Tous les chapitres de : Chapitre 161 - Chapitre 170

Iniisip pa lang ni Wilbur kung ano ang isasagot niay sa tatay ni Faye, na siyang demanding at mayabang. Nakita niya na pumasok si Faye, at mabilis niyang sinabi, “Faye! Nandito ang dad mo.”Nabigla si Faye, at naging malamig ang ekspresyon niya. “Ano ang ginagawa niyo dito?”“Ano? Hindi ko pwedeng bisitahin ang sarili kong anak?” Sumimangot si Fabian.Hindi alam ni Wilbur kung ano ang sasabihin niya. Mukhang hindi magkasundo ang dalawa.Sinabi ni Faye, “Ayos lang ako. Hindi niyo ako kailangan bisitahin. Hindi niyo kailangan makialam sa akin.”“Anong ibig mong sabihin? Ano ang ginawa ko?” Nagalit si Fabian.Galit na galit si Faye. “Ano sa tingin niyo?”Lumapit si Wilbur para himasin ang likod ni Faye, umupo siya sa sofa. “Wag kang magsalita ng ganyan. Pag usapan natin ito.”Hindi niya inaasahan na darating ang tatay ni Faye, at agresibo pa ang pagkikita nila sa isa’t isa.Umupo si Faye, nakaharap siya sa gilid.Binaba ni Fabian ang sigarilyo niya. “Hindi ka na bumabata at alam

“Anong problema?” Kumunot ang noo ni Wilbur habang nakatingin sa tulala na si Faron.Makalipas ang ilang sandali, umiling si Faron. “Pre, grabe ka. Ang lugar na ito ay may halaga na halos one billion dollars. Kahit ako ay hindi makakatanggap ng ganitong bagay.”“Oo, pero ito ay dahil wala kang lakas ng loob. Sigurado ako na makukuha mo rin ito at mas marami pa kung mas naging matapang ka lang,” Ang sabi ni Wilbur.Tumawa si Faron. “Oo, siguro nga. Makukulong ako kapag mas matapang ako.”“Ikaw ang nagsabi nyan.” Naglakad sila lagpas sa square sa gitna ng isla, pumasok sila sa gubat sa likod.May tatlumpu hanggang sa apatnapung homestay na medyo nakatago sa gubat, mukha itong elegante at maganda.Nakita ni Wilbur ang pinakamalapit na homestay na walang tao at pumasok siya sa loob.Ang bahay ay may parang isang regular na homestay, may mga basic necessities at ilang dekorasyon.“Maupo ka!” Sumenyas si Wilbur na umupo si Faron. Una siyang naglakad papunta sa kwarto, pagkatapos ay u

Medyo nairita si Elsa sa ugali ni Ryder.Gayunpaman, ito ay ang tulong na binigay sa kanya ng superior niya, at wala siyang masasabi tungkol dito. “Sige. Ito si Wilbur Penn, isang kaibigan ko. Nandito rin siya para tumulong sa kaso. Magkakasama tayo sa trabahong ito.”Tumingin si Ryder kay Wilbur. “Parte ba siya ng team niyo?”“Hindi, isang kaibigan lang siya,” Ang sagot ni Elsa.Walang emosyon na sinabi ni Ryder, “Pasensya na, pero pinagbabawal ng trabaho ko ang presensya ng iba. Sabihin mo sa kanya na umalis.”Namula ng awkward si Elsa. “Si Mr. Penn ay isang cultivator din, at sigurado ako na magiging maayos ang takbo ng kasong ito kapag nagtulungan tayo.”“Hindi na ito kailangan,” Ang sabi ni Ryder, hindi pa rin nagbabago ang ekspresyon niya.Hindi alam ni Elsa ang sasabihin niya. Sino ba ang lalaking ito, at bakit siya ganito?Sinabi ni Wilbur kay Elsa, “Ayos lang. Busy rin naman ako. Pwede na kayo magpatuloy. Sigurado ako na ayos lang ang lahat at nandito si Mr. Litwing.”

Sa ilang metro ang layo, ang lalaki ay nakahiga sa isang malaking pool ng dugo.Hindi mapigilan ng mga tao sa paligid na huminga ng maluwag. Tinapik ni Elsa ang dibdib niya habang tinanong niya, “Ayos ka lang ba?”“Ayos lang ako,” Itinabi ni Ryder ang rifle, at ang ekspresyon niya ay nanatili pa ring malamig.Naglakad ng mabagal si Elsa papunta sa lalaki. May isang sugat sa baywang ang lalaki na kasing laki ng isang kamao, walang tigil ang pagdaloy ng dugo mula dito.Sumikip ang dibdib ni Elsa nang makita niya ito. Mukhang ang super cannon ay may sapat na kapangyarihan para sumira ng isang buong tao ay kaya lang gumawa ng butas sa lalaking ito. Nagpapakita dito kung gaano talaga kalakas ang isang cultivator.Gayunpaman, ang butas ay may sapat na laki para malaman ni Elsa na ang lalaki ay may malubhang kondisyon o patay na.Sa oras na lumapit si Elsa, tumunog ang malakas na paghinga mula sa boses ng lalaki.Nabigla si Elsa, napahinto siya habang sumenyas siya sa team niya na umat

Sa isang malakas na tunog, bumagsak si Wilbur sa kanyang mga binti, gumawa ito ng isang crater na may ilang metro ang lalim sa lupa.Tumingin siya sa harap niya at nagsindi siya ng isang sigarilyo habang tumayo siya sa lugar.Makalipas ang ilang minuto, bumaba si Elsa sa tabi ni Wilbur. Walang lugar para magland ang helicopter, kaya walang nagawa ang pilot kundi ang bumalik.Nakita ni Elsa na naninigarilyo si Wilbur at ang crater sa paligid ni Wilbur, at suminghal siya. “Iba ka talaga, pre.”“Ayos lang ako,” Ang kalmadong sinabi ni Wilbur.Nagkibit balikat si Elsa, hindi niya alam kung ano ang isasagot niya.“Sa tingin mo ba ay ang halimaw ay tumakbo sa ibang lugar?” Ang nag aalala na tanong ni Elsa.Sinabi ni Wilbur, “Nnadito siya.”Sa oras na yun, ang isang bagay na tumatakbo ng mabilis ay dumating sa paningin nila.Kumunot ang noo ni Wilbur.Nabigla si Elsa nang makita niya na ang sugat ng halimaw ay naghilom na.Ang madugo na butas sa baywang nito ay wala na, at pati na