บททั้งหมดของ Marry Him At The Age Of Eighteen: บทที่ 61 - บทที่ 70

Sumilip si Elijah sa bintana ng second floor. Nakita niyang naroon pa rin ang kotse na kanina pa sa kanya nakasunod simula ng umalis siya sa mansion. Nabatid niya kung sino ang may-ari ng kotse, si Venus. Hindi na sana niya papansinin pa iyon noong una ,pero hanggang sa nakarating siya rito sa bahay ay nakasunod pa rin ito. Nakita niya lang kung sino nang nasinagan ang mukha ni Venus mula sa loob ng kotse nang may dumaan na isang sasakyan. Mabuti na lang at hindi nito sinubukan na pumasok sa mansion. Muli niyang hinawi ang kurtina para sumilip muli at tingnan kung naroon pa ba ang kotse ni Venus, pero hangga't hindi siguro nito nakikitang lumabas siya ulit ng bahay ay hindi ito aalis doon. Biglang umilaw ang screen ng telepono niya. Sinilip niya kung sino ang tumatawag, si Venus. Hindi niya sinagot iyon para tantanan na siya nito at umalis. Pinatay na rin pala niya ang ilaw dito sa itaas para maisip ni Venus na dito na siya matutulog at hindi na babalik pa ng mansion ngayong gabi.

Pagkalipas ng tatlong araw... Nasa isang stylist si Elijah ngayon para kuhanin ang damit na susuotin niya mamaya sa party ni Shaira. Nasa bahay na ng magulang nito si Charlotte kaya kampante na siyang umalis ng mansion. Hindi sana siya dadalo ngayon dahil tinatamad siya, pero naisip rin niya na madalang din niyang makita si Shaira kaya pagbibigyan niya ito. "May gagawin lang akong adjust dito sa tuxedo mo. Medyo maluwag sa gawing pulso." "Sandali lang ba 'yon?" "Yes ilang minuto lang, syempre. Alam kong mamaya na ang party na dadaluhan mo." Ngumiti siya. "Thank you." "No problem basta ikaw. Ang maganda sana kung may kasama ka ring partner sa party na 'yon. Wala pa ba?" Napangiti lamang siya dahil meron naman talaga. Hindi pa lang alam ng mga tao na malapit sa kanya. "Soon. I guess." "Noted 'yan, basta ako pa rin ang stylist mo." "Sure." Hinubad niya muli ang tuxedo niya at binigay sa kanyang stylist. Umupo siya sa isang tabi para hintayin ang tatahiin nito, pagkat

Mukha siyang baliw sa paghila ng braso ng kuya at pag-iyak ng walang humpay makuha lang niya ang sagot. "Yes. Nasa tiyan mo pa ang baby mo, pero—" "Pero, ano k-kuya?!" Kinuha nito ang kamay niya at pinakatitigan siya ng kanyang kuya. "Delikado na ang pagbubuntis mo, Charlotte. Kinausap kami ng docot—" "Christian, ngayon mo ba talaga sasabihin sa kanya!" pagpigil ng kanilang ina sa pagsasalita ng kanyang kuya. "Hangga't maaga, Ma, at hangga't narito tayo sa ospital." Muling tumingin sa kanya ang kuya niya. "Kailangan mong pumili kung ipagpapatuloy mo pa ang pagbubuntis mo, Charlotte." Naguluhan siya at ilang beses na umiling. "Akala ko ba ay okay na? Nasa tiyan ko pa naman ang baby ko bakit tinatanong mo ako ng ganyan, kuya!!" "Shhh...pakinggan mo muna ako." Bumuntong-hininga ito. "Dahil ang totoo, hindi ka na maaaring gumalaw kagaya ng dati, Charlotte. Bed rest na ang mangyayari sayo, bawal tumayo, kakain ka sa kama na lang, at kung gusto mong gumamit ng banyo ay sa kama na la

"Makalabas kaya ako dito ng hindi ako nakikita ni Venus?" "Hindi." Nagsalubong ang kilay niya. "Anong hindi?" "Mahirap makalabas kahit mag-disguise ka pa. Halata masyado kung tatabunan ng mukha mo ang cap na dala ko, nasa bungad lang siya ng entrace nitong ospital doon sa gate." Napasandal naman siya sa kanyang upuan. Paano siya makaka-alis kung mabibisto rin pala siya? "Mas maganda ang plano ko. Nandito na siya in 1...2— nandiyan na pala siya." May pumasok na isang lalaki na nakasuot ng leather black jacket, maong pants, black leather shoes, lahat ng nasa katawan nito ay kulay itim. Diretso ito sa harap mismo ni Elisse. "Nakita mo ba siya sa labas?" tanong ni Elisse sa lalaki. "Yes. Gumagamit ba siya ng pinagbabawal na gamot kaya gusto mong makatakas sa kanya? Sa itsura ng babae na iyon ay hindi nalabong hindi gumagamit ng ganon." "Hindi. Sadyang may saltik lang ang babae na 'yon, malapit ng maaning kaya ganon ang itsura. Anyway, ipag-drive mo ang kapatid ko palabas

Lumakad ng ilang hakbang si Christian palapit sa kanya. Sa hindi malamang dahilan umatras naman siya ng isang hakbang. Napansin iyon ni Christian kaya hindi ito nagpatuloy na maglakad. "Natatakot ka ba? Dapat hindi ka na natatakot sa dami mong kasalanan, Elijah." "P-Please, Christian. Hindi ngayon ang tamang oras para pag-usapan 'yan!" sigaw niya. "Kelan pa Elijah ang tamang oras?! Pag patay na ang mag-iina mo!!" Halata na rin sa paghinga ni Christian ang galit na kinikimkim lang nito, pero anumang oras ay malapit na rin itong sumabog sa galit. "Kailangan na nating pag-usapan ngayon at bigyan ng solusyon ang problema mo. Magkakaroon tayo ng kasunduan, Elijah." Kumunot ang noo niya. "K-Kasunduan? Anong kasunduan ang sinasabi mo?" "Tutal may problema ka pang dapat ayusin sa pagitan niyong dalawa ni Venus. Nagdesisyon akong hindi ka na muling magpapakita pa kay Charlotte— hanggang isilang niya ang anak niyong dalawa." Lalong nagsalubong ang kilay niya, hindi puwede 'yon. "Hindi ak