บททั้งหมดของ Married a Secret Billionaire: บทที่ 371 - บทที่ 380

Hindi nakasuot ng pantalon si Josiah! Wala siyang suot na pantalon! "Ahh! Bwisit!" Nagpatuloy sa pagsigaw si Josiah at natataranta siyang kumuha ng isang pirasong damit mula sa gilid upang takpan ang kanyang sarili. Takot na takot ang babae, nanginginig siya habang nakayuko siya sa lapag habang nakaharang ang mga kamay niya sa kanyang ulo. Kasabay nito, may taong kumatok sa pinto ng dressing room. Biglang tumigil sa pagsigaw si Josiah at gulat na gulat pa rin siya noong may narinig siyang nagtanong, "May tao ba dito? Pwede ba akong pumasok?" Boses ito ng isang lalaki. Medyo naguluhan si Josiah. Bubuksan na sana niya ang pinto noong may humawak sa kanyang paa. Pagtingin niya sa baba, gumapang ang babae sa harap niya, at hinawakan ang kanyang paa. Naluluha ang mga mata ng babae. "Huwag…" Nakiusap ang babae. "Huwag mong bubuksan ang pinto. Huwag mong sabihin na nandito ako…""Ano?" Naguluhan si Josiah. "Anong nangyayari?" "Pakiusap!" Nagsimulang lumakas ang mga katok

Biglang naramdaman ni Josiah ang pagtibok ng kanyang puso. Hindi na niya ito makontrol.Parang may magic si Kelly. Ang kanyang mga mata ay parang isang mahiwagang mundo na tumukso sa kanya upang galugarin.Napatingin siya sa kanya sa isang daze at naramdaman ang kanilang paligid na biglang natahimik. Parang lahat ng ilaw sa mundo ay nakatuon sa kanya.Umihip ang malamig na simoy ng hangin, na nag udyok sa mga ubo ng dalaga. Inalis nito si Josias sa kanyang daze, at tinanggal niya ang kanyang jacket para i drape ito sa kanya.“Ayos lang ako…”“Isuot mo ‘to!” Hinila ito ni Josiah sa paligid niya. "Hindi ba mahina ang katawan mo? Hindi ka nilalamig!"Dinilaan ni Kelly ang labi at tahimik na tumingin sa kanya.May mga ingay mula sa auction, at ang mga tao ay naglalakad na patungo sa pintuan."Mukhang tapos na," sabi ni Josiah. “Uh... Papauwiin na kita. Saan ka nakatira?"Umiling si Kelly. Parang panaginip lang lahat ng nangyari. Ngayong oras na para gumising, dapat na siyang bumal

"Masusunod, sir." Tumango si Robert.Kaya lang, low-profile at misteryoso si Rowan. Hindi niya kailanman nagustuhan ang paggawa sa publiko. Kaka-attend pa lang niya pero hindi naupo sa auction, kaya't hindi marami ang nakakita sa kanya."Baka mababantayan siya kung hihilingin nating magkita tayo." Naisip na ito ni Zephyr."Kung gayon... sa ilalim ng pangalan ni Mr. Matthew?""Hindi na kailangan." Napangisi si Zephyr. "Sabihin mo gusto siyang makilala ni lolo!"Natigilan si Robert bago sumagot, "Mm, ito ay isang ideya din. Kung tutuusin, mahalaga ang reputasyon ni Elder Mr. Hamerton. Hindi pwedeng basta-basta lang si Rowan."Napangiti si Zephyr bago tumigas ang ekspresyon niya sa sumunod na segundo. Napayuko siya at napabuntong-hininga sa sakit—parang may tumatama sa mga tuhod niya."Sir, ayos ka lang ba!?" Medyo nataranta si Robert.Agad siyang tinitigan ni Zephyr para patahimikin dahil nasa kusina pa si Cordelia.“Ayos lang ako.” Ginalaw niya ang kanyang mga binti. "Hindi na

”Napakasama mong tao!”Pulang-pula sa galit si Rowan.Ngumisi sa kanya si Matthew na may masamang tingin at masamang intensyon.Si Rowan ay walang kaalam-alam tungkol sa pag-crash ng pribadong jet ni Zephyr. Nakilala niya si Matthew sa ilang mga kaganapan noon, at sila, sa karamihan, ay maaaring ituring na mga kakilala.Ang Irwins sa Southeast Aciatic ay nagpatakbo ng isang komersyal na paliparan maliban sa paggawa ng mga gamot. Ang ilang malalaking air terminal sa rehiyon ay nasa ilalim din ng kanilang awtoridad.Iyon ay kung paano nagkaroon ng ideya si Matthew. Kahit papaano ay nagdala siya ng technician sa airport nang hindi nalalaman ni Rowan at pinag-isipan ang eroplano ni Zephyr... Pagkatapos ay gumawa siya ng insurance policy na may malaking halagang insured at sinabi kay Rowan na siya ang benepisyaryo ng daan-daang milyong dolyar.Kahit kailan sa panaginip ni Rowan ay hindi niya maiisip na siya ay ma-frame para sa kasuklam-suklam at kasuklam-suklam na lawak na ito!"Mr.

Nagsalin lang si Cordelia ng isang basong tubig at uminom, kaya muntik na niya itong maidura.Binaba niya ang tawag at lumabas ng kwarto.Tila naiinip si Mona sa labas at pinandilatan siya ng masama."Ano ito? Tinatawag mo itong propesyonal?" sigaw niya. “Imperial Media’s a capable company in showbiz. Paanong may ganitong ahente!? Nasaan ang kagandahang-loob nang dumating ang artista at iniwan lang sa gilid!?"Hindi ito kinaya ni Mr. Smith. "MS. Adams, naging magalang ka ba noon?"Tumingin nang masama sa kanya si Mona."Ms. Si Cordelia ay ang senior assistant ni Madam Baker. Siya ang nangangasiwa sa lahat ng aktibidad, iskedyul, pagsasanay, at iba pa ng mga artista. Maging si Neil Harris ay kailangang sumunod sa kanyang kaayusan!"O sa tingin mo ba ay mas mataas ang katayuan mo kumpara kay Mr. Harris?"Mabigat ang mga sinabi ni Mr. Smith. Napaatras si Mona sa galit.Ngumiti si Cordelia at kinuha ang isang folder sa desk. Naglalaman ito ng mga iskedyul ng ilang mga artista sa k