Todos los capítulos de I'm His Personal Maid : Capítulo 31 - Capítulo 40

DAHANG-DAHAN kong iminulat ang mga mata ko kasabay niyon ay ang pagtama ng sikat ng araw doon. Muli akong napapapikit at uminat habang humihikab dahil gusto pang muling matulog ng diwa ko. Iminulat ko mula ang mga mata ko at tumingin sa kulay puting kisame.Bigla akong natulala nang maalala ko ang lahat ng nangyari nang nagdaang gabi, pagkatapos ay puminta ang ngiti sa mga labi ko dulot ng sayang bumalik sa puso ko na naramdaman ko rin nang gabing iyon. Dahil sa labis na galak, nagpagulong-gulong ako sa kama habang inaalala ang magagandang tagpong nangyari sa party na iyon. Ano ba 'tong nangyayari sa akin? Para akong temang.Tumigil ako sa ginagawa ko, saka natahimik ulit. Bakit ganito ang reaction ko? Kinikilig ba ako o natutuwa lang? Natutuwa lang siguro ako kaya ganito ako. Unang beses kasi na may nagtanggol sa akin sa harap ng maraming tao at si Kevyn pa ang lalaking iyon.Bumangon ako sa kama na dala ang sayang iyon. Sayang matagal ko ng hindi nararamdaman. Nagbihis ako ng damit

Kevyn's POVNAKAHALUKIPKIP akong nakatayo sa gilid ng main door ng mansyon. Anong oras na ba? Bakit wala pa si Mara? Sinabi kasi niyang 'wag ko na daw siyang sunduin dahil mag-ta-tricycle na lang daw siya at baka maabala pa niya ako. Tumingin ako sa wrist watch ko at nakitag pasado alas-nuebe na ng umaga. Bumaling ako sa gate ngunit hindi pa iyon bukas hudyat na wala pang tao sa labas. Napailing na lang ako. Tinungo ko na lang ang kusina para uminom ng tubig. Bakit ko nga ba siya hinihintay?"Himala, parang ang aga atang gumising ng mahal kong pinsan."Lumingon ako sa nagsalita at nakita ko ang lalaking hindi ko gustong makita at makasama. Bakit ba kasi dito pa pinagbakasyon ni Dad ang bwesit na lalaking 'yan? Sinulyapan ko lang siya at naglakad na palayo sa kaniya. Pakiramdam ko'y sinira na naman niya ang araw ko. He's so annoying. Hangga't maaari iiwasan ko na lang siya para walang gulo at para hindi na rin masira ang mood ko."Good morning, Anak," bati ni Mommy ng marating ko ang s

MAAGA NAMING narating ni Nicko ang farm dahil masyado siyang excited na muli itong makita. Napag-alaman kong siya rin pala ang namamahala nito dati kaya lang ibibigay na daw ito ng Daddy ni Kevyn sa binata. Marami daw kasing ginagawa si Nicko sa Maynila na kailangan nitong pagtuunan ng pansin kaysa sa Farm kaya marahil ibinigay na lang ito kay Kevyn.Samantala, naiwan naman si Kevyn sa mansyon na parang may menstruation na naman dahil sa pabago-bago nitong ugali. Ewan ba do'n, simula ng dumating si Nicko nag-iba siya at hindi ko maintindihan. Tututol pa sana ito na sumama ako kaya lang wala na siyang nagawa dahil si Donya Melissa na ang nagpasiya. Pinandilatan nga siya ng Donya kanina dahil ayaw na ayaw nitong sumama ako dahil siya raw ang amo ko at hindi si Nicko. Napapailing na lang talaga ako sa kaniya. Hindi ko siya maintindihan."Wala pa ring pinagbago ang lugar na ito." Hindi ko alam kung mangha ba siya o dismayado dahil sa nakita niyang kalagayan ng farm."Sobrang ganda pa rin

Mara's POVMAAGA AKONG nagising kahit halos hindi ako nakatulog nang nagdaang gabi. Halos buong gabi kasi na iniisip ko si Kevyn. 'Yong kakaibang kilos at titig niya kagabi at 'yong naging karanasan niya noon. Hindi ko inakalang ganoon pala kalungkot ang naging parteng iyon ng buhay niya. Hindi siya malaya sa kabila ng karangyaang tinatamasa niya, na mali sa lahat ng akala ko na kabaligtaran sa totoong siya."Oh! Mara, naunahan ka ata ni Sir Kevyn na magising, ah?" bungad ni Ate Mil nang makarating ako sa kusina. Nandoon siya at naglilinis."Gising na po ba siya?" tanong ko at kumuha ng baso at sinalinan ng tubig. Tinungga ko iyon at muling bumaling kay Ate Mil."Oo, kanina pa.""Saan po siya?""Nasa garden, nagkakape." Itinuro pa niya kung saan ang garden. Ngumiti muna ako kay Ate Mil bago nag-martsa palayo sa kaniya.Seryoso lang ang mukha ko nang tinungo ang hardin. Hindi ko alam pero gusto ko siyang makita agad. Nadatnan ko si Kevyn na tahimik na nakaupo habang kaharap ang isang d

MULI AKONG tumingin sa magarang mansyon. Hindi ko alam pero may pumipigil sa akin na lisanin ang bahay na iyon. Ilang buwan na akong nagtatrabaho doon kaya naman mahirap para sa akin na lisanin ang lugar na na naging tahanan ko sa loob ng maikling panahon. Marami na rin kasi akong alaala dito.Biglang lumakas ang kabog ng dibdib ko ng sumagi sa isip ko si Kevyn. Agad akong nakadama ng lungkot dahil sa baka hindi ko na siya makita ulit. May bahagi pa rin sa isip ko na pumipigil sa akin. Gusto ko mang manatili sa mansyon, ngunit hindi na maaari. Nakaramdam ako ng kirot ng maalala ko ang sakit na naramdaman ko.Tumalikod na ako at hinila ang maleta ko palayo sa lugar kung saan natuto muli akong umibig. Sa lugar kung saan ko natagpuan ang lalaking akala ko'y siya na talaga. Mabigat ang mga paa kong nilalandas ang hardin palabas ng mansyon. Naramdaman ko na lang ang pagtulo ng luha sa aking mga mata. Agad ko iyong pinahid at mas binilisan pa ang paglalakad."Anna Marie Castillo!"Napahinto