บททั้งหมดของ Begging for Love: บทที่ 41 - บทที่ 50

Naging normal naman at masaya ang pagsasama namin ni Azul sa mga lumipas na mga araw at buwan. Mistulang mag asawa na ang aming turingan kung makikita ng ibang tao. Ang pamilya ni Azul ay tuwang tuwa sa naging takbo ng aming relasyon. Masayang masaya naman ako sa piling ng lalaki na ito, kaya nga na waglit na ng tuluyan sa isip ko ang mga posibilidad na pwedeng mangyari sa pagitan ng aming relasyon na nabuo lang dahil sa isang kontrata. Azul always brings me to some party that he needs to attend. Flattered ako dahil doon, lagi rin siyang may pa-flowers kahit walang okasyon. Naging mahiyain pa nga ako noong una na sinama niya ako sa isang events party, pero ng ipamalas sa akin ni Azul how proud of him na ako ang kasama niya ay naging palagay na rin ako hanggang parang naging normal na sa akin. Pakiramdam ko talaga ay wala ng sasaya sa mga kaganapan sa buhay ko na ito, dahil na bigay na ni Azul ang lahat sa akin habang magkasama kami. " Ma ko, are you ready na po!" Malambing na tawag

Nagpatuloy ang mga araw, linggo hanggang umabot na ng buwan mula ng may nangyaring hindi pagkakaunawaan sa pagitan namin ni Azul. Dumagdag pa ang kakaibang mga pahiwatig ng kanyang Ina sa tuwing nakaka-chat kami. Noon naman ay madalas kaming mag kausap sa chat pero iba ngayon talaga. Kada makakausap ko ang Ginang parang laging may pahiwatig ang kanyang mga sinasabi tungkol sa mga bagay bagay. HIndi ko alam kung sobra lang ba ako na nag-iisip o baka meron naman talagang dapat isipin. Ako nga ba ang problema? Si Azul ba? O sadyang napa-praning lang ako dahil natatakot ako sa mga posibilidad na pwedeng maganap sa amin ni Azul?Si Azul naman sa loob ng isang buwan na nakalipas ay hindi naman nagbago, parang mas naging extra sweet at caring pa siya lalo sa akin. But honestly hindi ko madama sa sarili ko ang saya sa mga nakalipas na araw. May be ako talaga na ang problema at hindi siya? O sadyang may problema naman talaga noon na alam ko, pero nagbulag-bulagan lang ako dahil akala ko ay ma

PARANG ayaw ko ng magising dahil kung ang iba ang bangungot ay nasa pagtulog o panaginip, ako naman ay habang gising at dilat na dilat. Kitang kita ko kung gaano kagalit ang mukha ni Azul habang nakatingin sa akin. Nanatili akong nakahiga sa sofa pero bukas ang aking mga mata, dama ko ang kakaibang hilo sa aking ulo. Siguro dahil sa biglang mulat at tama ng sinag ng liwanag mula sa ilaw dito sa sala. Hindi ko alam kung ano bang nangyari at bakit parang may sanib si Azul na kakaiba simula pa kagabi. Hinihiling ko na sana ay bumalik na siya sa dati niya. Ang hirap ng binabangungot habang gising na gising ka.“ Ano ganyan ka na lang?!” Nabasa ko sa buka ng bibig ng lalaki. Hindi ko marinig ang sinasabi niya dahil panay ang kitib ng ulo ko na siyang dahilan ng parang pagkabingi ko.“ Tumayo ka na at ligpitin mo na ang mga gamit mo sa kwarto ko! Ang sikip na kasi ng kwarto para sa ating dalawa! Please lang wala kang ititira na kahit ano na gamit mo! Dalhin mo lahat sa storage room para wala

AzulNagising ako na masakit na masakit ang ulo ko. Naaalala ko naman ang mga nangyari kagabi. Nang tingnan ko ang oras sa digital clock ay nakita ko na pasado alas otso na pala ng umaga. Masama talaga ang pakiramdam ko kaya kinuha ko ang cellphone ko para i-message si Julie na hindi muna ako papasok sa opisina. Nakita ko na may mga text at overseas call ulit si Erra sa akin. Ilang araw ko na siyang hindi sinasagot dahil parang ang gulo na lahat. Naguguluhan na rin ako sa babae na ito bakit biglang bumalik sa buhay ko. Pero 'yun naman ang gusto ko noon kaya nga ginamit ko si Mariemar. Pero bakit tila mas naguguluhan na ako dahil matapos may maganap ulit sa amin ni Mariemar parang gusto ko na lang ituloy ang sa amin habang wala pa naman si Erra o baka kahit bumalik na siya. After ko na mag-send ng message kay Julie ay mabilis na akong pumasok sa banyo para maligo. Saglit lang ang itinagal ko sa loob ng banyo at tsaka nag-bihis na ng sando at short.Lumabas ako ng aking silid upang magk

MariemarMabilis na lumipas ang mga araw, sa akin na nasa loob lang ako ng unit ni Azul, halos ito na rin ang araw ng uwii ni Azul. May mga messages siya sakin na marami nung nakaraang mga araw pero tipid ko lang na sinasagot ang mga ‘yun. I still want his explanation kung ano man ang mga ‘yun. Makikinig ako para naman malinawan din ako . He already texted me na nasa airport na siya. Siguro magpapagabi muna ang lalaki bago umuwi ang lapit lang naman ng palawan baka mahalata ko siya kahit pa nga alam ko na.Hindi ko na inabala ang sarili ko na maghanda at mag ayos para sa pagdating niya. Wala namang magbabago dahil hindi pa rin ako ang babae na mahal at gusto niya. Naging antukin na ko lalo ngayon pero hirap pa rin akong kumain parang wala akong matipuhan na lasa ng pagkain. Naupo upo lang ako sa sofa para sana doon na mag abang sa pag-uwi ng lalaki ng wala sa loob ko na nakatulog na ako. Nagising ako na parang may humahaplos sa aking pisngi. Nang imulat ko aking mata malungkot na muk