She's Back のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

ELEVEN (11)Di ako nakailag sa kinanta niya sa akin. Sa sobrang sakit ay nagkusang tumulo ang luha sa pisngi ko. Kahit ilang beses pa akong lumunok, umabot talaga sa punto na sobrang hapdi na ng mata ko at di ko na kayang pigilan. Sobrang bigat na sa pakiramdam. Kahit nageenjoy ako sa ginagawa namin ni Rhea, ang sakit-sakit parin kapag napaguusapan si Jaycille. Ang hirap pa lang magmove on pero sobrang dali lang mainlove. Unfair di ba? May mas madali bang paraan para makamove on?Bago pa niya makita ang hitsura ko ay binaon ko ang mukha ko sa balikat niya. At gumawa ng paraan para mabaling ang atensyon niya.Jc: 🎼 Natapos na ang lahatNandito pa rin akoHetong nakatulala sa mundoSa mundo🎼 Di mo maiisipDi mo makikitaMga pangarap ko para sayoPara sayo🎼 Hoh Oh Oh HohHindi ko maisip kung wala kaHoh Oh Oh HohSa buhay ko🎼 Nariyan ka pa ba?Di ka na matanawKung merong madaraanang pasulongPasulong🎼 Hoh Oh Oh HohHindi ko maisip kung wala kaHoh Oh Oh HohSa buhay ko 🎼Effec

THIRTEEN (13)- Third Person's POV -Naglalakad si Ceejay sa isang park papunta sa kubo kung saan ang EB place ng kanilang clan pagkatapos ng kanilang klase. Dala-dala ng kaniyang isipan na sana ay pumunta rin si Rhea kahit alam niyang malabo dahil sa naging tampuhan nila kanina. Pero bawat hakbang ng binata papalapit sa kubo ay umaasa siyang makikita niya ang presensya ng dalaga. Dahilan ng kanyang pag.attend ng EB.Pagpasok niya sa kubo ay agad niyang inikot ang kanyang tingin sa loob. Hindi naman siya nabigo at nakita niya ang kanyang inaasahang pupunta.Mula sa kinatatayuan niya, kitang-kita niyang masaya at nakikipagkulitan si Rhea kasama si Boss Ganda sa mga clanmates niya. Walang bakas sa mukha ng dalaga na apektado siya sa tampuhan nila ng binata kanina. Nakangiti naman ang binata habang nakamasid ito sa dalaga. Ngunit parang lubong pumutok na naglaho ang ngiti ng binata ng mapansin niya si Jc sa tabi ni Rhea. Nakangiti ito at nageenjoy ring nakikipagkulitan kasama si Rhea."R

FIFTEEN (15)-Rhea's POV –Tilian ng mga classmates ko ang unang nambwisit sa umaga ko, pagpasok ko ng room. Halos mabutas ang eardrums ko sa sobrang lakas ng kanilang tilian.“Ano bang meron?” Nakataas ang isa kong kilay habang nakacrossed arms nang sitahin ang maiingay kong classmates.Kunti nalang at mapupunit na ang bibig ni Almira sa sobrang laki ng ngiti niya nang naglakad ito papalapit sa akin na may dalang tatlong rosas.“Dumaan kasi dito si Ceejay tapos pinapaabot niya ito sayo.” Nakikiliting pahayag pa niya saka inabot sa akin ang rosas.“Sayo na. Di ko naman yan makakain.” Sarcastic kong sagot saka naglakad patungo sa upuan ko.“Ang sama nito.” Dinig kong sabi niya at sinundan niya ako hanggang sa upuan ko.Lahat ng tingin ng nakangiti kong classmates ay nasa akin pero pinalampas ko nalang yun kahit yung iba ay naririnig kong nagbubulungan tungkol sa akin. Wala

SEVENTEEN (17) - Third Person's POV – Rhuji, Akinka: 🎼 Penge naman ako niyan Ang pangit ng araw ko Parang biglang napuno ng kamalasan Rhuji: 🎼 Kailangang malimutan Ang araw na dumaan Libangin mo ako kasi kailangan Rhuji, Akinka, Nono, Uno: 🎼 Kung ano man yang iniinom mo Ipasa mo naiingit ako Bilisan mo at buksan mo na yan At gaganda ang ating samahan Akinka, Rhuji, Nono, Uno, Jhunz, Juviler, Dos: 🎼 Penge naman ako niyan Penge naman ako niyan Penge naman ako niyan Penge naman ako niyan “Hoy! Ang ingay!” Malakas na sita ni Almira sa mga binatang nagkakantahan habang napadaan ito sa kanila. Halos lahat sa mga binata ay nakabungisngis na lumingon sa kinaroroonan ni Almira na naglalakad papunta sa long table kasama sila Rhea, Ceejay at Otso. “Ang tagal niyo.” Pahayag naman ni Nono, “Gutom na kami dito.” “Eh di kumain na tayo.” Aniya ni Otso habang isa-isang tinanggalan ng takip ang stainless na pinaglagyan ng ulam na nakahelera sa long table. Tumulong naman si Rhea

NINETEEN (19) - Rhea's POV – Muling kinuha ni Boss Ganda ang walang laman na bote ng beer at muli itong pinaikot. Niyanig ng tilian ng mga kababaihang kasama ko sa balcony ng huminto ang bote na nakaturo ang bibig nito kay Almira. Sabay-sabay nilang kinukutya ang nakabungisngis kong kaibigan habang tinuro siya. Habang ako naman ay nakangiting nakatingin sa kanya. “Ikaw magbigay ng dare, Sais.” Aniya Otso dahil nakaturo ang pwet ng bote kay Sais. “Sige.” Nakatitig si Sais sa bote habang nagiisip. Pandaliang natahimik ang lahat habang nagiisip si Sais ng dare para kay Almira ngunit nakangiti parin ang lahat na halatang sobrang excited. Ako naman ay medyo sinuswerte sa bawat ikot ng bote. Dahil ubos na ang tagay, di pa ako natuturo ng bote. Pero kinakabahan pa rin ako baka maubos ang swerte ko bago matapos ang gabing ito. Biglang ngumiti si Sais na halatang may pumasok na sa isip niya, “Isigaw mo sa labas, ‘Bumalik ka na, Lorenz'.” Muling nabuhay ang tilian ng maibigay na ni Sais