Lahat ng Kabanata ng Beastly: Dmitri Corcuera: Kabanata 71 - Kabanata 80

“Enjoy, Mom and Dad,” ani Dim tapos ay yumakap sa mga magulang niya. “Enjoy po kayo ro’n,” saad ko rin tapos yumakap sa kanila pagkatapos ni Dim. “That’s for certain. Mag-iingat kayo rito, at tumawag kayo agad kapag may problema,” sagot naman ni Tito nang humiwalay na ako sa yakap sa kanila. Kaninang tanghali ay sabay sabay kaming nag-lunch, tapos ay bumalik kami sa trabaho ni Dim. Alas cinco nang umalis kami tapos ay bumiyahe na kami pa-airport para ihatid sina Tito at Tita. 6:30 PM ay naroon na kami, alas siete raw kasi ang flight nila. Balak nga naming mag-dinner pa sana na magkakasama pero baka mahuli na raw sila. Medyo traffic din kasi kaya gano’ng oras na kaming nakarating. “I’ll send some pictures and update you, guys, from time to time,” ani Tita. Ngumiti pa siya sa amin at muling yumakap bago sila naglakad na paalis. Pinanuod naman namin sila ni Dim at nagkatinginan pa kami. He flashed me a small smile an

Ang dami naming napagkuwentuhan habang kumakain ng dinner. Nalaman ko na lang din na kaya pala matagal na hindi nakapagparamdam si Roy ay dahil nang-ibang bansa siya. Kauuwi lang niya halos nang tumawag sa kanya si Ate Gigi nung isang araw. Si Dim naman ay tahimik lang na kumain at hinayaan kami na mag-usap usap. Nang matapos kaming kumain ay nagpasya kami na magpahinga muna, tapos ay lumabas para uminom. Boring daw kasi kung sa VIP Room kami iinom, eh wala kaming ibang nakikitang mga tao. Hindi gaya sa labas ay may live band, tapos kapag nagpapahinga sila ay may disco, maraming mga nagsasayawan. Bago kami humanap ng puwesto ay nagpasya muna kaming mag-CR lahat. Mabilis lang ako sa loob. Lumabas din ako agad mula sa banyo at agad na naabutan si Dim na hinihintay kami. Prente pa siyang nakasandal sa pader. Mukha talaga siyang model kahit na ano ang gawin at kilos niya. Medyo napangiwi pa nga ako kasi pansin ko na ang dami

The next day, we took Dave out just like what we discussed last night. Mga bandang alas otso na nga ata kami nagising kaninang umaga. Kung hindi kasi ako nagkakamali ay parang alas dos na ng madaling araw kami nakatulog. Imagine? Kaming dalawa lang ang magkausap sa loob ng mahabang oras pero hindi kami nainip? It’s something that I should be proud of. Kasi alam ko na kahit pa walang sense ang topic namin ay interesado pa rin siya sa mga naririnig niya sa akin. Iba kasi ang dating kapag nainip sa ’yo ang boyfriend mo. Para bang sinasabi niya na hindi siya interesado talaga sa ’yo… hindi siguro sa lahat, pero para sa akin gano’n ang dating no’n. Pagkagising namin kaninang alas otso ay naligo lang kami, kumain ng almusal tapos ay nagpasyang magpunta na sa bahay ampunan. Hindi naman kami nahirapan na kumbinsihin si Nay Myrna na ilabas si Dave. Kilala naman niya kami at alam ko na may tiwala siya sa amin. At isa pa, ilang linggo na lang a

“Mukhang effective ang pagmasahe mo sa akin kagabi at nung isang araw. Hindi na masakit ang likod ko,” wika ni Dim. Napangiti naman ako bago marahang tumango. “I’m glad, Dim. Basta kapag may masakit o may problema sabihan mo lang ako, ah? Para maalagaan kita.” Kasalukuyan kaming nasa sasakyan niya at bumabiyahe papunta sa opisina kasi may kailangan muna raw siyang tapusin saglit. Ang bilis kasing lumipas ng mga araw. Today is Tuesday and just like what he said, we’re going back to Pangasinan to meet Mr. Martinez. Nang makarating ay dumiretso na siya sa opisina niya, ako naman ay sa pantry para magawan ko siya ng kape. It’s just eight in the morning. Sabi niya ay baka alas nueve na raw kami makabiyahe papunta sa Pangasinan. Habang gumagawa nga ako ng kape ay agad akong nilapitan ng tatlong monay. “Akala ko kailangan niyo magpunta sa Pangasinan, Miss Ali?” tanong ni Rose. “May kailangan lang daw tapusin saglit

Inilapag ko ang kape ko sa mesa sa may pantry tapos ay umupo sa isang bakanteng. Humikab din ako kasi medyo inaantok pa ako. Alas dose na ata kami ng hating gabi nakauwi ni Dim kagabi. Hindi rin kami agad nakatulog tapos ay ang aga pa naming nagising ngayon para sa trabaho. Si Dim ay nasa opisina na niya, pinagdala ko siya ng kape tapos ay nagpasya ako na dito na lang sa pantry magkape. Hindi ko naman kasi gustong abalahin si Dim sa trabahong ginagawa niya. Sa ngayon ay hinihintay ko sina Lou, baka lang kasi may mga bago silang tsismis na baon, para lang magising ang diwa ko. I took a sip on my coffee and sighed heavily. Inaantok pa talaga ako. “Good morning, Miss Ali!” nakangiting bati ni Lou sa akin mayamaya lang. “Good morning,” bati ko rin pabalik. Pinanuod ko naman siyang gumawa ng kape niya. Nang matapos ay umupo na rin siya sa isang silya na nasa harap ko at inilapag ang dalang kape sa mesa.