บททั้งหมดของ Married To A Cold-Hearted Billionaire: บทที่ 31 - บทที่ 40

Si Franco ay halos, tulad ng kanyang lolo pagdating sa personalidad, isang seryoso at malamig na tao, at nang mahulog ang loob ni Gloria sa kanyang asawa noong kabataan niya, siya rin ay naghabol sa kanyang asawa sa loob ng ilang taon, na halos naubos na ang mga pamamaraan o ideya na ginagawa at ginagamit niya sa paghabol sa lolo ni Franco bago nakuha ang atensyon nito.Napansin naman ni Aurora ang pagseryoso ng mukha ni Lola Gloria.Lola Gloria : "...""Lola, huwag ka pong mag-alala tungkol sa amin ni FRanco, hayaan mo na lang po kami sa mga diskarte namin, isa pa po naisip ko na huwag masyadong madaliin ang mga bagay-bagay sa aming dalawa pero makakaasa po kayo na kahit papaano ay sinusubukan po naming magkasundo sa mga bagay-bagay."Sa narinig ni Lola Gloria sa mga sinabi ni Aurora ay kahit papaano ay umaliwalas ang kanyang mukha. Alam niya naman sa sarili na masyado siyang aggresibo sa bagay na hinihingi niya na gawin ni Aurora at ganun rin siya sa kay Franco. Pero kilala ni Lola

Hindi maintindihan ni Aurora kung may mali ba sa siyang nagawa o may nasabi ba si Mr. Franco sa Lola Gloria nito o ang Lola Gloria nito sa kay Mr. Franco. Hindi niya mapigilang hindi mag overthink, kasi parang di naman ata nagkataon na nandun rin si Franco sa Coffee House na pinuntahan nila ni Sharon. Isang bagay rin kung bakit siya nag o-overthink dahil sa nakita ni Mr. Franco at nakaramdam siya kanina ng matinding takot na ma misunderstood nito ang nakita.Hindi niya makalimutan ang malamig na ekspresyon ni Franco, ito’y ibang-iba sa usual na malamig na ekspresyon nito sa kanya araw-araw, may kakaiba talaga kanina. Bakas sa mukha at kung gaano siya tingnan ni Mr.Franco na nag-isip ito ng masama sa kanya, sapagkat nagkataon na nakita siya na kasama si Mr. Ramos at silang dalawa lang dahil nagkataon na pumunta ng banyo si Sharon ng mga oras din na iyon.Sa kabutihang palad ay nagpasalamat siya at lumabas si Sharon mula sa banyo, at ipinaliwanag niya ito sa tamang oras, at dahil dun

"Siguraduhin niyong hindi malalaman ni Grandma ang mga pangyayaring naganap ngayon," paalala ni Franco sa mga tao sa paligid niya.Nandoon ang mga bodyguard niya na nakasunod sa kanya pati na rin ang kanyang secretary.Dahil sa ginawang pag-amin ni Georgina sa nararamdaman nito sa kanya sa publiko ay dapat lang na di ito malaman ng Grandma niya dahil sa kasal na nga siya sa pamamagitan rin ng Grandma niya at ayaw niyang maging source ito ng komplikasyon.Marami ang nakarinig, at halos lahat na nandun sa kumpanya ng mga oras na iyon ay saksi sa nakakahiyang ginawa ni Georgina. Hindi nakaligtas sa kay Franco ang mga matang nakatingin sa kanya, nagtatanong, nagulat at nagtataka.Pero gaya ng nakaugalian niyang personalidad, wala siyang pakialam. Walang anong expression sa kanyang mukha maliban sa, malamig na mga mata, seryoso habang pantay na pantay ang mga labi nito na tila hindi marunong ngumiti. Pero sa kabila ng ganito niyang expression sa mga empleyado at sa mga taong nasa paligid

Ng tuluyan ng lumagpas ang sasakyan ni Franco ay napansin naman ito ni Dominic. Nakilala niya ang convoy na dumaan. "Alam mo bang espesyal ang taong nakasakay sa convoy na iyon?”."Hmmm.. talaga at bakit naman? At kanino ba iyon?" inosenteng tanong ni Aurora."Naku iyon ang convoy ng panganay na anak ng pinakamayamang pamilya Montefalco, at pati na rin ang punong presidente ng M Corporation.”Napatango ng ulo si Aurora, "Ahh, okay, hindi ko naman kasi alam ang mga ganyan, isa pa malayo ako sa mundong ginagalawan niyo at wala naman akong interest sa mga ganyan, kaya di ko rin pinag aaksayahan ng panahon.”Napangisi na lang si Dominic sa naging tugon ni Aurora. "Hmmm, Dom, nakita mo na ba iyang si Mr. M? May tatlong ulo't anim na braso ba siya?"Humalakhak naman si Dominic sa sinabi ni Aurora kahit alam niya namang biro lang nito ang sinabi pero sumagot pa rin ito sa tanong ng babae, "Sa totoo lang oo, nakita ko na siya at wala naman siyang tatlong ulo at anim na braso, gaya rin siya

KINABUKASAN, pagkatapos bumangon ni Aurora, siya'y agad na pumunta sa balkonahe upang diligan ang kanyang mga bulaklak at halaman, at saka tinitigan ang mga bulaklak na iyon.“Mukhang kailangan ko atang tumambay dito araw-araw after kong bumangon dahil kapag tinitingnan ko itong maliit na hardin, nagiging maganda ang aking mood, at ang kaunting di-pagkakasundo na meron ako kay Franco ay nawawala, isa pa dahil rin naman kay Franco kung bakit maganda at maayos tingnan ang hardin na ito, salamat sa mga binili nitong bulaklak.” sabi ni Aurora sa sarili habang patuloy sa pagdidilig ng mga halaman niya.Pagkatapos niyang asikasuhin ang mga halaman niya ay pumasok si Aurora sa kusina upang ihanda ang almusal nilang mag-asawa. Sa kabilang banda ay agad namang bumangon si Franco, lumakad siya patungo sa pinto ng kusina, tinitingnan ang masigla at abalang anyo ni Aurora, at ang dalawang mahigpit na nakasara niyang mga labi ay bumati sa kay Aurora, " Ma-Magandang umaga."Tumango naman si Aurora