Yna POV Walang-tigil sa pag-agos ang mga luha mula sa aking mga mata. Kinonekta ko ang cellphone sa aking kotse gamit ang hands-free calling system para tawagan sina Eliza at Stacey. Nauna kong tinawagan ay si Eliza. Mabuti na lamang at sinagot kaagad ang aking tawag. "Napatawag ka, may problema ba? Umiiyak ka?" "Eliza, pakiusap punta ka ngayon sa bahay. Papunta na rin ako ro'n. I need you right now, please?" "Of course, sige magkita na lamang tayo," ani Eliza sa akin at mabilis na pinàtày ang tawag. Dàmn, I need to focus. Mahirap na kapag nadisgrasya ako sa pagma-maneho. Napuno ng matinding pangamba ang aking puso. "Panginoon ko ikaw na po sana ang bahala sa anak ko..." Muli, tumulo ang masaganang luha mula sa aking mga mata. Halos paliparin ko ang sariling kotse patungo sa bahay kung nasaan ang aking mga anak. Damang-dama ko ang bigat sa aking puso. Hindi ko akalaing gano'n lang kadali kong kalimutan ako ni Zeus. Ang masaklap pa sa lahat ay mas pinagkatiwalaan ng asawa ko
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
