บททั้งหมดของ AFTER ALL "Changed of Destiny" (Book 1): บทที่ 101 - บทที่ 110

CHAPTER 100:_Tatlong araw ang nakalipas mula ng pumayag siyang pumunta sila ng London.Narito na sila ngayon ilang minuto na lang lalapag na ang sinasakyan nilang eroplano sa Vacinity Airport ng London.Hindi niya alam kung bakit sa dinami-rami ng Bansa dito pa talaga nipiling makipagkita ng kung sino mang Amo ni Lyndon.Hindi naman sa ayaw niya sa bansang ito. Actually isa ngang malaking pribilehiyo para sa kanya ang makarating sa isang sikat na lugar na tulad nito.Kaya nga hindi niya masisisi si Lyndon kung bakit super excited itong makarating dito. Marahil ito rin ang kanyang mararamdaman kung nasa normal lang silang sitwasyon.Ganu'n pa man nararamdaman pa rin niya ang saya sa unang pagkakataon na makakarating siya ng London.Sigurado siya hindi lang basta simpleng tao ang Amo nito. Para mag-imbita ito sa ganitong lugar.Dahil sigurado rin siya na hindi birong pera ang inilabas nito sa pag-ayos pa lang ng travel papers nila. Idagdag pa ang gagastusin nila sa pananatili nila di

CHAPTER 102:_AFTER TWO YEARSDalawang taon ang matuling lumipas at sa loob ng nakalipas na dalawang taon. Umiikot lang ang buhay niya sa trabaho at sa kanilang mag-ama.Hindi man sila buo ngunit sinisikap naman niyang punuan ang pagiging Ama at Ina para sa kanyang Anak. Unti-unti nasasanay na rin sila sa tahimik na pamumuhay dito sa Alabang. Kahit madalas na silang dalawa lang ni VJ sa bahay at ang kasama lang ang yaya nitong si Didang bukod sa mga gwardiya.Kahit parang routine ang lahat, trabaho bahay lang siya. Habang VJ naman ay bahay at eskwela. Palagi na itong pumapasok sa school at nasa Grade two na ang kanyang anak. Talagang lumalaki na ang kanyang anak at kahit pa hindi ito kumikibo. Batid niyang hinahanap hanap pa rin nito ang pag-aaruga ng isang ina. Ang hindi lang niya alam, kung sino ba ang mas nami-miss nito si Liscel ba o si Angela?Hindi kasi ito nagsasalita o nagsasabi ng nararamdaman nito sa kanya. Parang napansin niya na nagiging tahimik na ito lately. Haba

CHAPTER 104:_Napakabilis talaga ng mga araw mag-iisang buwan na pala siya sa bansang Pilipinas. Pero pakiramdam niya isa pa rin siyang "Alien" kaya nakakatawa. Nakauwi na nga siya pero bakit pakiramdam niya bago sa kanya ang lahat.Ang klima, ang paligid, ang mga tao sa paligid niya at higit sa lahat ang mismong pagkatao niya. Hindi naman niya itinatakwil ang bansang kanyang sinilangan at hindi rin naman niya ito ipagpapalit sa kahit saang bansa. Kahit pa nga sa ibang bansa siya nakakahanap ng katahimikan.Ang hirap lang kasi kapag narito siya kailangan niyang lagi na lang maging ibang tao at mabuhay sa pagkukunwari. Ang akala niya ligtas na siya sa pagpapanggap hindi pa rin pala siya makakatakas. Wala na nga siyang amnesia. Ngunit ngayon sadya namang kailangang kalimutan muna niya ang lahat, kung sino siya noon at ngayon.Dahil ang sabi ni Dustin mas safe daw kung walang makakakilala sa kanya bilang si Amanda. Dahil baka daw may mga galamay si Anselmo na nasa paligid lang at

CHAPTER 106:_Tuluyan na silang nakalimot ng dahil sa labis na pananabik sa isa't-isa. Dahil wala na rin silang pakialam pa sa paligid.Hindi na nila alintana kung ano na ang nangyayari kay Dust ng mga oras na iyon. Kahit halos natutuliro na ito sa kahahanap kay Amanda. Dahil pareho na silang nalulunod sa kaligayahan na pareho nilang nararamdaman. Ngunit dahil sa hindi komportableng sitwasyon.Aksidenteng nahawakan ni Amanda ang manibela at nadiinan ang buzzer button. Saglit lang ngunit lumikha pa rin ito ng ingay."Aw, shit!"Sabay pa silang natigilan at napatingin sa isa't-isa, maya maya sabay din silang natawa.Habang pareho pa silang humihingal...Nang unti-unting mahimasmasan si Amanda saka lang niya naalala ang kanilang sitwasyon.Awtomatikong napabalik siya ng upo sa passenger seat. Dahil halos nakakalong na kasi siya kay Joaquin. "Hey, okay ka lang ba?" Si Joaquin ng maramdaman nitong bigla siyang lumayo."Hindi natin ito dapat ginagawa at kailangan ko na ring umalis! Baka

CHAPTER 108:_Kinabukasan sa bahay na lang muna piniling magtrabaho ni Joaquin. Kaya naman tinawagan na lang niya si Russell na hindi siya makakapasok ngayong araw. Ah' sigurado siyang magiging palaisipan na naman siya sa mata ng mga staff niya. Hindi man niya naririnig na nag-uusap ang mga ito sa harap niya. Alam niya na nag-iisip rin ang mga ito sa mga nangyayari sa kanya lately.Noong isang araw nagwala siya sa opisina at ng mga sumunod na araw naging moody siya at ngayon naman papasok ba siya ng puro pasa.Kaya ano na lang ang iisipin ng mga ito sa kanya? Isa pa alam din ng mga ito na sa kasalan siya nagpunta kahapon.Kaya pinili na lang muna niyang bumawi ng lakas kaysa pumasok siya ng masakit ang katawan. Baka lalo lang siyang maging katawa-tawa. Dahil nasa bahay lang siya ng araw na iyon. Kaya naman natiyempuhan niya ang pagtawag ni Joseph upang kumustahin silang mag-ama. Kaya nagkaroon din siya ng pagkakataon na makausap si Amara. Sinabi rin niya kay Amara na nagkita na