Todos os capítulos de Living With My Lady Boss: Capítulo 141 - Capítulo 150

Agad na dumilim ang ekspresyon ni Milton, at tahimik niyang nilagay ang kamay niya sa likod niya.Kung ito ang kaso, hindi maganda ang mangyayari ngayong gabi para sa kanya.Nang mapansin ang mga kilos ni Milton, naging seryoso ang ekspresyon ni Wilbur.Sa oras na ito, nag ring ang phone ni Milton. Isa itong specialized ringtone na nagsabi na si Jerry ang tumawag.Hindi ito ang oras para sagutin niya ang phone call. Gayunpaman, kailangan pa rin malaman ni Jerry ang tungkol sa sitwasyon upang makapag isip ito ng plano, kung hindi ay makapag handa para dito.Sumagot siya ng mabagal, “Hello.”“Milton, may nangyari.”Tumunog ang natataranta na boses ng asawa ni Jerry mula sa phone.Nabigla si Milton. May nangyari ba kay Jerry?“Ano ang nangyari?” Ang mabilis na tanong ni Milton.Umiyak ang asawa ni Jerry, “Nagpakamatay si Jerry. Hindi ko alam kung ano ang nangyari. Ikaw ang pinakamalapit sa kanya. Sabihin mo sa akin, may masamang nangyari ba?”Natulala si Milton.Nagpakamatay t

Ang shop ni Wendy ay isang maliit na convenience store tulad ng iba sa village. Hindi ito malaki, ngunit may mga pang araw-araw na pangangailangan dito para sa mga karaniwang tao, kasma na ang mga tinanong ni Wilbur.Mabilis na binuksan ni Wendy ang pinto, kumuha siya ng dalawang bote ng wine, ilang mga kandila, at nilagay niya ang mga ito sa kotse.Ngumiti si Wilbur at sinabi niya, “Dapat ka munang magpahinga, may gagawin kami ni Ethan. Babalikan ka namin bukas.”Tumingin si Wendy sa walang malay na si Milton at tumango siya ng tahimik. Alam niya na imposible para sa kanya na makialam sa susunod nilang gagawin.Sumakay ng kotse sina Wilbur at Ethan, at sa ilalim ng gabay ni Ethan, nagdrive sila patungo sa libingan ng mga magulang niya.Sa sementeryo sa paanan ng bundok, lumabas ng kotse sina Wilbur at Ethan at pumunta sila sa libingan ng mga magulang ni Ethan.Tinulungan ni Wilbur si Ethan na magsindi ng mga kandila, at lumuhod siya sa harap ng libingan kasama si Ethan.Umiyak

Pagkatapos kumain, sinabi ni Wilbur kela Ethan at Wendy, “Tapos na ako sa trabaho ko dito. Dapat na akong umalis.”“Hindi ka ba pwedeng manatili ng ilang araw?” Halata na nagdadalawang isip si Ethan, at sumunod si Wendy para kumbinsihin si Wilbur na manatili.Sinabi ni Wilbur ng nakangiti, “Marami pa akong kailangan asikasuhin sa Seechertown. May tinayo ako na kumpanya doon, at malaki ito.’Nang marinig ito nila Ethan at Wendy, nahiya sila para kumbinsihin si Wilbur na manatili.Nanood sa tabi si Rupert na puno ng inggit. Maganda siguro magkaroon ng isang kaibigan na tulad ni Wilbur.Pagkatapos ipaliwanag ang lahat, umalis si WIlbur at bumalik siya sa kanyang hotel. HIndi niya makontrol kung ano ang mangyayari sa pagitan nila Ethan at Wendy, ngunit sinubukan niya ang lahat para gumawa ng pagkakataon para sa kanila. Ito lang ang tanging bagay na pwede niyang gawin.Pagkatapos umupo ng matagal sa hotel, handa na siyang umalis. Busy siguro sina Nicholas at Faron ngayon, kaya hindi m

“Ano ang ginagawa ng kumpanya niyo?” Halatang isang masiglang babae si Indra dahil nakikipag usap siya kay Remy.Sinabi ni Remy, “Sa personal media kami. Alam niyo ngayon na nasa panahon tayo ng personal media. Sa kagandahan niyo at sa management team namin, mabilis kayong makakakuha ng atensyon sa internet. Hindi magtatagal, makakapagbenta kayo ng merchandise sa mga live stream niyo. Sa oras na yun, ang sahod at commission niyo ay aabot ng one million dollarsa sa isang taon.”“Huh?”Halatang nabigla ang dalawa. Ang kumita ng one million dollars sa isang taon ay isang malaking tukso para sa kahit sino.Si Wilbur, na siyang nakapikit ang mga mata at nagpapahinga, ay natuwa nang marinig niya ang pag uusap. Mukhang ang Cape Consortium ay pumasok na sa bawat industriya na meron. Gayunpaman, hindi niya kinwestyon ang management ng Cape Consortium, at hindi niya rin balak hamunin ito.Halatang natuwa ang dalawang babae, ngunit ang babaeng may mahabang buhok, si Madison, ay halatang medy

Isa itong altar sa isang demiplane, kung saan pwede itago ang kahit ano.Kapag kinakailangan, gagamit lang siya ng spiritual power niya para buksan ang altar, at ang laman nito ay pupunta sa kanya. Maganda ng gamit nito.Gayunpaman, sa oras na aalis na siya, nagsalita ulit ang matandang boses.“Ang aking sacrificer, masyadong maliit lang ang sinakripisyo mo nitong nakaraan. Wag mo kalimutan na ang katawan mo ay umabot na sa hangganan nito. Mag ingat ka, kung hindi ay sasabog ang katawan mo at mamamatay ka.”Nang matapos na magsalita ang boses, naglaho ito.Tumayo lang si Wilbur ng tulala at bigla siyang nagmura. “Lintik! Ang tanging binabanggit niyo lang ng buong araw ay tungkol sa mga sakripisyo. Paano ako hahanap ng sobrang daming sakripisyo? Kung madali lang ito mahanap, matagal ko nang nakuha ang buong kalawakan. Hindi ko kailangan na sabihan ako ng paulit ulit.”Biglang yumuko si Wilbur at naghintay siya ng matagal.Nang makita na walang sagot, tumingala siya at suminghal n