บททั้งหมดของ NABALIW AKO SA ISANG BALIW: บทที่ 21 - บทที่ 30

ALAS DIYES NG UMAGA ng magising ako mula sa himbing na pagkakatulog. Masakit pa rin ang ulo ko dahil sa hangover ko kagabi, pinilig, ko ang aking ulo at bumangon na sa kama. Saglit akong natigilan ng mahagip ng aking mga mata ang bakas ng pulang mantsa na naiwan sa puting sapin ng kama. Nakakunot ang noo ko, pilit ina-alala kung ano ang nangyari kagabi. Inikot ng aking paningin ang buong silid, hindi ito ang silid ko. “Fuck,” mura ko habang mabilis na nagbihis ng mapansin, naka hubot-hubad ako. I recalled having sex with a virgin girl last night, ngunit wala na ito sa tabi ko pag gising ko. Nakita ko ang pinaghubarang damit ng babae sa dulo ng kama. Kinuha ko ito at inamoy. Parang bigla akong pinagsakluban ng langit ng mapagtanto kong damit ni Blaze ang hinawakan ko. Ito ang suot niya kahapon nang mag kasama pa kami. “Aaahhh!, Blaaaaaze!” dumadagundong ang boses ko habang sinisigaw ang pangalan ni Blaze. Bumabalik sa ala-ala ko ang ginawa namin kagabi. Kahit pareho naming ginusto yun

“Good Evening Ladies and Gentlemen, May I have your attention please,” narinig kong wika ng lalaki sa mikropono habang nakaakbay pa rin sa balikat ni Blaze. Naalala ko na kung sino ang lalaking kasama nito sa itaas ng stage. Siya si King, ang childhood friends ni Blaze at isa din sa masugid niyang manliligaw, ngunit hindi ko alam kung ano ang apelyido niya. “Gusto kong ipaalam sa lahat na mga nandito ngayon, na next month magpapakasal na kami ng babaeng mula pa noong mga bata kami ay minahal ko na. Ilang taon din ang panliligaw ko sa kanya at ngayon sobrang saya ko dahil sa wakas pumayag na rin siyang magpakasal sa akin. In one months time magiging ganap na kaming isang pamilya kasama ng anak namin ngayon at sa mga magiging anak pa namin sa mga susunod na taon. I Love you sweetheart.” Narinig ko ang masigabong na palakpakan ng mga tao sa loob ng function hall, matapos marinig ang anunsyo ni King. Samantalang ako, para akong kandila na unti-unting natutunaw sa aking kinatatayuan haba

BLAZE’S POVTahimik ang buong biyahe namin ni King pauwi ng kanyang mansion na binili bago kami umuwi dito sa pilipinas. Alam kong masama pa rin ang loob niya ngayon dahil sa mga nasaksihan niya sa aming dalawa ni Zed kanina.“King,” mahina kong tawag sa kanya habang nagdadrive siya. Hinawakan ko ang kanyang kamay, ngunit pakiramdam ko wala siyang plano na kausapin ako."Not now, Blaze, please. I felt exhausted." malungkot ang kanyang mga mata, habang naka focus lang ang tingin sa daan. Kahit sa sagot niya sa akin, alam kong iniiwasan niyang mapag-usapan namin ang mga nangyari kanina.Di nagtagal ay pumasok na ang aming kotse sa loob ng magarang mansion na pag-aari ni King. Kusa na akong bumaba sa kotse, hindi na ako naghintay pa na pagbubuksan niya ako ng pinto, dahil alam kong pagod din siya kanina sa pag entertain sa aming mga bisita. Nakita ko siyang kinuha si Ziane Blake, ang anak ko na ngayon ay mahimbing na ang tulog sa likurang upuan ng kotse. Maingat niya itong kinarga papaso

Nakita ko ang patuloy sa pagbagsak ng mga luha ni Blaze, matapos marinig ang paliwanag ng Doctor sa akin tungkol sa kondisyon ni ZB na nakita nila sa result ng mga laboratories nito. Nakaramdam ako ng awa sa kanya, gusto ko siyang yakapin at sabihin na huwag siyang mag-alala dahil hindi ko pababayaan ang aming anak. Akmang yayakapin ko na siya ng sakto namang pagdating ni King at lumapit ito sa kanya. Nakita kong agad na yumakap si Blaze sa kanya at tuluyang humagulgol sa dibdib ni King. Sobra akong nasaktan na makitang ang babaeng dati sa dibdib at katawan ko lang nakasandal at nakayakap ngayon ibang mga bisig na ang yumayakap sa kanya. Gayunpaman hindi na mahalaga kung ano nararamdaman ko ngayon, ang mahalaga ay ang kaligtasan ng anak ko. Binalingan ko si Cedric ang mid forties na Doctor sa loob ng ICU na ngayon ay busy sa pag-asikaso sa aking anak. "Ihanda nyo ang mga gagamitin ko sa operasyon." Agad namang nagmamadali ang mga Doctor at nurses upang ihanda ang mga kailanganin k

Mahigit dalawang linggo na ang nakalipas, simula ng ilibing ang aking ama. At isang linggo na rin ang nakalipas simula ng lumabas ang aking anak sa hospital. Ngayong araw excited na akong sunduin siya dahil nangako akong ipapasyal ko siya sa kahit saang pasyalan na gusto niya. "Sir, umupo na muna kayo dito, tatawagin ko lang si Ma'am Blaze." Narinig kong sabi ng katulong nang makapasok na ako sa loob ng kanilang sala. "No, nevermind manang, si ZB ang pinunta ko dito, susunduin ko sana siya." Agad kong pinigilan ang katulong sa pagtawag kay Blaze. Nangako na ako kay Blaze na hindi na muling lalapit sa kanya o kaya kausapin siya. Sapat na sa akin na pinayagan niya akong makasama ang aking anak. "Ah, ganun po ba sir? Sandali lang po ha, tatawagin ko lang ang young master." Agad nang tumalikod sa akin ang matandang ginang, ngunit hindi pa man siya nakaka akyat ng hagdan ng muli itong nagsalita. "Ay nandito na pala sila sir." Malamlam ang aking mga mata ng makita ko ang aking anak