ถานอวี้เสวี่ยเอามือกุมแก้มที่ร้อนเป็นไฟและยิ้มออกมาอย่างน่ากลัว "ในที่สุดเธอก็ได้แสดงใบหน้าที่แท้จริงของเธอออกมา ฉันจะทำให้อาเยียนเห็นว่าตอนนี้เธอมันสารเลวแค่ไหน"อวิ๋นซูกอดอก "ฉันเป็นคนแบบไหนเขาย่อมที่จะรู้ดีกว่าเธอ ฉันกำลังลอกเลียนแบบเธอ เธอปฏิบัติแบบไหนยังไง ฉันก็จะปฏิบัติกับเธอแบบนั้นนั่นแหละ"ถานอวี้เสวี่ยสูดหายใจเข้าอย่างลึก ๆ "เธอประเมินตัวเองได้แม่นยำดีนี่ พูดมาตั้งมากมาย ไม่ใช่ว่าเธอกำลังสงสัยว่าฉันเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เกิดขึ้นในสระว่ายน้ำวันนั้นเหรอ แต่ว่าเธอก็ไม่ได้มีหลักฐานใช่ไหมล่ะ?ฉันยังคงยืนยันคำเดิม ฉันไม่โง่พอที่จะทำเรื่องแบบนี้เพื่อให้อาเยียนเกลียดฉันหรอกนะ"อวิ๋นซูจ้องมองไปที่ถานอวี้เสวี่ยถ้าเป็นเรื่องที่สระว่ายน้ำ จริงๆแล้วมันเกี่ยวข้องกับเธอคน ๆ นี้น่ากลัวจริง ๆเธอและอวิ๋นซือฉิงชอบเสเสร้งทำตัวน่าสงสารเหมือนดอกบัวสีขาวไม่มีผิดความฉลาดทางอารมณ์สูง ตรรกะที่พิถีพิถัน ทำเรื่องอะไรก็ไม่มีที่จะตกหล่นแต่......เมื่ออวิ๋นซูยิ้มยกยิ้มมุมปากขึ้นราวกับห่านป่าที่เดินทิ้งร่องรอยเท้า ตราบใดที่เธอลงมือทำอะไรลงไปก็มักจะมีพิรุธออกมาเสมอ"สรุปแล้วเธอยอมรับว่าเธอชอบสาม
Read more