บททั้งหมดของ Running Away from the Villainous CEO : บทที่ 51 - บทที่ 60

Kahit na may designated driver na siyang maghahatid-sundo sa mga anak niya sa kanilang pagpasok sa eskwelahan, ugali pa rin ni Ellaine na sorpresahin ang mga ito sa pamamagitan ng pagsundo sa kanila pagkatapos ng kanilang klase upang ilabas sila para kumain o manood ng sine o ano pang puwedeng pagkaabalahan nila nang sama-sama.Nang araw na iyon ay day off ng dalawang nanny ng mga bata kaya siya ang nakatokang sumundo sa mga ito na hindi naman problema sa kanya dahil flexible naman ang oras niya.Nasa loob siya ng nakaparadang kotse sa tapat ng preschool center kasama ang driver at tahimik na naghihintay sa paglabas ng triplets ngunit sa hindi malamang dahilan ay naisipan niyang puntahan ang mga ito sa loob ng kanilang school upang doon mismo sunduin.Nagpaalam siya sa driver at saka ipinakita ang isang ID sa nagbab

Nakatayo si Matteo sa harap ng floor-to-ceiling na bintana ng hotel suite na siyang meeting place nila ng isang crime syndicate head na nag-imbita sa kanya upang mag-usap at subukang magkasundo sa isang negosyo na maaaring pagsaluhan ng kanilang dalawang grupo.Medyo public at madalas dayuhin ng mga tao ang venue na napili ng crime syndicate head kaysa sa kanyang nakasanayan. Kabilang ito sa isang commercial at entertainment zone kung kaya’t kumpol-kumpol ang mga grupo ng tao na nagkalat sa lugal. Masyado tuloy maraming mga mata ang nakakita sa kanyang pagdating. Makapal nga ang mukha niya pero mariing itinatak ng ama sa kanyang isipan ang kahalagahan ng pag-iingat at ng paniniguro na walang maiiwang witness kung gagawa siya ng medyo hindi legal at naaayon sa batas.Medyo na-turn off tuloy siyang gawing isang business partner ang nag-imbita sa kanya dahil

“Garreth! Congratulations! Ama ka na~”Hindi sineryoso ni Garreth ang sinabi ni Aubrey. Nadala na siya sa mga naging biro at pranks nito sa kanya sa tagal ng kanilang pagkakaibigan. Isa pa, sa tuwing naglalatag ito ng mga ganoong pakulo para sa kanya o sa iba pa nilang mga kaibigan, ay sobrang isang daang porsyentong invested ito. Kumpleto pa pati ang mga props at mga aktor na gaganap.Aubrey is a known prankster. Naalala ni Garreth nang minsang inupahan pa nito ang isang buong section na makisakay sa trip niya para lamang manalo sa isang prank war. Pati nga professor nila ay nagawa nitong mapasakay. Wala rito kahit malaki ang nagastos nito sa pagbabayad ng “talent fee”. Kaya naman medyo hindi siya naniniwala kay Aubrey kapag medyo malabo

Katatapos pa lamang maligo ni Garreth, naka-bathrobe lamang siya habang pinupunasan ng towel ang kanyang basang buhok, nang marinig niyang nag-ring ang kanyang cellphone.  Sa late na oras na ng gabing iyon ay sigurado niyang isa na namang personal na tawag iyon. Ang masigabong boses ni Aubrey ang bumungad sa kanya nang sagutin niya iyon. “Garreth! Hey~ Ano naaa?”Kumunot ang noo ni Garreth sa tono na iyon ng kaibigan. Masyadong masigla para sa kalagitnaan ng gabi. Ah. Time difference nga pala.“What is it,” hindi interesado niyang tanong.“Ha? What do you mean? Hindi mo pa ba nakikita ang ipinadala ko sa’yo?” Tila sigurado sa hinala kaya hindi na nito

Pakiramdam ni Ellaine ay may inililihim sa kanya si Aubrey subalit hindi niya mapagtanto kung ano iyon. Sigurado siya na ang itinatago nito ay may kinalaman sa kanya at sa tatlong bata. Nais sana niyang paaminin ito ngunit hindi siya sigurado kung sa paanong paraan. Hindi pa sapat ang tagal ng paagkakakilala nila sa isa’t isa para pagkatiwalaan siya nito at magbahagi ng impormasyon sa kanya.Pero malakas talaga ang pakiramdam niya na importanteng malaman niya iyon, kaya pagkatapos ng lakad nila ay susubukan niyang paaminin ito kahit papaano.Dumiretso sila sa isang mall na ilang minuto lamang ang layo sa apartment nila. Maswete silang nakakuha agad ng bakanteng parking lot dahil sa maaga-aga silang dumating. Tinulungan siya ni  Aubrey na tanggalin sa kani-kanilang mga booster seat ang mga bata. Nakasuot ang tatlo ng pare-parehong disenyo ng sailor un