Todos los capítulos de Kapag Ako Ay Nagmahal [Book 2]: Capítulo 71 - Capítulo 80

“I want to clarify everything, Zac, alang-alang sa mga anak ko ay pakiki-samahan pa rin kita na parang walang nagbago. Pero huwag mo akong pakikialaman sa mga plano ko sa buhay at ganun din ako sayo, hindi kita itatali sa relasyong ito kaya ibinibigay ko ang kalayaan mo, because I’m not a selfish person. At sana ay maging klaro sayo ang lahat.” Labis akong naguguluhan sa mga pinagsasabi ng aking asawa. Sa tono ng pananalita nito ay parang akala mo ay tinatapos na niya ang ugnayan namín bilang mag-asawa. Ilang araw ng malamig ang pakikitungo niya sa akin na para bang estranghero ako sa paningin nito. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko kaya binalewala ko na lang ang malamig na pakikitungo niya sa akin. Ngunit ng marinig ko ang mga salitang ito ay labis akong naalarma at hindi ko na ito pwedeng balewalain dahil ramdam ko na seryoso siya sa kanyang mga sinasabi.Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa utak ni Vernice at labis akong nababahala na baka tuluyan siyang mawala sa akin

“Hmmmm…” walang humpay ang mga ungol na lumalabas sa bibig ni Olga habang patuloy siya sa pagtaas baba sa ibabaw ng katawan nang natutulog na si Zac. Hindi siya makapaniwala na darating ang pagkakataon na ito na matitikman niya ang kanyang pinsan na kay tagal na niyang inaasam. Akala niya ay hanggang pangarap na lang ang lahat ngunit ngayon ay malaya niyang nilalasap ang init ng katawan nito. Kahit wala siyang natatanggap na anumang tugon mula sa lalaki ay kuntento na siya basta kapiling lang niya ito. Pagkatapos ng ilang minuto na pagtaas baba sa kahabaan nito ay naramdaman niya na malapit na niyang marating ang rurok ng kanyang matinding pagnanasa.“Zac!” Ang matinding kaligayahan na nilalasap ni Olga ay sandaling naudlot ng marinig ang isang malakas na boses ng babae mula sa labas ng kwarto na sinundan nito ng magkasunod na malakas na katok sa dahon ng pintuan. Naulinigan din niya ang ilang mga yabag na tila natataranta ang mga tao sa labas ng kwarto. “Ang susi, bilis!” Natataran

“What the oldman’s problem today?” Nang-aasar kong tanong sa matandang Chinese na si Mr. Chen. Pagpasok ko sa opisina nito ay ang nakasimangot niyang mukha ang kaagad na bumungad sa akin. “You don’t how to respect me? Who’s old?” Galit na tanong niya sa akin ngunit imbes na matakot ay natawa pa ako sa mukha nitong halos hindi na maipinta. Kahit na masungit ang matandang ito ay magaan pa rin ang loob ko sa kanya at nagagawa kong makipag-usap na parang kaedaran ko lang siya. Kinatatakutan ng lahat ang masamang ugali nito kaya labis na humanga sila sa akin kung paano ko raw natatagalan ang ugali nito.“Oh’ your son was so handsome, I think he’s lucky because he did not inherit from you.” Anya bago nang-aasar na ngumiti. “Stupid, it’s me.” Sagot naman niya sa akin habang patuloy na nakatingin sa mga papeles na hawak nito. Abala siya sa kanyang lamesa habang ako naman ay naka de watro na nakaupo sa harapan nito.“I am just thinking if you are really the granddaughter of Yuay, because you

Narinig ko ng magbukas-sara ang pintuan ng opisina ni Mr. Chen ngunit hindi ko ito pinansin dahil ang utak ko ay kasalukuyang nililipad sa dako pa roon. Wala ako sa aking sarili dahil ilang araw na ang lumipas ay hindi ko pa rin makalimutan ang mga nangyari sa amin ng baklang iyon. Hindi ko talaga matanggap ang lahat at hanggang ngayon ay naiiyak pa rin ako dahil ang hiyas ko ay nalawayan na ng iba. Wala na talagang mas sasaklap pa roon. Sinubukan kong kausapin ang anak ni Mr. Tsai ngunit mukhang pinagtataguan na ako nito dahil hindi na niya ako hinaharap. Lagi rin itong wala sa kanyang opisina kaya hindi na nabigyang linaw pa ang namagitan sa aming dalawa. Muli akong nagpakawala ng magkasunod na buntong hininga bago nanghihina na sumandig sa sandalan ng sofa.Maya-maya ay bigla akong nag tika-tikâ at nahihirapan na akong huminga, dahil ang magaling na matanda ay naglagay sa aking harapan ng tatlong stick ng incenso na nakatusok sa isang mangkok na puno ng bigas.“You finally woke u

“Are you really going to leave me?” Malungkot na tanong ni Mr. Chen kay Vernice. Sa maikling panahon na kasama niya ang apo ni Mr. Yuay ay nagkaroon na ng puwang sa kanyang puso ang makulit na si Vernice na kung tutuusin ay lagi lang naman silang nag-aaway. Iyon kasi ang paraan niya kung paano maglambing sa mga anak ngunit nakakalungkot isipin na hindi ito alam ng kanyang mga anak at tanging si Vernice lang ang nakakaunawa sa kanya, ito rin ang nakatuklas ng totoo niyang ugali at kung paano siya maglambing.“Why? don't tell me you'll cry when I leave.” May pang-aasar na sagot ni Vernice habang naka de kwatro sa harapan ng matanda. Para siyang lalaki na walang pakialam habang naka-bukaka na nakaupo paharap sa matanda.“And why should I cry? can you adjust your seat, it's like you haven't been taught proper manners in acting as a woman.” Irritable na sagot ng matanda bago niya sinita ang upo ni Vernice. Natawa naman si Vernice dahil batid niya na nagkukunwaring galit lang ang matanda u