ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / APPLE OF THEIR EYES / บทที่ 11 - บทที่ 20

บททั้งหมดของ APPLE OF THEIR EYES: บทที่ 11 - บทที่ 20

29

CHAPTER 10

UNLIKE the night they touched me where I couldn't distinguish my senses, it feels different right now."Ngh." I whimpered when I felt hands touching all over my body. Hindi ko man makita ng maayos ang aking kapaligiran ay alam ko naman kung sino ang mga ito."Mas'yado na siyang mainit. We need to do it fast." May naririnig akong boses na nag-uusap.Isang malamig na kamay ang dumampi sa aking pisnge at may naramdaman akong hininga sa aking tainga."Hold still, darling," the voice whispered quietly, "The two of us is a little big."Napaungol ulit ako nang maramdaman ko na may pumasok sa aking pagkababae. Ang init sa aking katawan ay mas lalo lamang lumala, pero habang tumatagal ay nakakayanan ko naman itong indahin."Up we go." May humila sa akin paupo. Dalawang kamay ang pumwesto sa aking bewang habang patuloy ang paglabas pasok ng kung sino man ang umuna sa akin.Two fingers went inside my mouth. "Goo
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 11

WE didn't waste any time and immediately escaped. Hindi ko alam kung coincidence lang ba ang nangyayari o kasama ito sa plano ng lalaking 'yon."T-teka, bubuhatin mo ako?" tanong ko kay Deon habang papaalis na kami."Why not? Magaan ka naman." Sinara niya ang pintuan at sumunod sa kanyang likuran si Liam na patingin-tingin sa paligid."Pero mabigat ako." "What?" He chuckled. "Mas mabigat pa yata ang isang sako ng bigas sa 'yo," he uttered. Nilibot niya rin ang kanyang tingin sa paligid bago tumingin ulit sa akin. "Hold on tight, darling.""Wha-" Wala sa oras akong napahawak sa kanyang leeg ng bigla itong tumakbo.Are they even human with this kind of speed? Para akong nakasakay ng motor. Why are they so scared about the army? Magkaaway ba ang mga ito? Kilala ba nila si Leon?Tumigil kami sa isang parte kung saan may malaking kahoy. Deon is inspecting the area carefully."Nasaan si Liam?" Bulong ko rit
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 12

A MONTH LATER"Ayos ba?" Nakangisi kong tanong kay Deon na hindi pormado ang ekspresyon."Ewan," tanging sagot niya at umiwas ng tingin. I rolled my eyes. "Huwag ka magtampo, walang lalambing sa 'yo," biro ko rito at tumingin ulit sa salamin.My hair is in short pixie style and I dyed it in a brunette color. I tried my best to tighten bandages around my chest, especially that we're going out today."Kailangan ba talaga niyang sumama?" Narinig kong kinausap ni Deon si Nico, ang leader ng organisasyon na ito."Hayaan mo siya.""Nics!" Saway niya.I looked at them again when I was finally done retouching my final look. "Deon, tumigil ka na lang." Inayos ni Nico ang kanyang eye patch sa kanyang kaliwang mata at binuklat ang newspaper na nasa lamesa. "She trained for this, she's not a baby," malamig na paalala nito sa lalakeng hindi mapakali.Linapitan ko siya at sinapak ang kanyang likod. "Tigil
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 13

MALAS yata ako ngayong araw. Hindi gumagana ang marka na iniwan sa akin ni Deon at wala pa ring malay si Leon na ngayon ay tahimik lang na nakahiga sa damuhan. I managed to save this idiot.Unfortunately, he was alive.Believe me; naubos ang lakas ko para lang matulak ito. Iiwan ko na sana ito dahil hindi ko naman siya responsibilidad pero hindi naman ako gano'n ka-harsh na iwan ang taong 'to. It was so f*cking hard to pull out those five arrows stuck on his back.Ano kaya ang nangyari rito? Psh. Hindi ito ang oras para mag-alala ako sa iba. Maayos na ang kalagayan niya dahil pinatigil ko ang pag-agos ng dugo gamit ng cloak ko. I tore it apart so I could bandage his wounds.D*mn it. I can't decide if I should leave him or wait here. Bakit ba kasi nakakaawa ang taragis na 'to? This bastard. How did he even had the strength to drag me in here? Minsan talaga mapapaisip ako kung tao ba 'to o tae.Kinamot ko ang aking ulo at doon narealize ko
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 14

"DEON, papatayin mo ba ako?" Hindi ako nag dalawang isip na tanungin ang lalaking seryosong nakatingin sa akin ngayon.His long red hair almost shimmered under the moonlight. Ang kanyang mga mata ay para bang umiilaw dahil din sa liwanag.Hindi siya sumagot, but his expression softened. Lumuhod ito upang matingnan ako ng mabuti.T*ngina, ang hirap din huminga dahil napakabigat ni Leon na nakadagan sa akin. Bakit ba kasi ang lalaki ng mga tao rito?"You really believe him?" His voice is trembling like a scared cat. He was about to touch me but I shouted, "Huwag kang lalapit!" banta ko sa kanya nang makitang gumalaw ito.Parang ang tagal lumipas ng oras ng gabing 'to. I can hear the crickets as I wait for Deon's answer."Ara, siya ba talaga ang paniniwalaan mo? Sa tingin mo ba talaga ay papatayin ka namin after all this time?" He asked in disbelief and facepalmed.Oo. Hindi ako madaling magtiwala. Lalo na kung al
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 15

IT was super awkward when we finally arrived in his mansion. Mukhang wala ring ideya ang parents sa pagbili nito sa akin.He dragged me into his room and locked it. Pumunta siya sa kanyang maliit na lamesa, kumuha ng ballpen at may sinulat. Tulala lang naman ako doon na naghihintay sa kanya.After like, two minutes, bumalik ito sa higaan at dahan-dahan na siniksik sa aking kamay ang papel na kanyang sinulat kanina.He looked around before nodding at me. Naintindihan ko naman ito at agad na binuklat ang papel para mabasa ang sinulat niya.Napanganga ako ng binasa ko ito. My knees wobbled as I stood there, shocked at what he wrote on the letter.Someone is spying on you. Hindi ko alam kung bakit, pero I have a rough guess. You are not the first woman I saw, nor the first woman that I met. 10 years ago, someone also reincarnated in here saying it's from a book she read. I took her to this house para imbestigahan pero may kumidnap s
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 16

DEON and Leon's parents are still awkward interacting with me but at least they're trying to talk to me sometimes. Ang sabi kasi ni Leon ay wala itong kaide-ideya sa nangyayari at ayaw niyang madamay ang kanyang mga magulang."Anyare, Nico?" Tanong ko sa lalakeng kaharap ko ngayon. "Ayos na 'yong preparasyon." He handed me another pile of documents.Nandito kami ngayon sa greenhouse habang si Leon ay nagpapahinga at si Deon naman ay tulog pa rin. Tiningnan ko ang mga ito at hindi ko napigilang ngumiti. With this, kahit pa patayin namin ang buong angkan ng hari't reyna, hindi kami makakasuhan dahil marami kaming ebidensya."Thanks, Nico." I put the papers down.Kinuha niya ang tsaa sa kanyang harapan. "Stop calling me that. Tapos na ang palabas.""Fine." I poured tea on my cup. "It was fun to call you that, Eric." I teased pero wala itong reaksyon. "What happened to the headquarters?" "Burned down."
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 17

"TEKA!" Nagulantang ako ng tumayo silang dalawa at kinarga ako ng mga ito. I'm in between them.I'm still breathless from our make out session. Hindi ko nga rin natandaan kung kailan nila ako hinubaran. The three of us is naked so I can freely feel how warm their skin is against mine.Hinagkan ni Leon ang aking batok habang si Deon naman ay nilalaro ang aking dibdib. I moaned but it got cut off when Deon who is in front of me kissed me.Mabibigat ang hininga namin. Hindi pa rin naman nila pinapasok. Kinakagat nila ako sa ibang parte pero wala naman akong reklamo dahil nakikiliti rin ako."Ara," Leon growled lowly. I can feel their big rods between my legs. Kahit na nasasarapan ay med'yo kinakabahan ako dahil ramdam ko kung gaano ito kalaki.Nagkatinginan kami ni Deon. "Close your eyes." Nag-switch ang kamay nila ni Leon. Ngayon ay siya na ang nakahawak sa aking binti habang si Leon naman ay sa aking bewang. I heard the
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 18

I SLEPT for an hour. I woke up in Leon's room with food on the table beside the bed. Judging that it's still a little hot, bago pa lang siguro nila itong nilagay.I can feel how tired I am. Ang sakit din ng balakang ko. Mas masakit kaysa sa una. I got up and eat then I took a bath and changed my clothes.Naka-white t-shirt lang ako at black slacks. Sinuklay ko ang maikli kong buhok at nagpulbo ng onti dahil mukha akong zombie. My chest is a little swollen because Leon and Deon kept on biting them when we're doing it. Sinipat ko muna ang aking sarili sa salamin at nang makitang ayos na ay agad akong lumabas ng kuwarto. Habang papalapit ako sa hagdan ay may naririnig akong mga boses na nagsisigawan."Kasal? Baliw ba kayo?!" Isang boses na hindi ko masabi kong sino."Inggit ka ba? Hah! Scram you idiot!"Naabutan ko si Leon, Deon, Liam at Arion na may kinakausap na lalake. Nagsisigawan ang mga ito. Ang mga trabahante ay halatadong k
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 19

I SLEPT for an hour. I woke up in Leon's room with food on the table beside the bed. Judging that it's still a little hot, bago pa lang siguro nila itong nilagay.I can feel how tired I am. Ang sakit din ng balakang ko. Mas masakit kaysa sa una. I got up and eat then I took a bath and changed my clothes.Naka-white t-shirt lang ako at black slacks. Sinuklay ko ang maikli kong buhok at nagpulbo ng onti dahil mukha akong zombie. My chest is a little swollen because Leon and Deon kept on biting them when we're doing it. Sinipat ko muna ang aking sarili sa salamin at nang makitang ayos na ay agad akong lumabas ng kuwarto. Habang papalapit ako sa hagdan ay may naririnig akong mga boses na nagsisigawan."Kasal? Baliw ba kayo?!" Isang boses na hindi ko masabi kong sino."Inggit ka ba? Hah! Scram you idiot!"Naabutan ko si Leon, Deon, Liam at Arion na may kinakausap na lalake. Nagsisigawan ang mga ito. Ang mga trabahante ay halatadong k
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status