Chapter 20:

Tahimik na nakaupo si Patrisha sa likurang bahagi ng sasakyan habang nagmamaneho si Archer. Tuluyan na silang umalis sa restaurant kung saan dapat niyang makita si Benjamin. Hindi niya alam kung saan siya dadalhin ng lalaki, at sa totoo lang, wala na rin siyang balak pang magtanong.Masyado pa siyang maraming iniisip sa mga nalaman niya tungkol kay Benjamin. Hindi pa rin lubos na nagsi-sink in sa kanya ang lahat ng ipinakita ni Archer. Ngunit higit pa roon, hindi niya maalis sa isip ang mga sinabi nito bago sila umalis sa restaurant.“Because I don't want you to get hurt.”Napabuntong-hininga siya habang nakasandal sa upuan at nakatingin sa labas ng bintana. Ilang minuto na silang bumibiyahe, ngunit wala ni isa sa kanila ang nagsasalita.Paminsan-minsan ay napapatingin siya sa harapan, kung saan tahimik na nagmamaneho si Archer. Seryoso ang mukha nito habang nakatuon ang atensyon sa daan. Ngunit nang mapatingin siya sa rearview mirror

Chapter 21:

Hindi naging madali para kay Patrisha ang mga sumunod na araw. Dahil mula nang magsimulang tumulong siya sa pamamahala ng resort, sunod-sunod na ang mga gawaing kailangang asikasuhin. May mga dokumentong kailangan niyang basahin at pirmahan, mga department head na kailangang makausap, at mga desisyong hindi niya basta-basta maaaring ipagpaliban.Bagama't may ilang bagay pa siyang kailangang pag-aralan, unti-unti na siyang nasasanay sa bagong responsibilidad. Malaking tulong din ang mga paliwanag ni Mr. Ramirez, na matiyagang gumagabay sa kanya sa bawat hakbang.Ngunit hindi lamang ang mga gawain sa resort ang dahilan kung bakit halos wala na siyang oras para magpahinga.Madalas na rin niyang makasama si Benjamin.Bilang mayor ng bayan, may ilang proyektong nais nitong isulong na may kaugnayan sa turismo sa El Nido. Dahil kabilang ang resort ni Don Carlo sa mga establisimyentong maaaring makinabang sa mga proyektong iyon, naging madalas ang pagbisita nito

Chapter 22:

“Sa tingin mo ayos lang sa akin na kasama mo siya?”“H-Huh?”Namilog ang mga mata ni Patrisha sa gulat sa sinabi ni Archer sa kanya. Hindi niya inaasahang maririnig niya ang mga salitang iyon sa lalaki.“Sakay na,” pagkuwan ay malamig na sabi nito sa kanya.Agad naman siyang kumilos at sumakay sa loob ng sasakyan. Hindi niya alam kung bakit sa isang iglap ay naging tila maawtoridad ang boses ng lalaki sa kanya.Pagkaupo niya ay isinara ni Archer ang pinto at umikot sa kabilang bahagi upang umupo sa driver's seat. Binuhay nito ang makina ng sasakyan saka sila tuluyang bumiyahe pabalik sa resort.Tahimik lamang si Archer habang nakatuon ang pansin sa kalsada. Hindi alam ni Patrisha kung paano babasagin ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa. Pero sinubukan niya pa rin.“Uhm… nainip ka siguro sa paghihintay kanina. Medyo napatagal ‘yong meeting namin eh. Kung alam ko lang na kanina

Chapter 23:

Pagdating nila sa resort, agad na bumaba si Patrisha at inayos ang dala niyang bag. Pero bago siya tuluyang magtungo sa opisina ay bahagya siyang yumuko upang silipin si Archer sa bukas na pinto ng sasakyan.“Baka medyo matagalan ako sa meeting. Puwede kang maghintay sa loob.”Isang matipid na pagtango lamang ang ibinigay ni Archer sa kanya saka siya tuluyang pumasok sa loob ng gusali.Pagdating sa opisina, agad niyang kinuha ang mga dokumentong kailangan niya para sa meeting. Ilang minuto rin siyang nagbasa ng mga reports bago tuluyang lumabas upang puntahan ang silid kung saan sila magkikita ni Benjamin.Maaga pa siya nang dumating, kaya inayos muna niya ang mga papeles sa mesa habang hinihintay ang lalaki.Hindi naman siya naghintay nang matagal. Ilang sandali pa ay bumukas ang pinto at pumasok si Benjamin, nakangiti ito habang papalapit sa kanya.“Good morning, Patrisha.”“Good morning, Benjamin.&rdqu

Chapter 24:

Kanina pang hapon makulimlim ang kalangitan sa El Nido, ngunit hindi iyon gaanong pinansin ni Patrisha. Sanay naman kasi siyang biglang umulan sa lugar, lalo na kapag ganitong panahon.Subalit pagsapit ng gabi, tila nagbago ang lahat. Malakas na ang pagbuhos ng ulan, sinasabayan pa ng malalakas na bugso ng hangin. Paminsan-minsan ay kumikidlat, na sinusundan ng dagundong ng kulog na maririnig kahit sa loob ng mansion.Nasa sala si Patrisha habang hawak ang tablet na ginagamit niya sa pag-check ng ilang reports mula sa resort. Katatapos lamang niyang makipag-usap sa isa sa mga empleyado nang mapatingin siya sa malalaking bintana.“Grabe naman ang ulan,” bulong niya sa sarili.Hindi niya namalayang ilang minuto na pala siyang nakatitig sa labas nang biglang tumunog ang cellphone niya.Agad niya itong kinuha mula sa mesa.“Hello?”“Miss Patrisha, good evening po.” Boses iyon ng isa sa mga empleyado sa

Chapter 25:

“It's getting late. Ihahatid na kita sa mansion,” usal ni Archer, na siyang nagpagising kay Patrisha mula sa malalim na pag-iisip.Masyado siyang nadala ng kanyang mga iniisip sa kung saan, nang ngitian siya ng lalaki. Kaya hindi niya namalayang nakatulala na pala siya ng ilang sandali.Ngunit nang mapagmasdan niya ang mga mata ng lalaki na nakatingin sa kanya, ay nakita niya ang pagod sa mga ito. Bukod doon, ramdam niya rin iyon sa bawat mabagal ngunit malalim na paghinga nito.Bahagya siyang napakunot ng noo.“Are you tired?” tanong niya.Saglit na natahimik si Archer bago umiling.“I'm fine.”Napataas ang kilay ni Patrisha. Hindi niya alam kung bakit, pero parang iyon na lamang palagi ang sagot ng lalaki sa tuwing may nagtatanong kung ayos lang ba ito.“You don't look fine to me.”Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Archer habang nakatingin sa kanya.“Are