บททั้งหมดของ Carrying the child of a CEO: บทที่ 111 - บทที่ 120

(Claire's Past) "Mama si kuya oh!" nag-eco sa buong palasyo ang matinis na boses ng batang si Claire habang pababa nang kanilang magarbong hagdan. Natutulog sa iisang kwarto ang dalawa at sa tuwing ginigising ni Clark, ang nakakatandang kapatid ni Claire, ay kinikiliti niya ito hanggang sa tumakbo ito palabas. "Run Claire! Kapag naabutan kita kikilitiin kita!" "Mama! Papa!" Napatawa ang mag-asawa dahil sa pagkukulitan ng dalawa. Nasanay na ang mga ito tuwing umaga na ganoon ang scene. Nakita na nilang papalapit si Claire sa kanilang gawi at magtatago sa likuran nila. Ganiyan ang scene kada umaga sa palasyo, maging ang mga tagapagsilbi doon ay natutuwa sa magkapatid dahil palagi nilang nakikitang nagkakatuwaan ang dalawa. *** "Kuya Clark hindi ba pareho tayo ng birth mark?" tanong ni Claire sa kapatid nang sila ay nakahiga sa higaan isang hapon at nagpapahinga. "Yes, look at this." iniangat ni Clark ang kaniyang pulsuhan at ihinaharap sa kapatid. "Why is it so unfair?

"KAMUSTA po siya doc?" tanong ni Timothy sa doctor na kaniyang tinawagan nang himatayin si Claire. "I could see that she recover her memories now, but it may cause her some headache since it been years magmula ng mawala ito. It's her childhood memories right?" tumango ang lalaki dahil sa tanong ng doctor sa kaniya. "Marami siyang magiging katanungan lalo na kung ang ala-ala niya ay hindi maganda kaya kung maaari lang ay gabayan mo siya," "Yes doc, ako na hong bahala," iniayos na ng doctor ang kaniyang mga gamit. "I advice na dalhin pa 'rin siya sa ospital para maicheck kung walang nadamay na organs sa brain niya dahil sa pagkakabalik ng ala-ala niya," "Sige po doc," Pagkaalis nang doctor ay napabuntong hininga si Timothy at naupo sa tabi ni Claire. "Claire sana matanggap mo lahat, alam kong hindi maganda ang nangyari sa nakaran pero ikaw pa 'rin ang princessa namin tandaan mo yan," pagkasabi niya nun ay nagulat siya nang biglang magising si Claire at biglang naupo ng umii

"Dear Claire, Anak alam ko kapag binabasa mo ito ay wala na ako at alam ko rin na kapag binabasa mo to ay bumalik na ang ala-ala mo at kasama mo na ang kuya mo. Anak gusto kong humingi nang tawad sayo, nakalimutan kita Claire, nag focus ako sa kuya mo kasi ayoko na maranasan niya ang naranasan ko bilang Reyna. Ayoko na matahin siya nang mga council, ayoko na gawin siyang laruan nang mga ito kaya sinanay ko siya tulad nang alam ko. Ngunit sa kabila nu'n ay hindi ko napansin na napapag-iwanan na pala kita, alam mo ba nung ipinanganak kita hindi ako umaalis sa tabi mo? Kasi una palang alam ko na ikaw yung tipo ng babae na hindi makabasag pinggan, hindi nga ako nagkamali dahil bawat training niyo binabantayan kita. Sinasabi ko sa kuya mo na mas turuan ka pa para gumaling ka. Ayoko na balang araw na yang kabaitan mo ang ikababagsak mo. Nang iligtas mo ang Kuya mo ay doon ko nakita na kaya mo, na namana mo saakin ang pagiging matigas ang ulo na kinaiinisan ng papa mo. Nakita ko ang pani

"ALAM ko na buntis ka Claire, buntis ka sa pangatlo mong anak hindi ba?" natigilan si Claire sa pagkain dahil sa sinabi ng kaniyang kuya Clark at napatingin dito at ngumiti nang pilit. "Alam mo pala kuya," alanganin niyang ngiti dito na ikinatango nito. "Of course I know binabantayan ko kaya kayo, kahit si Zayne," nagulat si Claire dahil sa sinabi ni Clark sa kaniya. "Nakilala ko na ang anak mong si Zayne, sa kanilang kambal si Zayne ang pinakang makulit pero matalino katulad mo. Nagpakilala ako sa kaniya noon nilait pa nga ako," nakasimangot na sabi nito at binalikan ang nangyari nang mag-kita sila ng pamangkin. "Paano kuya?" hindi makapaniwalang sabi ni Claire. "Kapag pumupunta ako dito ay saglit lang, sinundan ko si Zayne isang beses at nahuli niya ako. Akala ko tatawag siya ng tulong kasi sinusundan ko siya ngunit hindi. Ang sabi niya saakin kung di daw ba ako naiinitan sa suot ko. Kakaibang bata yang si Zayne, mukang makabasag pinggan pero malakas pala. Sinubukan ko siya

(Scene bago mapunta sila Zoey sa Pilipinas)"ANO?! Wag kang mag biro ng ganiyan hindi totoo yan!" Naiiyak na sabi ni Quinn sa telepono dahil sa kaniyang narinig na balita. "Just read my email," pagkasabi niyon ng taong kausap ni Quinn sa telepono ay ibinaba na niya ito kaya dali-daling kinuha ni Quinn ang kaniyang laptop at hinanap ang email nito. Ang hindi alam ng dalaga ay andoon si Zoey kanina pa at nakikinig sa usapan nila. Hindi sinasadya nang bata na makinig ngunit narinig niya ang pangalan ng kaniyang ina kaya nanatili siya doon. Pagkabukas niya nang email at agad na tumulo ang kaniyang mga luha. Isa itong news about kay Zekiel sa paghahanap sa isang babaeng nagngangalang Venice Sanchez. "Tita anong nangyari kay mommy?" Nagulat si Quinn dahil sa kaniyang narinig at napatingin sa kaniyang likod at nakita doon si Zoey kaya agad niyang sinarado ang kaniyang laptop at pinunasan ang kaniyang mga luha. "W-Wala maayos lang ang mommy mo," nauutal na sabi nito kay Zoey pero umilin