บททั้งหมดของ Married to the Ruthless Mafia: บทที่ 51 - บทที่ 60

Mabilis na niyakap ni Caspian si Davina para harangan ang pinalad niyang hinaharap. Nakayuko naman na si Davina dahil sa hiyang nararamdaman. Hindi siya sanay na ipakita sa ibang tao ang katawan niya, nagawa niya lang magsuot ng swim suit ngayon dahil si Caspian lang naman ang makakasama at makakakita sa kaniya.“Give me the robe, Sophia!” utos ni Caspian kay Sophia, napaismid na lang si Sophia pero wala siyang nagawa kundi kunin ang robe. Ibinigay naman na yun ni Sophia saka ibinalot ni Caspian kay Davina para takpan ang katawan niya.Umahon na silang dalawa at nakayuko pa rin si Davina. Nagsuot na rin si Caspian ng robe dahil nakaboxer lang naman siya. Napapairap na lang si Sophia dahil ang akala ba niya ay kasunduan lang ang nangyayari sa pagitan ni Caspian at Davina pero bakit may halikang nangyayari? Magkasama sa pool at parehong nakaswim suit lang.“Ano bang kailangan niyo at pumunta kayo rito ng wala man lang pasabi? You are entering my house without my permission.” Bakas pa ri

Tiningnan ni Davina ang paligid niya kung tama ba siya nang pinuntahan pero lingid sa kaniyang kaalaman ang ilang mga kalalakihang nakamasid sa kaniya. Napapangisi na lamang ang mga ito dahil kung sinuswerte ka nga naman, ang taong kailangan pa nila ang nagkusang nagpunta sa kanila.“Siguraduhin niyo lang na mahuhuli niyo siya ngayong gabi dahil kung hindi, baril ko ang haharapin niyo.” Maawtoridad na utos ni Gabrielle, ang leader ng Triangle na isa rin sa mafia organization.“Yes Sir,” mabilis naman nilang sagot kaya mas lalong napangisi si Gabrielle dahil sa wakas, makukuha na nila ang kailangan nila.Dahan-dahan naman ang paglakad ni Davina, ilang mga ilaw lang ang nagbibigay ng liwanag sa daraanan niya. Isang tahimik na lugar ang pinuntahan niya, isang abandunadong warehouse.“Sigurado akong dito mangyayari ang transaction nila.” Mahina niyang saad sa sarili habang pinagmamasdan niya ang paligid. Wala siyang ibang makitang tao, isang mainit na hangin lang ang yumayakap sa kaniya.

Magkakasama sila ngayong lahat sa sala ni Caspian. Masama at matatalim ang tingin na iginagawad ni Sophia kay Davina pero hindi naman siya binibigyang pansin ni Davina. They are professional so they need to act like one.“Wala ka bang natatandaan kung kailan nailagay sa bag mo ang notebook na yan?” tanong ni Evander kay Davina. Pinag-uusapan nila ngayon ang tungkol sa notebook na aksidenteng nailagay sa bag ni Davina ng hindi man lang niya namamalayan.“Natatandaan ko dahil nung huling ginamit ko ang bag na pinaglagyan nila ng notebook ay dalawang buwan na ang nakakalipas at dun din nagsimulang may mangyari sa’kin. Hindi ko alam na sinusundan at tinutugis na pala nila ako dahil lang sa notebook na yan.” Tugon niya naman, tahimik lang naman si Caspian at ang iba pa nilang kasamahan. “Nung magsimula ang bakasyon ko sa trabaho ko, natatandaan kong nagpunta kami ni Jillian sa isang bar pero saglit lang kami. Hindi ko naman na tiningnan ang bag ko matapos ko yung gamitin. Nakita ko lang yu

Sinusubukang alisin ni Davina ang pagkakatali sa kaniya. Ilang beses na ba nila itong ginawa sa training sakaling sa kanila nga mangyari ito pero parang nanigurado na talaga si Gabrielle dahil sa higpit nang pagkakatali sa kaniya. Hindi pa siya nakontento sa tali lang dahil may kadena pang nakadoble para hindi ito maalis kaagad.“Damn it!” inis na mura ni Davina dahil tumutulo na lamang ang mga pawis niya pero hindi pa rin niya magawang alisin ang nakatali sa kaniya. Alam na ni Davina kung anong gusto ni Gabrielle sa kaniya, ang mapasakamay niya uli ang notebook na matagal niya nang hinahanap.“Don’t you ever try to go here Caspian or else, I will kill you.” aniya na lang sa sarili. Inilibot ni Davina ang paningin niya at talagang may karamihan ang bantay niya. Paano ba siya makakatakas?Nag-iisip siya ng paraan kung ano bang dapat niyang gawin para makaalis sa bwisit na Gabrielle na yan. Ang mga taong nasa ganitong industriya ay mga kauri rin nila ang nakakaaway nila. Pare-pareho lan

Naiwan ang mga grupo ni Evander sa abandunadong warehouse habang nauna naman nang umalis sina Davina at Caspian kasama si Max para idala na sa doctor si Caspian dahil sa tama ng bala sa likod niya. Hawak hawak ni Davina ang kamay ni Caspian at sunod sunod ang pagtulo ng mga luha niya dahil sa takot niyang baka may mangyari kay Caspian. “Huwag kang pipikit, huwag kang matutulog. Pakiusap Caspian, listen to me Baby.” nakikiusap niyang wika rito saka niya hinalikan ang kamay ni Caspian. Tipid lang namang ngumiti si Caspian. “Huwag kang umiyak na para bang mamamatay na ako. Hindi pa ako matatapos dito, iyan ang tatandaan mo.” mayabang niyang saad kahit na nahihirapan na siyang magsalita. Ngayon lang naman kasi siya tinamaan ng bala sa likod niya madalas kasi ay sa braso o sa mga hindi lang delikadong parte ng katawan niya. Bahagyang ngumiti si Caspian, ito na nga ba ang sinasabi niya, ang dumating ang mga araw na ganito. Hindi siya makakakilos ng maayos dahil may tao siyang prinoprotek