindi koi to kakalimutan kailanman. Minasdan ko ang bawat detalye ng kanyang mukha at maingat na kinapa ko ang kanyang mukha gamit ang aking daliri, at masayang nakangiti habang ginagawa ito at binabalikan ang kaganapan sa pagitan naming kagabi. Mabilis kong inaangat ang aking daliri palayo sa kanyang mukha at pinikit ang aking mata nang mapansin kong imumulat na niya ang kanyang mga mata. Naaninag ko ang pagtayo niya kahi

 “Caspian’s POV”Alam kong nasaktan ko siya at wala akong magawa upang pawiin ang sakit na kanyang nadarama dahil mas gugustuhin kong kamuhian na niya ako habang buhay kaysa naman patuloy niya akong mahalin dahil hindi ko kayang suklian ang pagmamahal na maibibigay niya sakin. Pinagmasdan ko siyang maglakad papalayo at parang hinang-hina, mukhang ilang lakad lang ay babagsak na sa lupa. Masakit para sakin ang makitang nahihirapan siya ng dahil sa akin pero wala ng mas sasakit pa kapag mangyari sa kanya ang nangyari noon… Baka mas lalong hindi ko mapatawad ang sarili ko. Napasandal ako sa guard house ng kampo at inalala ang nangyari noon at yun ang panahong gabi gabi kong bangungot. Flashback…“Caspian, I can’t wait to see you soon! Gusto ko sa first break mo magde-date tayo, ha?” Hiling sakin ni Irene mula sa te