All Chapters of Mr. Ceo's First Love: Chapter 11 - Chapter 20

Sobrang bilis tumakbo ni Alexis, kaliwa't kanan kong hinabol-tingin para lang masundan siya, pumasok pala siya ng elevator at umakyat sa rooftop. Sinundan ko rin ito agad ngunit pagkarating ko dito sa itaas, Alexis is standing on the edge of the rooftop while nakadungaw ito sa ibaba, one step closer and she will fall from the 5th floor. Halos hindi ako makahinga sa kaba kaya tumakbo ako para hilahin siya dahil walang mataas na harang ang rooftop dito."Alexis, please listen to me first. Huwag kang magpadala sa emosyon mo, kailangan mong maging matatag. You need to fight Alexis." "Fight for what? for myself? Mr. Raven, I feel betrayed." Hagulhol na pagkasabi nito. "Mommy Luticia didn't tell me about that car accident na kasama pala ako, ang boung akala ko ay may sakit lang ako. Bakit kailangan pa niyang itago sa akin. Kahit ang sakit ko ay hindi ko alam na I have dissociative amnesia, a-akala ko e-epekto lang ito ng mga gamot na iniinom ko kaya wala akong maalala." "Please kalma ka

Warning: This chapter contains Rated-Spg. Pabaling baling ang aming mga labi sa mainit na gabi. Mayamaya ay huminto ito. "Please be gentle, Raven," saad niya habang nakapatong sa akin. I told her na tumayo muna kasi gusto kong yakapin siya saka gusto kong isout sakanya ngayon ang binili kong kwentas. Nang papunta ako ng hospital kanina ay bumili ako ng necklace para sakanya. Dahan dahan kong sinout ito habang nakatalikod siya, she was surprise at hinawakan ang pendant nito. "Thank you," saad nito habang kinuha ang dalawa kong kamay para mag back hug sakanya. "Are you sure you want to do it? If you're not ready, I'm willing to wait," sambit ko habang nakayakap parin mula sa likuran niya. "Yes, I want to give my all to you before I forget everything."Hindi ko alam anong ibig niyang sabihin, alam ba niya na dadating ang panahon na makakalimutan niya rin ang lahat? I can't resist this feelings anymore. I slowly kiss her neck, under her ears, down to her back and slowly putting m

Note: Dissociative amnesia is a disorder characterized by retrospectively reported memory gaps. These gaps involve an inability to recall personal information, usually of a traumatic or stressful nature.Alexis has a Localized dissociative amnesia. (Memory loss that focuses on specific trauma. Kagaya kay Alexis naalala niya ang ibang pangyayari 15 years ago pero may mga specific part na hindi niya maalala) -------------(Continuation of chapter 13) Raven Chua's POV: Nagpahinga kami kaagad after what happened kay Alexis. I asked her kung anong naramdaman niya sabi niya ay dahil lang daw siguro iyon sa gutom kaya nahilo siya. Naghanda na kami para sa Unang trial sa kaso ni Mr. Illustre. Tinawagan ko narin si tita Luticia na sumunod nalang pati si Ms. Jenica at si Kiko. Pagpasok ko ng kwarto ay napansin kong hindi mapakali si Alexis. "Mayron kayang bumabagabag sa isip niya?" tinawagan ko muna si tita para kausapin si Alexis. We decided na hindi ipa alam sa court na may dissociative a

Nasa condo kami ngayon nila Alexis, kina tita Luticia. Kasulukuyang natutulog si Alexis sa kwarto. Tita Luticia explained about dissociative amnesia. There are different types of raw ang dissociative. Sa case ni Alexis ay nag-iba ang level nito. Ngayon ay nakalimutan niya ang present memories niya while ang childhood memories niya ay nananatili. Sa totoo lang nagselos din ako ah. Si Evan lang naalala niya. Nasa kulungan narin si Mr. Illustre at sina Ms. Nica at kanyang Ina ay lumipad raw abroad. Nagpapasalamat rin ako sa lahat ng tulong ni Evan. Nakilala ko si Evan noong time na tinatayo ko na ang kumpanya dahil naghahanap ako ng mga kasagutan sa nangyari sa mga magulang ni Alexis. Sa lahat ng mga nangyari, marami rin akong natutunan. Hanggang ngayon hindi ko lubos akalain na ang daming nagpapasalamat sa akin dahil nabigyan rin ng hustisya ang mga masamang ginawa ni Mr. Illustre. Nandito kami ngayon sa loob ng room ni Alexis, hinihintay ko rin na magising siya. Paano ko kaya ipaki

Kinabukasan ay bumisita kami sa bahay namin, gusto ko lang ipakita sa kanila ang loob ng bahay namin. Nakakita kami ng mga photo album na sobrang tagal na nandito sa bahay. Si Raven ay nakatingin lang sa mga picture frame na nakasabit sa wall. Bigla itong tumawa habang nakatingin sa picture frame ko. "Ang cute mo dito Alexis." Nagtataka ako bakit alam niya na ako 'yon halos hindi na nga ako makilala sa litrato na 'yon dahil sa dami ng alikabok at sa sobrang luma na nito pero si Raven, alam niya agad na ako 'yon. Napawi ang ngiti niya ng napansin niya ang reaksyon ko. “S-sorry, nag assume kasi ako na ikaw to hindi ba ikaw 'to?" tanong nito na halatang nauutal ang kanyang pagsasalita. "Ako 'yan, bakit may problema ba tayo diyan?" Tumawa nanaman siya ng malakas. Tawang tawa talaga si Raven kapag nagsasalita ako. Minsan, pakiramdam ko na dati pa kaming magkakilala.Pagkatapos namin bumisita dito sa bahay ay dinala ko naman sila sa pinakasikat na falls rito sa Camiguin. Sabi ko walan