บททั้งหมดของ Mr. CEO, Marry My Mommy: บทที่ 31 - บทที่ 40

Guia POVNapapikit ako sa ginawa ni Jacob. Pakiramdam ko ay umakyat lahat ng dugo ko sa ulo. Naroon ang mga kasambahay sa kitchen at nakaantabay sa bawat galaw ng amo ng mga ito.“Hindi ka man lang nahiya sa mga empleyado mo,” reklamo ko kay Jacob. Pinahid ko pa ang labi ko na hinalikan niya. Tiningnan ko rin ang mga kasambahay na todo pigil ang ngiti sa mga labi.“Bakit naman ako mahihiya kung pati sila ay kinikilig. Tama ba ako?”“Yes, Sir!” sabay-sabay na sagot ng mga tauhan nito.Nang tingnan ko si Jacques at masama ang tingin nito sa akin na parang may kasalanan ako rito.“May problema ba tayo, Mr. Larsen?” tanong ko kay Jacques.“I knew it! Ikaw ang dahilan kung bakit nag-back out ang taga-Green Living,” akusa ni Jacques sa akin.Nagpanting ang tainga ko sa akusasyon niya sa akin. Naglakad ako palapit kay Jacques.“They pulled out because their endorser, my half-sister Melinda, has a hand on it. And just to fill you in, anak ako ng may pinakamalaking shares ng Green Living. Desi

Guia POVDumating ang apat na bodyguards na kinuha ni Jacob para sa kambal. Gusto ko pang matawa lalo at para silang men in black na guard ng bangko. Pawang matatangkad at maskulado pa. Nakakatuwa pa lalo at sa apat, kambal pa ang nakatokang magbantay kay Vivienne.“Daddy, can I name them? I want to have them named B1 and B2,” ani Vivienne. Seryoso pa ang anak ko pero natawa ang dalawang lalaki na nagngangalang Benedict at Benjamin.“Anak they are not like the cartoon characters bananas and pajamas, right?” Katulad ko, pigil ang tawa ni Jacob sa tanong niyang iyon. Kahit ang kambal ay natawa rin sa request ni Vivienne. Bakit ba kasi ang daming kaartehan itong anak ko? Saan ba niya nakuha ang mga kawirduhan na pinagsasabi nito?“Okay lang naman po kung ‘yon ang gusto ng aming munting amo.” Nakangiti pa ang dalawa na halos sabay na sinabi iyon.“Well, narinig mo naman mommy, walang angal ang mga bantay ng prinsesa natin. Ang hinihiling ko lang sa inyong dalawa ay bantayan ng maigi itong

Guia POV“Salamat, Tita Jo. Akala ko ay totoo na hindi ako anak ni Papa. Hindi ko matanggap na inaakusahan niya ng pagtataksil si Mama. Hindi kayang tanggapin ng puso ko na dinungisan niya ang dangal ni Mama para lang bigyan ng katwiran ang pagpatol niya sa Gracia na ‘yon.”Niyakap ko nang mahigpit si Tita Jo. Ngayon mas higit kong kailangan ang pagdamay niya sa laban na kakaharapin namin para mabawi ang nararapat na para sa akin.“Huwag kang mag-alala, hija nasa akin ang lahat ng papeles para magpatunay na mas malaki ang karapatan mo kaysa sa ama mo. Nakahanda ako sa haharapin natin. Bago pa man nagkasakit si Guada ay palihim na kaming nagkaroon ng ugnayan para nga isaayos ang para sa’yo. Now, gusto kong malaman mo na hindi mo buong kapatid si Darryl. Anak siya ni Armando at Gracia.”Parang bomba na sumabog sa aking pandinig ang rebelasyon ni Tita Josephine. Habang lumalaki kami ay hindi naman iba ang trato ni Mama kay Kuya Darryl. Mahal ni Mama si Kuya at palagi niyang pangaral sa a

Jacob POV I closed the gap between our faces. She closed her eyes but her lips were open, as if anticipating my kiss. “Open your eyes, Guia. I want you to see me while I mark you mine,” sabi ko pa. Sumunod naman siya sa sinabi ko. Mas napansin ko ang similarity ni Vivienne sa kanya. While Gio is my mini version. I cupped her face and torridly kissed her. As she is sitting at the wooden table, I made sure she is comfortable. “Hindi ka magsisi, Guia.” Muli kong siniil ng halik ang labi ni Guia. Napaungol ako nang ikinawit na niya ang kanyang mga braso sa aking balikat. It’s like an invitation that I can do whatever pleases me. Nag-umpisa nang lumakbay ang aking kamay sa kanyang katawan. She is indeed gorgeous. Despite having twins, it didn’t ruin her figure. Kahit pa panay modest ang pananamit ni Guia, hindi nito naitago ang perpekto nitong alindog. Dahan-dahan kong binaba ang zipper ng dress nya, pati na rin ang hook ng kanyang bra. Nagmamad

Guia POV Kahit naiilang, sumunod na kaagad ako kay Jacob. Nakahiga na siya sa tabi ni Vivienne kaya wala akong choice kundi tabihan siya para pag gising ni Gio, ako ang mabungaran niya. Nakadantay pa ang kanyang kamay sa katawan ni Vivienne na bahagyang kumislot. Dagli niya itong hinagod at kaagad naman kumalma ang anak ko. Wala kaming imikan lalo at tumalikod ako sa kanya. Kanina pa siya nakapikit pero mababaw pa rin ang kanyang paghinga, tanda na hindi pa tulog si Jacob. Winaglit ko ang mga bumabagabag sa isipan ko at ilang saglit pa, nilamon na ako ng antok. Kinabukasan, naalimpungatan ako sa hagikgik ni Vivienne. Bahagya kong minulat ang aking mata at nasa tabi ko na ang makulit kong anak. “Good morning, mommy. Wake up ka na, po.” Si Vivienne na mismo ang umayos sa buhok kong dumikit pa sa mukha ko. Bumangon na ako lalo at panay hila ni Vivienne ng kamay ko papunta ng banyo. “Mommy, let’s wash your face so that you will look prettier.” Napailing na