Tous les chapitres de : Chapitre 241 - Chapitre 250

Napakaduwag ba ni Zephyr kaya kailangan niya ang mga taong ito para palakasin ang loob niya upang pumasok sa sarili niyang bahay?“Cordelia, umidlip ka muna,” ang mahinang sinabi ni Linda. "May bibilhin lang ako sa baba."Tumango si Cordelia at ipinikit ang kanyang mga mata sa pagod.Maingat na isinara ni Linda ang pinto at bumaba siya. Nakakrus ang kanyang mga braso habang papalapit siya sa dalawang lalaki.“Mar—” Kinagat niya ang kanyang mga labi at binago ang kanyang sasabihin. "Mr. Hamerton, matutulog pa lang si Cordelia. Kung babalik ka ngayon, huwag kang gagawa ng ingay. Naghihilom na ang mga sugat sa katawan niya, pero kinalulungkot ko na baka matagalan bago maghilom ang sugat sa puso niya."Seryoso ang ekspresyon ni Zephyr habang tumatango siya. "Salamat.""Hindi mo ako kailangang pasalamatan." Tumingin sa kanya si Linda. “Hindi ka rin niya basta-basta kayang iwan. Hindi niya lang matanggap ang mga bagay sa ngayon. Kausapin mo siya ng dahan-dahan. Magiging ayos din siya."

“Sa tingin ko dapat mo siyang isama pabalik sa Centrolis. At least nasa Hamertons kami ng dad mo. Hindi namin hahayaan na makaranas ng anumang paghihirap si Cordelia.""Salamat, Aunt Cloud." Pilit na ngumiti si Zephyr. "Natatakot ako na baka mas galit siya sa’kin kapag ginawa ko ‘yun."“Nahuli niyo na ba si Marcus?”"Hindi pa," ang sagot ni Zephyr ng may mababang tono. "Tuso ang taong nagtakas sa kanya at pamilyar siya sa mga suburb ng Jangasas, lalo na ang mga lugar sa tabi ng ilog. Tinakpan niya ang kanyang mukha noong malapit siya sa mga lugar na may mga surveillance camera. Wala ring registration plate ang sasakyan, kaya mahirap itong imbestigahan.""Sabihan mo lang ako kung kailangan mo ng tulong ko," ang sabi sa kanya ni Kate.Tumingin si Zephyr sa kanya ng may pasasalamat at tumango. Nagtanong siya, "Kailan kayo babalik ni Zennie?"“Sa tingin ko, sa darating na dalawang araw. Oras na para mag-focus si Zennie at maghanda para sa kanyang university application!"Noong sinab

Tumaas ang isang kilay ni Cordelia at hindi niya alam kung matatawa siya o mapapangiwi.“Nagdala siya ng isda, gulay, at marami pang iba. Halos mapuno ang refrigerator natin!" Kumunot ang noo ni Xyla at tinuro ang balkonahe. "Tingnan mo, nakatambak doon ang mga natira! Binili ba niya ang supermarket?"Inalalayan muna ni Cordelia ang kanyang ina sa pag-upo at titingnan sana niya ang kusina noong lumabas si Zephyr para ihain ang mga pagkain. Pareho silang natigilan nang magtagpo ang kanilang mga mata.Ibinaba ni Cordelia ang kanyang ulo para iwasan ang tingin ni Zephyr at pumasok siya sa kusina.Parang may dumaang bagyo sa loob. Tumawa si Cordelia. Kinailangan niyang linisin ang kalat sa huli.Naalala niya na noong una silang nagkasama, lagi siyang naghihintay na pagsilbihan niya siya na parang isa siyang master. Ilang beses na siyang nagluto, ginulo niya ang kusina. Hindi ito maintindihan ni Cordelia noon—ganun ba kahirap ang mga gawaing bahay?Naiintindihan na niya ito ngayon. Lu

Ang lahat ay nakatingin kay Zephyr sa sandaling nagpakita siya.Ang malamig at istriktong mukha ni Liam ay naging mahinahon ng konti.“Nakabalik ka na?”Tumango si Zephyr. “Opo, grandpa.”Tinaas ni Liam ang baba niya, sumenyas siya na umupo si Zephyr. Ngunit, lumapit si Zephyr patungo sa gitna ng meeting room. Tumayo siya at tumingin siya ng malamig sa lahat. Ang makapangyarihang aura ay halos nakakasakal.Tumingin si Matthew kay Zephyr, nabigla siya. Kumibot ang sulok ng mga labi niya habang pilit niyang ngumiti.“Nakabalik ka na, Zen?”“Mukhang ayaw mo na nandito ako, uncle?” Ngumisi si Zephyr.“Ano! Ako lang ay—”“Nag aalala ka lang na aagawin ko ang atensyon mula sa inyo ng pinsan ko, hindi ba?”Namutla ang mukha ni Matthew sa galit. Tumitig siya kay Zephyr.Lumapit ng kalmado si Zephyr, tumingin siya sa upuan niya, at tumawa siya. “Sa tingin ko ay nasa maling upuan ka. Akin ito.”“Ikaw…”“Kahit na kulang ako sa pagiipon ng pondo, hindi mo kailangan mag alala tungkol d

Tumawag ang landlord, tinanong nito kung gusto pa ni Cordelia na ituloy ang pagrenta sa lugar.Sumikip ang puso ni Cordelia dahil marami siyang alaala kasama si Zephyr dito. Kahit na galit siya kay Zephyr, ayaw niyang itapon ang lahat ng mga alaalang ito.“Magsalita ka, Mrs. Grist!” Ang sigaw ng landlord, “Ipaparenta ko ito sa iba kapag hindi ka sumagot! Ang unit ay bumebenta na parang isang hot cake!”“Hindi niyo ito pwedeng iparenta sa iba!” Ang sabi ni Cordelia. “Pumirma kami ng one-year contract, at hindi pa ito expired!”“Hindi pa nga, pero kailangan mong magbayad ng renta, Mrs. Grist!”“Wag kayong mag alala. Hindi ako magkakaroon ng utang na renta!” Ang sabi ni Cordelia. “Magbabayad na rin ako!”“Pati, tandaan niyo na hindi ako isang Mrs. Grist!” Tinaas niya ang boses niya at binanggit niya ng klaro ang bawat salita sa landlord. “Ang asawa ko ay si Mr. Hamerton!”“Ah… Okay, Mrs. Hamerton!” Walang pakialam ang landlord kung Grist o Hamerton ito, basta’t makuha niya ang baya