All Chapters of My Female Boss: Chapter 71 - Chapter 80

Sa kabutihang-palad para kay Christel, huminto ang elevator sa 14th floor at bumukas ang pinto. May dalawang empleyado mula sa ibang kumpanya ang pumasok habang nag-uusap tungkol sa kanilang mga tanghalian. Agad na umatras si Jake at ibinalik ang pormal na postura, habang si Christel naman ay humakbang pader sa gilid, tahimik na nagpapasalamat sa estrangherong pagkagambala.​Hanggang sa marating nila ang lobby, wala nang muling nagsalita sa kanila. Pagkabukas na pagkabukas ng elevator sa ground floor, hindi na hinintay ni Christel na makalabas ang iba. Mabilis siyang lumabas at tinahak ang malawak na pasilyo ng gusali patungo sa main entrance. Naririnig niya ang mga yabag sa kaniyang likuran, ngunit hindi na siya lumingon pa. Diretso siyang sumakay sa unang bakanteng taxi na nakaparada sa tapat ng gusali.​"Saan po ma'am?" tanong ng tsuper pagkapasok niya.​"Ortigas po, manong. Sa may Sapphire Road," sagot niya habang hinihingal.​Nang umandar ang sasakyan, napasandal si Christel sa m

"Christel! Jake! Diyos ko, anong nangyari?!"Ang histerikal na boses ni Gladyz ang bumasag sa maikling sandali ng kanilang pagtititigan. Kasunod nito ang mabibigat na yabag ng safety boots nina Adrian at ng dalawang construction marshals na mabilis na tumatakbo palapit sa kanila.Bago pa man makalapit ang mga ito, mabilis na kumilos si Christel. Tila natauhan mula sa isang malalim na panaginip, pilit niyang itinukod ang kaniyang nanginginig na mga palad sa basang damuhan upang ihiwalay ang sarili sa katawan ni Jake. Ngunit nang subukan niyang tumayo, isang matalim na kirot ang gumuhit mula sa kaniyang kanang bukong-bukong papunta sa kaniyang binti. Napadaing siya at muling napaluhod, napahawak sa kaniyang bukong-bukong na agad nagsimulang mamaga."Huwag kang gumalaw," madiing utos ni Jake. Mabilis itong bumangon, waring hindi iniinda ang kaniyang sariling braso na nagtamo ng mahabang gasgas mula sa matutulis na ugat at bato nang saluhin niya ang dalaga. Lumuhod si Jake sa harap ni Chr

"Hello, Gladyz?" pilit na pinatatag ni Christel ang kaniyang boses habang inilalapit ang telepono sa kaniyang tainga, pilit itinatago ang panginginig dulot ng sariwang luhang nag-iwan ng bakas sa kaniyang pisngi. "Christel! Thank God you picked up," halatang hingal pa ang boses ni Gladyz sa kabilang linya. "Nasa ospital na ba kayo? Nag-aalala kaming lahat dito. Tumawag si Daddy kanina—gusto niyang malaman kung anong nangyari sa site at bakit biglang na-postpone ang ocular. Sabi ko naaksidente ka pero kasama mo si Jake." Sumulyap si Christel sa lalaking katabi niya. Nakatutok ang mga mata ni Jake sa kalsada, ngunit ang bahagyang pagpihit ng kaniyang leeg at ang mariing pagkakahawak sa manibela ay nagpapatunay na nakikinig ito sa bawat salita. "Papunta pa lang kami sa pinakamalapit na clinic, Gladyz," sagot ni Christel, bahagyang iniurong ang kaniyang kanang paa upang maiwasan ang paninikip ng sapatos sa namamagang bukong-bukong. "Medyo sumakit lang ang ankle ko nang madulas kanina,

Ang mansiyon ng mga Montemayor sa Alfonso ay mistulang isang kuta ng lumang kapangyarihan. Napalilibutan ito ng matatayog na pader na gawa sa batong adobe, may mahabang daang sementado na pinaliligiran ng mga pine tree, at binabantayan ng dalawang gintong leon sa mismong bukana ng arko. Sa tuwing pumapasok si Jake sa tarangkahang ito noong kaniyang kabataan, palagi siyang nakararamdam ng paninikip sa dibdib—isang paalala na bawat sulok ng lupang ito ay kontrolado ng bakal na kamay ng kaniyang ama.Ngunit ngayong gabi, iba ang bumabalot sa kaniya. Walang bahid ng pag-aalinlangan ang kaniyang mga hakbang pagkababa niya sa sasakyan. Iniwan niya ang kaniyang hard hat sa likod ng SUV, inayos ang gusot na manggas ng kaniyang polo, at pumasok sa malaking dobleng pinto ng mansiyon."Nandito na ang Señorito," mahinang anunsiyo ng mayordomo habang kinukuha ang kaniyang susi.Sa formal dining hall, nandoon na ang lahat. Nakaupo sa kabisera si Don Roberto Montemayor—isang lalakeng nasa edad animn

Pagsapit ng Lunes ng umaga, parang nagbabadya ang isang pambansang kalamidad sa site ng Horizon Ridge.Hindi dahil sa bagyo, kundi dahil sa dami ng mamahaling sasakyan na nakaparada sa masukal na damuhan. Ang putikang trail na dating dinaraanan lamang ng mga dump truck at backhoe ay tila naging motorcade ng mga mayayaman: may tatlong itim na Mercedes-Benz ang pamilya ni Gladyz, ang kotseng pampatrulya ng LGU dahil nagpumilit bumisita ang bise-alkalde, at sa pinakagitna—nakaparada nang may kayabangan—ang kulay-pilak na Rolls-Royce ni Don Roberto Montemayor.Sa loob ng pansamantalang site office na gawa sa airconditioned container van, halos mag-amoy salon ang hangin sa pinaghalong pabango, mamahaling kape, at matinding kaba."Tubig, sino may gusto ng tubig?!" bulong ni Adrian na pabalik-balik ang lakad, pawis na pawis kahit nakatutok ang split-type aircon. "Gladyz, sabihin mo sa akin na hindi totoo 'to. Bakit nandito ang buong regional board ng construction union? Bakit may media sa ma