บททั้งหมดของ [Tagalog] My Unfamiliar Husband: บทที่ 51 - บทที่ 60

Maingat na ipinapahid ni Dorian ang lipstick sa mga labi ni Lily Rose. Kanina pa siya nakatingin sa labi nito, pilit nilalabanan ang matinding pagnanasang halikan ito nang walang humpay.Ngunit pinipigil niya ang sarili. Nasa kalagitnaan sila ng kanyang pagsasanay, at ayaw niyang mailihis ang atensyon ni Lily Rose.Gusto niyang makapasa ito sa pagsusulit ng The Make-Up Institute nang may mataas na marka...Pero tarantado talaga! Ang lambot at mamasa-masa ang labi ni Lily Rose, kaya naman hindi ito matinag sa isipan niya!Naputol ang malilikot na isipin ni Dorian nang biglang magsalita si Lily Rose."Bakit ganyan ka makatitig sa labi ko, Boss?" inosenteng tanong nito.Napasinghap si Dorian, parang may hapdi sa dibdib."Huwag mo akong tingnan nang ganyan, Lily Rose. Hindi ko alam kung kaya ko pang pigilan ang sarili kong halikan ka.""Kung ganun, ano’ng pumipigil sa’yo para gawin ‘yon?"At tuluyang bumigay si Dorian. Agad niyang sinakop ang mga labi ni Lily Rose ng isang mariing halik.

"Anong ginagawa mo rito? Sandali, gusto mo bang makita si Boss Dorian? Pasensya na, pero hindi siya pumasok sa trabaho ngayon," paunang sabi ni Lily Rose sa kanya."Ah, ganoon ba? Hindi siya sumasagot sa mga tawag ko kaya sinubukan ko na lang pumunta rito para makausap siya. Siguro, na-overwhelm lang siya matapos muling makaharap si Francine…" sagot ni Astley."Oo nga… Nagtataka rin ako kung bakit bigla siyang nagbago pagkatapos ng nangyari kahapon," naisip nang malakas ni Lily Rose."Mahabang kuwento 'yan, Lily Rose. Siguro mas mabuting maghapunan muna tayo, at ikukuwento ko sa iyo ang lahat," suhestiyon ni Astley.Agad namang pumayag si Lily Rose. Sabik na sabik siyang malaman ang totoong nangyari sa pagitan ng kanyang Boss at ng dating kasintahan nito, si Francine…Sa isang Italian Restaurant..."Campus sweethearts na sina Dorian at Francine noong nasa Unibersidad pa kami. Tatlo kaming nag-aral ng Mass Communication, at hindi kami mapaghiwalay noon. Lahat kami ay naniniwalang sila

FLASHBACK.Katatapos lang ng "isa na namang ordinaryong araw" na sesyon ni Lily Rose sa The Make-Up Institute. Masaya siya dahil marami siyang natutunan na makakatulong sa kanya sa hinaharap, ngunit pakiramdam niya ay parang nasobrahan ang utak niya sa impormasyon. Gutom at pagod na siya. Balak niyang bumili ng malalaking hiwa ng pizza para sa hapunan ngayong gabi, pagkatapos ay maliligo, matutulog, at tatapusin ang araw.Sobrang lamig sa New York City pagdating ng Disyembre. Pakiramdam ni Lily Rose ay nag-iisa siya sa lungsod na hindi natutulog, at labis niyang nami-miss ang kanyang pamilya, mga kaibigan, at higit sa lahat, ang kanyang kasintahan na si Dorian. Isang taon na mula nang huli niya itong makita, at puro videocalls lamang sila nagkikita.Paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na kailangan niyang magpursige at maging mas matiyaga upang matupad ang kanyang pangarap… Lagi namang nandiyan si Dorian bilang kanyang numero unong tagasuporta, laging pinapalakas ang loob niya tuwing

"Wala talagang halaga ang payo namin, Lily Rose. Hindi naman kami ang ikakasal… Ikaw ang magpapakasal." Diretsahang sabi ni Madison.“—Pero ano ba talaga ang gusto mong gawin? Gusto mo bang ipagpaliban ang kasal ng dalawa pang taon para ipagpatuloy ang trabaho mo sa Make-Up Institute?” biglang tanong ni Mary Dale.“—O gusto mo bang kalimutan ang oportunidad na 'yan sa Make-Up Institute at maging isang full-time na Mrs. Dorian Esquivel?” dagdag na tanong ni Madison."Wala talaga akong ideya, mga girls. Kung maaari lang, gusto kong gawin ang pareho." Malungkot na sagot ni Lily Rose habang umiiling."Sa tingin ko, ang tamang gawin ay kausapin mo ang fiancé mo tungkol dito. Kailangan ninyong ayusin ang problemang ito, dahil malapit na kayong magpakasal, at anuman ang magiging desisyon mo, parehong maaapektuhan kayong dalawa." Seryosong komento ni Mary Dale."Tama ka. Kailangan ko lang hanapin ang tamang oras para kausapin si Dorian. Ilang araw na rin niyang napag-uusapan ang kasal namin."

"Tingnan mo, nagtapos ka bilang nangunguna sa klase natin. Ikaw ang pinakamatalinong tao na kilala ko, at gusto kong makabawi sa’yo sa pagtulong mo sa akin noong high school... Kaya naisip ko—gusto mo bang maging sekretarya ko sa kompanya namin?"Nanlaki ang mga mata ni Jordielyn matapos marinig ang alok na trabaho mula kay Astley."So... Ano sa tingin mo?" muling tanong ni Astley.Ngumiti si Jordielyn, at kumislap ang kanyang mga mata sa pananabik."Oo, handa akong magtrabaho bilang sekretarya mo at susubukan kong kalimutan ang aking nakaraan..." sagot niya, hindi man lang nag-alinlangan."Sa tingin ko, tama ang naging desisyon mo, Jordielyn." Masayang sinabi ni Astley habang iniaabot ang kanyang kamay para sa isang pakikipagkamay.Tinanggap ni Jordielyn ang kamay ni Astley."Inaasahan ko ang pagtatrabaho kasama ka." masiglang tugon niya.Sa Opisina ng Metro Broadcasting CompanyKasalukuyang nasa isang pagpupulong si Astley kasama ang kanyang mga tauhan."Sige, maaari na nating tapus