《Nang Namulat Ang Kanyang Mata》全部章節：第 1441 章 - 第 1450 章

Pinag-awayan nila ito.Sa baba, inihahanda ni yaya ang gamot ni Tammy. Sinabihan siya ng doktor na inumin ito ng tatlong beses sa isang araw.Dalawang araw na itong ininom ni Tammy, at ito na ang ikatlong araw niya sa gamot.Hindi pa siya umuuwi ng tanghalian, at walang nakakaalam kung kailan siya babalik.Nakatayo si Jun sa balkonahe, lumalanghap ng sariwang hangin. Tinawag niya siya.Ilang sandali pa bago niya sinagot ang tawag."Jun, medyo busy ako ngayon... Late na ako uuwi. Pwede ka ng mauna maghapunan. Wag mo na akong hintayin."nag-aapoy sa kanya ang mga salita ni Tammy . "Akala ko ba ay sinusubukan nating magka-anak? Hindi ka ba umiinom ng gamot mo? Nilaktawan mo ito kaninang hapon."Kahit galit na galit siya, hindi siya naglakas-loob na magtaas ng boses. Mula nang mangyari ang kidnapping incident, hindi niya hinahayaang madala ng galit sa harap niya."Babalik at iinom sana ako ng gamot ngayong hapon, ngunit sinabi mo sa akin na manatili sa kumpanya at doon magpahinga,

Nakahiga si Tammy sa kama sa loob ng kwarto niya. Nakayakap siya sa unan niya.Kinuha niya ang kanyang telepono, hinanap ang numero ni Avery, at tinawagan siya.Agad na sinagot ni Avery ang tawag."Avery, nakipagtalo ako kay Jun. Sa tingin ko, ang pakikipagbalikan sa kanya ay isang pagkakamali," humihikbi si Tammy. "Bakit ang mga lalaki ay maaaring manatili sa labas upang mag-inom, ngunit hindi ang mga babae?""Huwag kang umiyak, Tammy. Kailangan niyong dalawa na umupo at pag-usapan ito. Mayroong paraan para maayos niyo ito," sabi ni Avery, na nagpapakalma sa kanya."Ilang beses ko ng sinabi sa kanya na magiging busy ako ng isang buwan o dalawa, pero pagkatapos noon, hindi na ako magiging ganoon ka-busy. Sabi niya okay na daw siya don, pero ngayon, nawalan na siya ng gana," ani Tammy habang pinupunasan ang luha nya. " Dinamay pa niya ang nanay ko papasok dito. Hindi ako nakatiis at sinampal ko siya sa mukha.""Bakit may sasabihing masama si Jun tungkol kay Auntie? Hindi naman siy

Pakiramdam ni Ruby ay parang may binuhusan siya ng malamig na tubig. Hindi pa siya nabuntis noon at hindi niya alam na napakaraming pagsubok na kailangan niyang gawin. Natigilan siya. Ibinalik ni Avery sa kanyang mga kamay ang ultrasound na dayagram. " Oo nga pala, sabi mo kay Elliot ang baby mo? Kapag tatlong buwan ka na sa pagbubuntis, mas mabuting magpa- DNA test ka, o hindi mo makikita ang katapusan!" "Mahusay, mahusay Hindi ako natatakot sa DNA test!" Ibinigay ni Ruby ang resulta ng ultrasound kay yaya at humakbang patungo sa kama. "Bakit hindi pa nila binibigyan ng gamot ang gamot niya? Hindi ba dumating ang doktor ngayon?" "Hindi mo ba nababasa ang orasan?" Napakabastos ni Avery dahil masama ang loob niya. "Tinanong ko ang Doktor na palitan ang mga gamot na meron siya. Inihahanda na nila ngayon ang mga bagong gamot niya." Mabilis na nagbago ang kulay ng mukha ni Ruby. Si Avery ay isang doktor, na kuwalipikadong gumawa ng gayong mga desisyon; siya ay isang wal

Naintriga, tinanong ni Tammy ang yaya, "Tungkol saan? Ako?" "Medyo!" Nauutal na sabi ni yaya. "Higit sa lahat tungkol sa pagkakaroon ng mga anak... Ito ay talagang hindi nauugnay sa iyo..." "Kung bata ang pinag-uusapan nila, paanong hindi ako magkakamag-anak?" Sumimangot si Tammy. Isang masamang pakiramdam ang namuo sa loob niya. "Ano ba talaga ang sinabi nila?" Naguguluhang sabi ng yaya, "Tammy, siguradong magagalit ka kung sasabihin ko, kaya mas mabuting huwag na lang!" "Kung hindi mo sasabihin, tatanungin ko si Jun tungkol dito!" "Wag na! Sasabihin ko sayo!" Kinaladkad siya ng yaya sa braso at sinabing, "Gusto ng mga biyenan mo na makakuha ng ibang babae para magkaanak ng mga anak ni Jun. Huwag ka munang magalit. Kayo ni Jun ay nataranta at bigo sa pagkakaroon ng mga anak, kaya hindi talagang masama na magkaroon ng ibang babae na magdusa sa pamamagitan ng pagbubuntis para sa iyo. Magiging Mrs. Hertz ka pa rin, at hindi ka na masisisi ni Jun sa pagpunta sa mga social

"Miss Tate, wala ka bang itatanong sa kanya? Go on!" Napansin ng bodyguard na natulala si Avery. Paalala niya agad. Natauhan si Avery. "Huwag mo nga siyang istorbohin. Kakagising lang niya. Hindi pa malinaw ang isip niya." Tinulak ni Avery palabas ang bodyguard. "Maghintay ka nalang diyan sa labas. Antayin mo ang aking permiso kapag pwede ka nang pumasok." Matapos itulak palabas ang bodyguard ay mabilis itong bumalik sa gilid ng kama. Nakapikit na si Elliot! Kinusot ni Avery ang kanyang mga mata, nagdududa sa sarili, iniisip na nagha- hallucinate siya dati. Gayunpaman, napansin din ito ng bodyguard! Hindi siya nagha- hallucinate. Dumating nga si Elliot ilang sandali ang nakalipas. Nang nag-aalinlangan pa siya kung tatawagan ba siya o hindi, muli niyang binuksan ang mga mata niya. "Elliot!" Mabilis na sinabi ni Avery, "Elliot!" Agad na tumutok ang mga mata ni Elliot at tumingin sa kanya. "Ako ito, Avery!" Nabulunan si Avery at sinabing, "Patay na si Gary. Kapa