บททั้งหมดของ Adamantine's Eyes: บทที่ 11 - บทที่ 20

Natulala ako sa sinabi ni Kuya Eli. Nang nakausap ko siya kanina sa phone ay halos magalit ito sa akin nang malaman niyang sa Villa Illumina kami pupunta. Ngunit ngayon ang boses niya ay may halong lungkot at halos mapaluha nang makita niyang muli ang Villa Illumina."Naalala mo pa ba ang kwento ng misteryo ng villa na ito, Ada?" ang tanong ni Kuya Eli.Tumango naman ako bilang pagsang-ayon. Sino bang makakalimot na ang vill na ito ay may sariling sementeryo sa loob? Sinasabing ang dalawang taong nagmamahalan ay parehas inilibing sa sementeryong iyon? Isa pang misteryo na ikinukuwento sa akin noon ay ang tinatawag ng mga tao doon na ang hinagpis ng Gumamela. Kung saan nagiging pula ang puting gumamela pagsapit ng alas dose ng hatinggabi tuwing kabilugan ng buwan? Sinasabi ring nagpapakita sa mga caretaker na sa bawat koleksyon ng salamin ang nakaraan ng dalawang taong hinadlangan ang pagmamahalan."Kuya Eli? Alin ba doon? Sa dami mong naikuwento sa akin nalimuta

Ibinaling ko ang aking atensyon sa nagaganap na konprotasyon nina Señorita Veronica at Ginoong Narciso. Alam kong hindi magiging madali ang lahat para sa kanila. Kaya naman ipinagdadasal ko na sumang-ayon sa kanilang panig ang maykapal.  "Hindi maaari ang iyong hinihiling Veronica! Isa kang heredera kaya naman utang na loob lumayo ka sa lalaking iyan!" ang sigaw ng isang matandang lalaki. Lumapit si Señorita Veronica at matapang niyang hinarap ang matatapang na salita ng matandang lalaki. Naniniwala akong ipaglalaban ni Señorita Veronica si Ginoong Narciso. Naniniwala akong maaaring magbago ang nakaraan. "Ada, naniniwala ka bang magbabago ang itinakdang dapat mangyari? Anong gagawin mo ngayon?" ang tanong ni Magwayen. Sa totoo lang ay walang masamang sumubok. Pero kung mapupuno ng pagsisisi ang kanilang buhay hanggang sa susunod nilang buhay ay malilimutan lamang nila ang kanilang pagsisisi at muli lamang iyon na mauulit. Alam kong may magagawa a

Nakailang baling na ako sa aking kama. Ngunit hirap akong dalawain ng antok. Nanatili kasi silang tahimik pagkatapos naming umalis kanina sa villa. Siguro naman wala akong ginawang kabalbalan. Pero bakit nga ba anapagkamalan akong diwata nina Señorita Veronica? Sinearch ko sa internet kung anong ibig sabihin ng pangalang Ada at laking gulat ko nang malaman kong diwata ang ibig sabihin nito. Napangiti naman ako nang bigla kong maalala na binuhat ako ni Arius pabalik ng villa. Napansin ko naman na tahimik si Calix sa isang sulok. "Calix? May problema ka ba?" ang tanong ko sa kanya. Hindi naman nagsasalita si Calix at walang anu-ano'y tumagos ito palabas ng kwarto ko. Ano bang problema ni Calix? May buwanang dalaw ba yun? Naisip kong magdasal muna bago matulog. Ipinagdasal ko na nawa ay maging ligtas ang mahal ko sa buhay lalo na ang mga kaibigan ko na si Calix. Sana palagi siyang ligtas. Ganun na rin sina Arius at Gray pati na rin si Tita Portia at ang

Natulala naman ako sa sinambit ni Magwayen. Nagbibiro lang naman siya hindi ba? Katatapos lang ng problema at heto isang panibagong problema na naman ang ibinigay sa akin. Pambihira, pwede bang magsubscribe ng lifetime absences? "Nagbibiro ka lang , hindi ba?" ang tanong ko. Napabuntung-hininga naman siya at tiningnan niya na naman ako nag malamig. Ayan na naman ang kanyang tingin na halos nanakot sa akin sa nakaraan. "Kung nagbibiro ako, sana ay nagpadala ako ng kaluluwa para takutin ka?" ang walang buhay na sambit ni Magwayen. Napatampal naman ako sa kanyang sinabi. Nasa seryoso kaming sitwasyon at heto naiisip niyang padalhan ako ng kaluluwa upang takutin ako? "Eh kung ipadala mo na lang kaya ang mga kaluluwa mo para hagilapin ang kaluluwang nakatakas sa sisidlan mo? Hindi yung bibigyan mo ako ng problema!" ang reklamo ko kay Magwayen. Tiningnan naman ako ni Magwayen na tila nang-iinis. Tutal mahilig naman talaga siyang mang-inis.

Nakatulog na sa aking balikat si Ada. Hindi ko akalaing pagdidiskitahan siya ng isang kaluluwa. Naawa rin ako sa kanya kanina lalo na at nauuhaw na talaga siya ngunit hindi ko naman siya mapagbigyan ng tubig lalo na't bilin iyon ni Arius. Perong ngayong gabi lang iyon. Hindi ko maisip na malaki ang epekto ng tubig sa sitwasyon ni Ada. Kung sabagay, mukhang tama ang sabi ng mga matatanda ang tubig ay buhay pero sa sitwasyon ni Ada ay unti-unti siyang pinapatay nito. Kasalukuyan kaming nasa silid na para sa mga relatives ng pasyente. Nasa intensive care unit pa si Arius dahil under monitoring siya lalo na't nagkaroon ng internal bleeding si Arius. Halos parehas sila ng sitwasyon ni Ada. Si Arius ay nag-aagaw buhay samantalang si Ada ay nakikipagsapalaran at patuloy na nanghihina dahil sa nangyari kanina. Kasama ko si Mommy ngayon at iniabot niya sa akin ang isang plato ng mansanas na kanyang hiniwa. Pasado alas dose kwarenta na ng hatinggabi at hindi pa rin ako dinadalaw ng an